Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Σενέρ Λεβέντ: Στημένη η φωτογραφία με τα νεκρά παιδιά στη μπανιέρα



Με μια φωτογραφία όπου εμφανίζεται η μπανιέρα άδεια και χωρίς αίμα, η “Αφρίκα” στο σημερινό πρωτοσέλιδό της αναφέρεται στην γνωστή φωτογραφία των Τ/κ παιδιών που βρέθηκαν σκοτωμένα στην μπανιέρα το 1963.

Ο Σενέρ Λεβέντ στο άρθρο του με τίτλο “Το έγκλημα της μπανιέρας” γράφει ότι η φωτογραφία με την άδεια και χωρίς αίματα μπανιέρα λήφθηκε αμέσως μετά το συμβάν το Δεκέμβριο του 1963. Στην μπανιέρα, σημειώνει, δεν υπήρχε αίμα και οι σοροί ήταν εκτός. Ωστόσο, προσθέτει, μέχρι σήμερα λεγόταν ότι το έγκλημα έγινε μέσα στην μπανιέρα. Υπάρχει μια διαφορετική εκδοχή από την επίσημη που χρησιμοποιούνταν ως “εικόνα της πολιτικής προπαγάνδας”, αναφέρει και διερωτάται γιατί συνέβη αυτό. Επίσης, συνεχίζει, ο πατέρας των παιδιών Μπινμπασί Ιλχάν είχε πει ότι με τα χέρια του έπλυνε τα παιδιά του και δεν είχαν πυροβοληθεί στο κεφάλι και διερωτάται γιατί λεγόταν το αντίθετο.


Ο Λεβέντ σημειώνει ότι η φωτογραφία των τριών παιδιών με τις πυτζάμες γεμάτες αίματα και των μητέρων τους, από τα Χριστούγεννα του 1963, είχε κάνει το γύρο του κόσμου (από τους Τ/κ) ως δείγμα βαρβαρότητας των Ε/κ και το σπίτι εκείνο είχε μετατραπεί σε “μουσείο βαρβαρότητας” από το οποίο πέρασαν όλοι οι μαθητές, όπως παρατηρεί. Υπενθυμίζει ότι η εφημερίδα πριν από μερικά χρόνια είχε αναφερθεί ξανά στο θέμα και άρχισε να “σκαλίζει” αυτή την ιστορία για να διαφωτιστεί η κοινωνία και υπήρξαν κάποιοι που δεν τους άρεσε αυτό. Ανακάλυψαν, γράφει, ότι υπήρχαν και άλλες εκδοχές εκείνης της φωτογραφίας και η δολοφονία δεν έγινε όπως δημοσιεύθηκε.

Και για να γίνει πιο αποτελεσματική η προπαγάνδα δόθηκε μια διαφορετική “μορφή” στην εικόνα, όπως γράφει, λέγοντας πως αυτό το έκανε ο τουρκικής καταγωγής δημοσιογράφος Ομέρ Σαμί Τζοσιάρ, ανταποκριτής τότε της εφημερίδας Μιλλιέτ, ο οποίος εργαζόταν σαν αξιωματούχος πληροφοριοδότης της Τουρκικής Δημοκρατίας. Γιατί έγινε αυτή η σκηνοθεσία δεν μας εξήγησε κανείς, προσθέτει ο Σενέρ Λεβέντ στο άρθρο του.

Τονίζει ότι η φωτογραφία με την άδεια μπανιέρα και τις σορούς έξω από αυτή δημοσιεύεται σήμερα για πρώτη φορά από την “Αφρίκα” ευελπιστώντας ότι θα ρίξει φως σε εκείνο το γεγονός και διατυπώνει έξι ερωτήσεις, μεταξύ των οποίων παρατηρεί ότι οι σοροί των παιδιών ήταν πάνω από αυτές των μητέρων τους, ενώ κανονικά οι μάνες – όπως λέει – θα έπρεπε να είχαν αγκαλιασμένα τα παιδιά τους για να τα προστατέψουν. Επισημαίνει δε ότι υπάρχει πάνω από μια εκδοχή αυτής της φωτογραφίας και διερωτάται τελικά γιατί λεγόταν όλα αυτά τα ψέμματα, γιατί υπήρξε ανάγκη να τα πουν και ποιος τα σκηνοθέτησε.

Πηγή: ΚΥΠΕ 2/1/2015

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

ΜΜΕ υπεράνω κριτικής;



Ίσως έφτασε η ώρα να εξεταστεί και ο ρόλος της 4ης εξουσίας για όλα όσα συμβαίνουν στον τόπο μας;
Με όσα βλέπουμε και ακούμε τα τελευταία χρόνια είμαστε σίγουροι πως όσα μας σερβίρουν και με τον τρόπο που τα σερβίρουν δεν αποσκοπούν κάπου;
Και δεν διερωτώμαι σαν άνθρωπος που βρίσκεται εκτός των μμε, αλλά ως ένας άνθρωπος που λειτουργώ μέσα στα μμε και νιώθω το βάρος που απορρέει από αυτό το λειτούργημα.

