Θεωρώ πολύ σημαντική την απόφαση που έλαβε η Επιτροπή
Εσωτερικών της Βουλής για να προωθήσει, οριστικά πλέον, το θέμα της καύσης των
νεκρών, αντί της ταφής.
Θεωρούμε ότι η ρύθμιση αυτού του θέματος είναι πολύ
σημαντική διότι άπτεται του δικαιώματος επιλογής του κάθε ατόμου και σ’ αυτό το
θέμα.
Ανθρώπινο δικαίωμα
Δεν μπορεί κανένας να καθορίζει ποιος θα είναι ο τρόπος
ταφής μας και δεν μπορεί κανένας να μας υποχρεώσει να ταφούμε ή να καούμε.
Αυτό θα πρέπει να το καθορίζει ο καθένας, όπως ο ίδιος το
νιώθει και τον εκφράζει.
Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ατομικής
ελευθερίας προτάσσει ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να μεταχειριστεί το σώμα
και να διαχειριστεί τη ζωή του όπως θέλει, αρκεί να μην προκαλεί ζημιά ή
αρνητικά δεδομένα για τους άλλους και το σύνολο της κοινωνίας.
Η εκβιαστική
θέση της Εκκλησίας
Πρέπει να σημειώσω ότι η στάση της Εκκλησίας στο θέμα
αυτό, φαινομενικά, έχει “μαλακώσει”.
Ενώ στο παρελθόν τασσόταν κάθετα εναντίον της καύσης,
τώρα σύμφωνα με τον μητροπολίτη Πάφου «Δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί η θέση της
Εκκλησίας ως κάθετα αντίθετη και διευκρινίζοντας πως το θέμα δεν είναι δογματικό αφού ο Θεός μπορεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία να αναστήσει τους νεκρούς και
από την τέφρα, είπε πως πρόκειται για θέμα παράδοσης της Εκκλησίας.
Πρόσθεσε πως επί
αυτής της παράδοσης η Εκκλησία θέτει τις θεμελιακές τοποθετήσεις της και
προτείνει στους πιστούς να δέχονται την πρόταση της Εκκλησίας, εξηγώντας πως σε διαφορετική περίπτωση δεν θα τελεί
κηδεία στους προς αποτέφρωση νεκρούς».
Διαβάζοντας όμως πίσω από τις γραμμές, διαπιστώνουμε ότι
η Εκκλησία στην ουσία δεν έχει αλλάξει την άποψη τους που είναι εναντίον της καύσης
των νεκρών.
Αυτό το διαπιστώνουμε διαβάζοντας τη δήλωση του
μητροπολίτη.
Ας προσέξουμε μερικά σημεία:
α) Δεν είναι
κάθετα αντίθετη η Εκκλησία.
β) Το θέμα δεν
είναι δογματικό.
γ) Το θάψιμο αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας.
Κι ενώ με αυτά φαίνεται ότι δεν υπάρχει κάποια σοβαρή
αντίθεση, η Εκκλησία περνά στον εκβιασμό:
«σε διαφορετική περίπτωση δεν θα τελεί κηδεία στους προς αποτέφρωση
νεκρούς».
Άρα, ενώ δηλώνει ότι το θέμα δεν ανάγεται σε θέμα αρχής,
στην ουσία εκβιάζει τους πιστούς που θα ήθελαν να καούν να μην το πράξουν. Διότι
αν το πράξουν δεν θα τελέσει την κηδεία τους!
Θέλω να είμαι ξεκάθαρος, η Εκκλησία δικαιούται να μιλά για τα μέλη της και μόνο. Όμως και σ’ αυτή την
περίπτωση, εφόσον δεν είναι θέμα Αρχής,
δεν μπορεί να επιβάλει την θέση της και μάλιστα με τρόπο εκβιαστικό.
Προσωπικά δηλώνω ότι δεν
με αφορά η θέση της Εκκλησίας. Προσωπικά ούτε καν θρησκευτική κηδεία θέλω να μου κάνουν. Και αυτό το ζήτησα
από την οικογένεια μου. Και θέλω να σεβαστούν αυτή την επιθυμία μου.
Δεν θέλω να έχω καμία σχέση με την Ανώνυμη Εμπορική
Εταιρία που ονομάζεται Εκκλησία.
Και ούτε θέλω να ανήκω – και ούτε θεωρώ ότι ανήκω – σε αυτό
που υποτιμητικά [για άλλους τιμητικά] ονομάζουν ποίμνιο.
Γιατί διαφωνώ
με τη θέση Εκκλησίας
Όπως ανέφερα και πιο πάνω, το θέμα άπτεται της επιλογής
του κάθε ανθρώπου. Πέρα τούτου, οι θέσεις της Εκκλησίας δεν έχουν καμία σχέση
με τη λογική.
Γι’ αυτό και διαφωνώ με την εκκλησιαστική θέση.