Ρωτώ λοιπόν, τελικά τα μμε είναι η πηγή πληροφόρησης της κοινής γνώμης ή παραπληροφόρησης;
Το μόνο σίγουρο είναι πως αποτελούν την πηγή δημιουργίας κοινής γνώμης.
Μιας κοινής γνώμης κατευθυνόμενης από όσα της σερβίρουν.

Ο ρόλος της 4ης εξουσίας, όπως ονομάζεται ο τύπος, είναι καθοριστικός. Τα μέσα ενημέρωσης, ειδικά οι τηλεοράσεις, μπαίνουν στα σπίτια μας και διαμορφώνουν άποψη.
Οι αναλαμβάνοντες την πληροφόρηση μας με τον τρόπο τους περνούν τις δικές τους απόψεις οι οποίες καρφώνονται στα μυαλά του απλού πολίτη και θεωρούνται ως δεδομένες.
Τα παραδείγματα; Άπειρα…

Όπως άπειρα είναι και τα παραδείγματα δήθεν ανεξάρτητων δημοσιογράφων ή μέσων ενημέρωσης.
“Ανεξάρτητοι” και “έγκυροι” δημοσιογράφοι βρίσκονται ξαφνικά σε θέσεις εκπροσώπων τύπου κομμάτων, υποψηφίων προέδρων, εργοδοτούνται σε κομματικούς μηχανισμούς, στο προεδρικό και αλλού!!!
Αυτοί που μέχρι την προηγούμενη μέρα παρουσιάζονταν ως υπεράνω, δήθεν αντικειμενικοί και αμερόληπτοι!
Σ’ αυτό το θέμα δεν υπάρχει θέμα διαπλοκής;

Στα θέματα της οικονομίας, μήπως υπάρχει και πάλι διαπλοκή;
Πόσα μμε και πόσοι δημοσιογράφοι μπήκαν π.χ. στο χορό του Χρηματιστηρίου;
Πόσα γράφτηκαν, πόσα λέχθηκαν, πόσες εκπομπές έγιναν για το ποια εταιρία πρέπει να «παίξει» ο κόσμος για να κερδίσει;
Πόσοι και ποιοι δημοσιογράφοι προπαγάνδιζαν έντεχνα υπέρ των τραπεζών και των εξαρτημάτων τους ή για ιδιωτικές εταιρίες;
Και πόση λοιδορία υφίσταντο όσοι έλεγαν ότι όλα αυτά είναι παγίδες;
Μήπως ξεχάστηκαν επειδή πέρασαν τα χρόνια;

Πραγματικά, για πόσα χρόνια οι τράπεζες πρόβαλλαν τις πολιτικές τους μέσω των μμε;
Πόσες φορές παρουσιάστηκαν με τυμπανοκρουσίες ειδήσεις για τα κέρδη των τραπεζών;
Πόση κάλυψη δόθηκε στις τράπεζες από τα μμε την περίοδο που ξεκινούσε η οικονομική κρίση;
Πόσες και πόσες αναλύσεις έγιναν με φιλοξενούμενους τραπεζίτες που μας έλεγαν ότι όλα βαίνουν καλώς με τις τράπεζες;
Πόσες φορές ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης (Αθ. Ορφανίδης) προβλήθηκε ως ο εις και μόνος ειδικός για τα θέματα της οικονομίας;
Ακόμα και σήμερα που όλα δείχνουν τις ευθύνες του, προβάλλεται από κάποια τηλεοπτικά μέσα για να συντηρεί την κόντρα με τον Χριστόφια.
Αυτό δεν είναι προσπάθεια αποπροσανατολισμού;

Στην υπόθεση της Δρομολαξιάς δεν καθόρισαν τα μμε ποιοι ήταν οι ένοχοι με προφανή στόχο συγκεκριμένο κόμμα, δηλαδή το ΑΚΕΛ;
Δεν αναφέρθηκαν ποτέ στη σχέση που είχαν κάποιοι από τους κατηγορούμενους με δεξιά συντεχνία και δεξιό κόμμα.
Μήπως αυτό ήταν μια αντικειμενική ενημέρωση;

Στην υπόθεση της Πάφου τα μμε έχουν καθορίσει ήδη τους εμπλεκόμενους και πιθανόν ενόχους.
Έχουν βάλει στα μυαλά των πολιτών ότι εμπλέκονται και βουλευτές, δημοτικοί σύμβουλοι, πολιτικοί μηχανικοί.
Κι αυτά στη βάση πληροφοριών που διαρρέουν από την αστυνομία και τις ανακριτικές αρχές!
Και βεβαίως καμία αναφορά ή διασύνδεση του Σ. Βέργα με το ΔΗΚΟ του οποίου ήταν ανώτατο στέλεχος.
Καμία διασύνδεση του άλλου ύποπτου Γ. Μιχαηλίδη που είναι διορισμένος από τον σημερινό πρόεδρο ως αντιπρόεδρος του Πολεοδομικού Συμβουλίου, ούτε ότι είναι στέλεχος του ΔΗΣΥ.

Υπήρξε όμως άμεση πληροφόρηση για του Φακοντή και Σαρίκα αφήνοντας υπονοούμενα ότι και πάλι εμπλέκονται τα κόμματα!
Όχι όμως τα οποιαδήποτε κόμματα.
Ενώ στην πρώτη περίπτωση τηρείται σιγή ιχθύος, στην δεύτερη βγαίνουν στον τελάλη.
Δεν ξέρω αν είναι ένοχοι ή όχι όσων έχουν αναφερθεί τα ονόματα.
Τουλάχιστον όμως για τον Φακοντή δεν θα έπρεπε να έλεγαν ότι έθεσε προ δύο χρόνων το θέμα στη Βουλή για συζήτηση, σύμφωνα και με την επιβεβαίωση του Γενικού Ελεγκτή;
Γιατί σχεδόν κανένας πολίτης, κανένας μέσα στην κοινή γνώμη δεν γνωρίζει αυτή τη λεπτομέρεια;
Άραγε, αν υπήρχε οποιαδήποτε εμπλοκή του θα έθετε το θέμα στη Βουλή;

Δυστυχώς η λεγόμενη 4η εξουσία αντί ελέγχου, υποβάλλει πράγματα και καταστάσεις.
Θα μπορούσα να παραθέσω άπειρα παραδείγματα τέτοιων συμπεριφορών, ιδιαίτερα της τελευταίας πενταετίας.
Ο χώρος όμως δεν μας παίρνει.

Τονίζω και πάλι ότι ο ρόλος των μμε πρέπει να απασχολήσει.

Και αυτό είναι καθήκον και της Αρχής Ραδιοτηλεόρασης αλλά και άλλων αρμοδίων κρατικών οργάνων.

Υ.Γ. Και επειδή ζούμε στην Κύπρο του ύψους και του βάθους, του μαύρου και του άσπρου, χρειάζεται να διευκρινίσω το αυτονόητο, ότι δεν βάζω όλους τους λειτουργούς των μμε στο ίδιο καλάθι.

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Πέθανε ο Σπ. Παπαγεωργίου. Πώς σβήνουν την ιστορική αλήθεια και πραγματικότητα



Πέθανε σήμερα σε ηλικία 74 χρόνων ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος
Παπαγεωργίου.

Την είδηση την δημοσίευσε το Sigmalive. Η γραπτή είδηση συνοδεύεται από ηχητική αφήγηση για τον Παπαγεωργίου από τον δημοσιογράφο Χαράλαμπο Χαραλαμπίδη.

Στο κείμενο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ δεν θα βρείτε καμιά αναφορά στον ρόλο του Σπ. Παπαγεωργίου στην ΕΟΚΑ Β’.
Γίνεται αναφορά μόνο στη δράση του στην ΕΟΚΑ και στα γεγονότα του 1963-64.

Θα το βρείτε όμως στην αφήγηση του Χ. Χαραλαμπίδη η οποία ωστόσο παρουσιάζεται πολύ… «εκλεπτυσμένα».

Ας δούμε τι λέει ο Χ. Χαραλαμπίδης και θα ακολουθήσουν κάποιες δικές μου επισημάνσεις:

1. Λέει ότι μετά την εισβολή ο Σπ. Παπαγεωργίου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Δεν μας λέει όμως το γιατί.
Ο λόγος ήταν ο ρόλος του στην ΕΟΚΑ Β’, ήταν ο θεωρητικός (και πρακτικός όπως είπε σε συνέντευξη του στον Λ. Μαύρο πριν από μερικά χρόνια) της οργάνωσης.
Επίσης ήταν και η ανάληψη του πόστου του κυβερνητικού εκπροσώπου στο πραξικόπημα.
Αυτούς τους λόγους δεν μας τους λέει ο κ. Χαραλαμπίδης.
Επίσης, μετά την επάνοδο στη νομιμότητα, γι’ αυτούς τους λόγους ο Παπαγεωργίου αποβλήθηκε από την Ένωση Συντακτών Κύπρου.

2. Προχωρεί πιο κάτω για να μας παρουσιάσει τον Σπ. Παπαγεωργίου ως έναν αδίκως κατατρεγμένο:
Λέει:
«Λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την εισβολή, είχε πολεμηθεί από το επίσημο κράτος και από πάρα πολλούς άλλους πολιτικούς παράγοντες».