Σύμφωνα με τη χριστιανική θεολογία:
- Η ταφή είναι
σύμφωνη με την παράδοση του Χριστιανισμού, που μόνο αυτό τον τρόπο διαλύσεως
του σώματος γνωρίζει . Άλλωστε και ο Κύριός μας ετάφη και όλοι οι Άγιοι.
Σεβαστή η άποψη. Πλην όμως, όπως οι ίδιοι λένε, δεν είναι
θέμα αρχής. Άρα πρέπει να υπάρχει το δικαίωμα επιλογής.
- Η ταφή διασώζει
την πίστη στην αθανασία και στην ανάσταση. Δεν είναι χωρίς σημασία το γεγονός ,
ότι πολλοί από εκείνους που μάχονται για την καθιέρωση της καύσεως δεν είναι
χριστιανοί, ή είναι «χριστιανοί» των τύπων, η μάχονται τον Χριστιανισμό.
Εδώ γίνεται μια προσπάθεια για να δημιουργήσουν την
εντύπωση ότι όσοι τάσσονται εναντίον της ταφής είναι πολέμιοι του
χριστιανισμού!
Αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι αυτό δεν αποτελεί
επιχείρημα.
Άλλωστε η άποψη
αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη θέση που κατέθεσε ο μητροπολίτης Πάφου ότι «αφού
ο Θεός μπορεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία να αναστήσει τους νεκρούς και από την
τέφρα».
Επομένως, δεν τίθεται θέμα μη ανάστασης για όσους
πιστεύουν σ’ αυτήν.
- Διότι η ταφή
διασώζει τα λείψανα των Αγίων, τα οποία είναι χαριτόβρυτα και θαυματουργά .
Χωρίς ταφή δεν θα είχαμε τα άγια λείψανα και θα εστερούμεθα της ευλογίας και
του αγιασμού των.
Εδώ θα συμπλήρωνα ότι δεν θα είχαν τα λείψανα για να εκμεταλλεύονται την πίστη του λαού και να θησαυρίζουν.
Διότι κακά τα ψέματα, αυτό κάνουν. Παρουσιάζουν κάποια
λείψανα τα οποία τα βαφτίζουν ως άγια και θαυματουργά (αν είναι ποτέ δυνατόν) χωρίς
καμία απόδειξη αν όντως ανήκουν σε εκείνον που λένε ότι ανήκουν.
Διότι ποτέ τους δεν
έχουν δεχθεί να γίνει ο παραμικρός επιστημονικός έλεγχος για να διαπιστωθεί
του λόγου το αληθές.
Αφήνω το γεγονός ότι αυτοί που λένε ότι πιστεύουν στη
θρησκεία της ζωής, στην ουσία δεν κάνουν τίποτε άλλο από του να δοξάζουν ότι
έχει σχέση με το θάνατο.
- Διότι ο τάφος μας
συνδέει και συναισθηματικά με το νεκρό μας . Το θαμμένο σώμα είναι μια
παρηγοριά για τους επιζώντες και γίνεται αντικείμενο φροντίδος και προσευχών.
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με ένα μπουκάλι τέφρας που
θα το έχουμε στο σπίτι μας.
- Διότι το σώμα
διατηρεί την ιερότητά του και μετά θάνατον και αποτελεί θρησκευτικό αντικείμενο
τιμής και σεβασμού. Η τέφρα δεν είναι το ίδιο πράγμα και μάλλον συνιστά ασέβεια
προς τον νεκρό.
Ερωτώ, μήπως
αποτελεί σεβασμό στο νεκρό το αποκρουστικό φαινόμενο της κατασπάραξης του
νεκρού από τα σκουλήκια και τους άλλους οργανισμούς που ζούνε μέσα στο χώμα;
Μήπως αποτελεί σεβασμό στο νεκρό το πέταγμα των λειψάνων του για να βάλουν άλλον (ξένο) μέσα στον δικό
του τάφο;
Αποτελεί σεβασμό προς
τον νεκρό η απαίτηση για αγορά του τάφου με τη απειλή ότι αν δεν το πράξει
η οικογένεια θα θάψουν κι άλλον εκεί;
Με άλλα λόγια αποτελεί σεβασμό η εμπορία των νεκρών από πλευράς Εκκλησίας; Διότι κακά τα ψέματα,
και από αυτό το θέμα θησαυρίζουν.
Με όλα όσα παράθεσα – που είναι η προσωπική μου άποψη –
διερωτώμαι αν η θέση της Εκκλησίας ελαύνεται
από οικονομικά παρά από θρησκευτικά κίνητρα.
Διότι ας σκεφτούμε πόσα
πληρώνει κάποιος στην Εκκλησία προκειμένου να τελέσει μία κηδεία.
Γι’ αυτό, λοιπόν, και σαν θέμα αρχής αλλά σαν θέμα μη
εκμετάλλευσης από τους επιτήδειους μαυροφορεμένους, διαφωνώ με τη θέση της Εκκλησίας.