Ο Χ. Χαραλαμπίδης αποφεύγει να αναφερθεί στη λέξη πραξικόπημα και ΕΟΚΑ Β’. Λέει «μετά την εισβολή».

3. Προσέξτε πόσο «λεπτά» θέτει το θέμα:
«Επειδή ήταν στενός συνεργάτης του στρατηγού Γρίβα και ότι ανέλαβε μετά κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Σαμψών  ήταν ένα από τα μεγαλύτερα πλήγματα που δέχθηκε και που ποτέ, μα ποτέ, δεν μετάνιωσε όμως, διότι πίστευε ότι η στιγμή που αναλάμβανε εκείνα τα καθήκοντα εξυπηρετούσε το καλώς νοούμενο συμφέρον».

Τόσο απλά!
Ήταν απλά και απλώς συνεργάτης του Γρίβα. Και στα καλά καθούμενα ανέλαβε κυβερνητικός εκπρόσωπος!
Δεν λέει πότε ήταν στενός συνεργάτης του Γρίβα. Αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι να αναφερθεί στο ότι ήταν τέτοιος στην περίοδο της ΕΟΚΑ Β’ και ο ρόλος του ήταν καθοριστικός.

Όσον αφορά την ανάληψη του πόστου του κυβερνητικού εκπροσώπου, υπάρχουν τρεις επισημάνσεις:
Πρώτον: αποφεύγει την λέξη πραξικόπημα.
Δεύτερον: χαρακτηρίζει το σχήμα του Σαμψών ως κυβέρνηση, δηλαδή ο Χ. Χαραλαμπίδης αναγνωρίζει το πραξικόπημα. Και το σχήμα των ανδρεικέλων που διόρισαν οι χουντικοί σαν κυβέρνηση!
Τρίτον: Λέει, ψευδώς, ότι ο Σπ. Παπαγεωργίου «ποτέ, μα ποτέ, δεν μετάνιωσε όμως, διότι πίστευε ότι η στιγμή που αναλάμβανε εκείνα τα καθήκοντα εξυπηρετούσε το καλώς νοούμενο συμφέρον».

Γιατί λέω ψευδώς;
- Τα πλείστα βιβλία του καταγράφουν την εγκληματική συμπεριφορά του Γρίβα. Ιδιαίτερα το «Μακάριος πορεία δια πυρός και σιδήρου».
- Ο Χ. Χ. αποφεύγει να πει ότι μετά την έκδοση αυτού του βιβλίου ο Σπ. Παπαγεωργίου κατηγορήθηκε άγρια από τους Συνδέσμους Αγωνιστών. Και ως εξιλέωση εξέδωσε άλλο βιβλίο το «ΑΚΕΛ το άλλο ΚΚΕ» όπου δεν θύμιζε τίποτε από Σπ. Παπαγεωργίου. Το βιβλίο αυτό είναι δείγμα αυθαίρετης και κακόγουστης προπαγάνδας που δεν έχει καμία σχέση με την επιχειρηματολογία και την τεκμηρίωση του Σπ. Παπαγεωργίου.
- Σε συνέντευξη του στον Λάζαρο Μαύρο ρωτήθηκε τι νιώθει για όσα έγιναν και δήλωσε μετανιωμένος, σε αντίθεση με το τι θέλει να παρουσιάσει ο Χαραλαμπίδης.
Στην ερώτηση αν όταν έρχεται στην Κύπρο, επισκέπτεται τα Φυλακισμένα Μνήματα, ο Παπαγεωργίου απάντησε: «Όχι, φοβούμαι τη φωνή που θα ακούσω μέσα από τους τάφους των νεκρών συναγωνιστών μου»!

Η παρουσίαση του Σπ. Παπαγεωργίου από τον Χ. Χαραλαμπίδη είναι ένα τέλειο δείγμα του πώς η ακροδεξιά κρύβει πράγματα και καταστάσεις.
Αποδεικνύει ακόμα ότι υπάρχουν αμετανόητοι μέχρι σήμερα.

Όσον αφορά τον Σπ. Παπαγεωργίου θα πω ότι ως συγγραφέας τόλμησε να πει πράγματα που κανένας άλλος δεν είχε τολμήσει μέχρι τότε.
Κι αυτό γιατί ένιωθε και θωρακισμένος αφού όσα έλεγε τα στήριζε τα έγγραφα της ΕΟΚΑ και της ΕΟΚΑ Β’ αλλά και στο Ημερολόγιο του Διγενή της ΕΟΚΑ και του Γρίβα της ΕΟΚΑ Β’ , τα οποία κατείχε.
Το ίδιο αφορά και πτυχές που αφορούν και τον Μακάριο.

Από αυτή την άποψη ο Σπ. Παπαγεωργίου θεωρώ ότι πρόσφερε πολλά στην καταγραφή της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου.