Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΣΤΡΑ





Ενότητα 1η
Νίκος Κατσουρίδης, κοιν. Εκπρόσωπος ΑΚΕΛ
Χρήστος Στυλιανίδης, Βουλευτής ΔΗΣΥ
Ελένη Χρυσοστόμου, εκπ. Τύπου Οικολόγων
Μάκης Συμεού, πρόεδρος Δ.Σ. ΡΙΚ
Κωνσταντίνος Οδυσσέως, Σίγμα
Χρύσανθος Τσουρούλλης, Δημοσιογράφος Σίγμα

Συντονιστής ο δημοσιογράφος Παύλος Παύλου.

Ενότητα 2η

Κώστας Βαξεβάνης, δημοσιογράφος, παραγωγός της εκπομπής «Το κουτί της Πανδώρας».
Άρης Χατζηστεφάνου, δημοσιογράφος, παραγωγός εκπομπών
Γιώργος Πίττας, αρθρογράφος διαδικτύου
Νάγια Ρούσου καθηγήτρια Πανεπιστημίου Λευκωσίας

Συντονιστής ο δημοσιογράφος Μιχάλης Μιχαήλ

Ενότητα 3η

Ανδρέας Παναγιώτου, καθηγητής Πανεπιστημίου
Ανδρέας Χρυσάνθου, μέλος του Δ.Σ. ΡΙΚ
Γιώργος Κασκάνης, δημοσιογράφος Πολίτη
Κώστα Βενιζέλος, δημοσιογράφος Φιλελεύθερου

Συντονιστής ο καθηγητής Πανεπιστημίου Γιάννης Ιωάννου.

Ενότητα 4η

Τάκης Χατζηγεωργίου, ευρωβουλευτής ΑΚΕΛ
Γιώργος Παυλίδης, δημοσιογράφος, διευθυντής ΑΣΤΡΑ
Κατερίνα Γκαγκάκη, Διευθύντρια Επικοινωνίας ΑΝΤ1 Ελλάδας
Γαβριέλλα Χριστοδούλου, παρουσιάστρια ΡΙΚ

Συντονιστής ο νομικός Μιχάλης Παπαπέτρου.



ΟΛΟΙ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΙ

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

ΟΠΚΙΟΙ ΣΥΝΤΗΧΑΝΝΟΥΝ ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΕΝ ΝΑΙΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΡΕ….!!!


Σε τούτον τον τόπον πασκίζουσιν να μας πελλάνουν.
Εσιεί λλία γρόνια κάποιοι όπου παρπατήσουσιν τζ’ όπου θκιαλλάξουσιν θωρούσιν φαντάσματα που τους τζιυνηούσιν.

Έσιει λλίον τζαιρόν αρκέψαν να φακκούν της κυπριακής διαλέκτου πας τα’ αφκιά.
Ναι, εν είχασιν τίποτε άλλο να κάμουσιν, επκιάσιν τωρά την συντησιά μας.

Κολλιεί τους λαλούσιν!
Που την μιαν μάχουνται τζιαι λαλούσιν ότι η κυπριακή διάλεκτος έρκεται κατευθείαν που τον Όμηρον.
Τζιαι που την άλλην λαλούν μας ότι άμαν συντηχάννουμεν τούτην την γλώσσαν  εν είμαστιν Έλληνες!!!


Άκουα πριν λλίες μέρες μιαν συζήτησην στο ράδιο της Εκκλησιάς, στον Λόγον, που εσυντηχάνναν ποτούτοι που λαλούσιν ότι εν πιο Έλληνες που τους άλλους.
Εσυντηχάνναν ούλλοι τόσον «σοβαρά» (εκαρτζιηλάτισεν τους ένας καθηγητής του πανεπιστημίου) που άλλον που μιαν πελλάραν εν ελαλούσαν.

Εφάασιν μισήν ώρα να μας λαλούν ότι η κυπριακή εν ελληνική τζιαι ύστερις που λλίον επετάχτην ένας που τζιαμέ τζιαι είπεν ότι μια δασκαλούα είπε του γιου του στο σκολείον «ποτάβρης μου την μαΐρησσαν».
Τζιαι άρκεψεν τζιαι επαούριζεν ο τύπος, «μα ίντα καρακοζιλλίκια εν τούτα σιόρ;»

Εν τζιαι εκατάλαβα ίννα μπου τον εσσιέττησεν τζιαι επαούριζεν. Γιατί σιορ εν καρακιοζιλλίκια; Εν εν ελληνικά τούτα;

Μάχουνται τζιαι που τα ράδια, μάχουνται τζιαι που τις εφημερίδες, λαλούσιν ότι τους κατεβεί μεσ’ την κκελλέν τους. Άμαν συντηχάννουμεν κυπριακά, λαλούσιν, φέφκουμεν που τον ελληνισμόν, κάμνουμεν δικό μας έθνος!!!

Δηλαδή οι παππούες μας τζιαι οι γιαγιάες μας που εσυντηχάνναν τούτην την γλώσσαν εν ήταν Έλληνες;

Άραες σου ο Βασίλης ο Μιχαηλίδης σε ίντα γλώσσαν έγραφεν;
Ο Λιπέρτης;
Ο Λιασίδης;
Τζείνοι ούλλοι οι Κυπραίοι που εγράψασιν αριστουργήματα εν ήταν Έλληνες;

Προχτές επήα σε μια παρουσίασην βιβλίου τζιαμέ στην «Έλευση».
Ένας συνταξιούχος δάσκαλος έφερεν το βιβλίον του να μας το δείξει τζιαι να μας συντήσιει για την κυπριακήν διάλεκτον.
Πόξω που το βιβλίον γράφει «2500 αρχαιοελληνικές λέξεις στην καθομιλουμένη Κυπριακή διάλεκτο».

Ίνταλως δαίμονα ρε κουμπάρε γίνεται να οι μισές λέξεις να εν ελληνικές τζιαι άμαν τες χρησιμοποιείς να σου λαλούν ότι μιλάς χωρκάτικα ή ότι εν είσαι Έλληνας;

Που την άλλην, η κυπριακή διάλεκτος έσιει μέσα λέξεις ελληνικές (που εν οι παραπάνω), έσιει τούρτζικες, ιταλικές, αραβικές τζ’ εγγλέζικες.
Ότι τζιαι νάσιει εν διάλεκτος του ελληνικού χώρου.
Μοιάζει τζιαι πολλά με την ροδίτικην (τζαι όι με την Κρητική όπως νομίζουσιν πολλοί). Ένας Κυπραίος μπόρει να συνεννοηθεί μια χαρά με έναν ροδίτην, συντηχάννοντας ο καθένας την διάλεκτον του.

Πειράζει τους, λαλούσιν γιατί εφκήκαν λεξικά. Ε τζιαι;

Άμπα τζιαι τζείνον του τους σουξουλά τούτους τους τύπους εν ότι τούτη η διάλεκτος ενώνει ούλλους τους Κυπραίους;
Συντηχάννουν την τζιαι οι Έλληνες τζιαι οι Τούρτζιοι (τουλάχιστον οι παλιόττεροι) τούντου τόπου;

Άμπα τζιαι θέλουν να μας μοιράσουν τέλεια τζιαι να ξεχωρίσουμεν μιαν τζ’ έξω;
Εσείς είσαστεν Τούρτζιοι τζ’ εμείς Έλληνες, άρα εσείς ποτζιεί τζ’ εμείς ποδά;

Άμπα τζιαι ‘ν τούτον που θέλουν τζιαι σιεπάζουν το με μιαν φάουσαν πατριωτικές αρλούμπες;



Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΠΟΙΚΩΝ ΚΑΙ Η «ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ» ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ


Όλοι αποδέχονται την παραμονή εποίκων μετά τη λύση

 Με αφορμή το έγγραφο που κατέθεσε το ΑΚΕΛ στη τελευταία, διήμερη, συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου κάποιοι επιχείρησαν και πάλι να μιλήσουν για μια από τις υποχωρήσεις Χριστόφια ή ένα από τα «δώρα» που έδωσε ο πρόεδρος στην τουρκική πλευρά.

Είναι τουλάχιστον παρήγορο ότι ο Σ. Ιακωβίδης αναγνώρισε στις 29 Φεβρουαρίου στη «Σημερινή» ότι το θέμα των εποίκων δεν τέθηκε για πρώτη φορά από τον Δ. Χριστόφια. Μόνο που προσπάθησε να θολώσει τα νερά:
«Οι τρεις Πρόεδροι, Βασιλείου, Κληρίδης και Τάσσος δέχθηκαν να συζητήσουν, όχι να αποδεχθούν εκ προοιμίου, παραμονή εποίκων».

Πότε τέθηκε επίσημα το θέμα των εποίκων

Καλώς ή κακώς υπάρχουν γραπτά τα οποία θα πρέπει να τα λαμβάνουμε υπόψη και να μην τα αφήνουμε στα συρτάρια, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες.

Στο έγγραφο του ΑΚΕΛ αναφέρεται μεταξύ άλλων για το θέμα της παραμονής εποίκων:
«Όσο για το θέμα της παραμονής 50,000 εποίκων, υπενθυμίζουμε ότι ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος κάτω από το βάρος της κατάστασης που δημιουργήθηκε με τους μικτούς γάμους και τη γέννηση παιδιών εποίκων είχε δεχθεί παραμονή πέραν των πενήντα χιλιάδων εποίκων. Αυτό αναφέρεται ρητώς στο έγγραφο ημ.30 Μαρτίου 2004 με τις τελικές θέσεις της πλευράς μας αμέσως πριν την υποβολή του τελικού σχεδίου Ανάν».

Ο κ. Ιακωβίδης αναφερόμενος στη σχετική αναφορά του εγγράφου του ΑΚΕΛ ότι δεν μπορεί να εκδιωχθούν όσοι γεννήθηκαν στην Κύπρο, γράφει και διαπιστώνει:
«Πρόκειται για πρωτοφανείς, τουρκογενείς και αγγλογενείς θέσεις. Ας πουν: Ποια νομοθεσία δίνει ιθαγένεια σε παράνομους;».

Ο Σ. Ιακωβίδης θα ήταν ειλικρινείς αν έθετε αυτά τα ερωτήματα και στον Τ. Παπαδόπουλο όταν στο έγγραφο του αποδεχόταν την παραμονή εποίκων που είχαν παντρευτεί. Εκτός και αν το έχει κάνει, οπότε αποσύρουμε την αναφορά μας.

Διερωτόμαστε, λοιπόν, υιοθετούσε και ο Τάσσος Παπαδόπουλος πρωτοφανείς, τουρκογενείς και αγγλογενείς θέσεις;
Υπογραμμίζουμε ότι η πρώτη φορά που έγινε επίσημα ΕΓΓΡΑΦΗ αποδοχή παραμονής εποίκων ήταν στις 30 Μαρτίου 2004 από τον Τ. Παπαδόπουλο.

«Αρχική αντίδραση και προτάσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς» [1]

Στις 30 Μαρτίου 2004 ο Τ. Παπαδόπουλος έδωσε στον Κ. Ανάν ένα έγγραφο με τον τίτλο «Αρχική αντίδραση και προτάσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς».

Σε ότι αφορά το θέμα της παραμονής Ελλήνων και Τούρκων υπηκόων μετά τη λύση, στο έγγραφο αναφέρεται στο σημείο 9:
«Ο κατάλογος των Τούρκων και των Ελλήνων που θα απαιτήσουν την  κυπριακή υπηκοότητα ΔΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΙΘΜΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 30.000 εκπληρώνοντας τα κριτήρια που προβλέπονται από το Σχέδιο. ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΣ,ΟΙ ΕΠΟΙΚΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ, (υπολογιζόμενοι σε 15.000) ενδεχομένως να γίνουν πολίτες, ΑΝΕΒΑΖΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΑΝΩ των 45.000.
ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΣ, όχι περισσότερο από 5% ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΕΧΟΝΤΑΣ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ.
Η αναλογία 5 % πρέπει να υπολογιστεί βάσει του αριθμού των προσώπων που είναι μόνο πολίτες της Κύπρου και όχι διπλής υπηκοότητας.»*

Επομένως, οι προτάσεις αυτές δεν ήταν προς συζήτηση, όπως παραπλανητικά αναφέρει ο Σ. Ιακωβίδης, αλλά ήταν οι θέσεις της Ε/κυπριακής πλευράς και απαντούσαν στις συγκεκριμένες πρόνοιες του σχεδίου του Κ. Ανάν.



Δεν ήταν πρόταση του Χριστόφια

Τα ντοκουμέντα αποδεικνύουν ότι η πρόταση για παραμονή εποίκων δεν είναι πρόταση του Χριστόφια.

Υπάρχουν παραδοχές και από στενούς συνεργάτες του Τ. Παπαδόπουλου ότι αποδέχθηκε την παραμονή εποίκων.
Ο διευθυντής του Γραφείου του, Χρύσης Παντελίδης δήλωνε στην τηλεοπτική εκπομπή «MegaΘέμα» στις 10 Δεκεμβρίου 2009:
«Για να το πω παραστατικά, ήμασταν σε όλους τους εποίκους και εδέχετο να διαπραγματευτεί κριτήρια για 45 χιλιάδες».

Την ίδια περίοδο, ο Γ. Λιλλήκας δήλωνε στο Ράδιο Πρώτο ακριβώς τα ίδια με τον Χρ. Παντελίδη. Πρόσθετε μάλιστα ότι θα εξέταζε την κάθε μια περίπτωση έποικου ξεχωριστά, βασιζόμενη σε ανθρωπιστικά κριτήρια.

Προεκλογικά (2008) και ζώντος του τ. Παπαδόπουλου, ο Δ. Χριστόφιας δήλωνε στην τηλεόραση του ΡΙΚ ότι η αναφορά σε 50 χιλιάδες εποίκους έγινε με την έγκριση του Τ. Παπαδόπουλου.
Δήλωσε συγκεκριμένα:
«Εγώ μίλησα δημόσια για 50 χιλιάδες. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Που ήταν έτοιμος και ο Τ. Παπαδόπουλος να το δεχθεί και αν θέλεις, συμφωνήσαμε να το πω».

Σημειώνουμε ότι ο Τ. Παπαδόπουλος ούτε αντέδρασε ούτε διέψευσε τη δήλωση Χριστόφια.
Όμως αυτή η αναφορά δείχνει ότι το θέμα αυτό δεν τέθηκε από τον Δ. Χριστόφια αλλά συζητείτο και στην προεκλογική περίοδο.   

Όλοι αποδέχονται την παραμονή εποίκων

Παίζοντας με το αίσθημα του κόσμου, η πλειοψηφία των πολιτικών μας, φραστικά, τάσσεται εναντίον τη παραμονής εποίκων.
Η αλήθεια όμως είναι ότι όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, αποδέχονται ότι θα παραμείνουν έποικοι μετά τη λύση.

Σύμφωνα με τα πρακτικά της περίφημης Κωδικοποίησης (Απρίλιος 2005), ο Τ. Παπαδόπουλος δήλωνε στους εθνοσυμβούλους:
«Νομίζω ότι είναι γενική η άποψη ότι το θέμα των εποίκων πρέπει να λυθεί με καθορισμό «Χ» αριθμού εποίκων που θα παραμείνουν και οι υπόλοιποι να φύγουν.
Δεν ξέρω ποια θα είναι τελικά η λύση. Όπως είναι το Σχέδιο Ανάν, με δήλωση του κ. Φίρτερ, που συνέταξε και το σχετικό παράρτημα, δεν πρόκειται να φύγει κανένας έποικος, από αυτούς που βρίσκονταν στην Κύπρο το 2004. Είτε τα κριτήρια εκείνα θα επιδιώξουμε να αλλάξουν είτε θα μπει ένας αριθμός «Χ» και παρακαλώ να μην αρχίσουμε να συζητούμε τώρα ποιος θα είναι ο αριθμός – και με αποτελεσματικά μέτρα ή προγράμματα οι υπόλοιποι θα φύγουν».[2]

Συνεπώς ας μην προσποιούνται οι διάφοροι ότι δεν συμφώνησαν ποτέ με την παραμονή εποίκων. Η παραμονή ενός αριθμού ήταν αποδεχτή και από τον Τ. Παπαδόπουλο. Εκείνο που θα διαπραγματευόταν ήταν τα κριτήρια και ο ακριβής αριθμός.

Στο έγγραφο του ΑΚΕΛ γίνεται αναφορά στη θέση Λυσσαρίδη ενώπιον του Εθνικού Συμβουλίου τον Ιούλιο του 2008:
«Ξέρουμε όλοι πως θα μείνουν. Δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι θα τσουβαλιάσουμε 180 - 200 χιλιάδες εποίκων και Θα φύγουν. Μακάρι να τα καταφέρουμε να φύγει ένας αριθμός, άλλο τούτο, άλλο όμως η νομιμοποίηση του εγκλήματος».

Ανάλογη θέση εξέφραζε δημόσια και ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γ. Ομήρου στην εκπομπή «Το Συζητάμε» (24 Ιαν. 2011).
Ο κ. Ομήρου έθετε ως προϋπόθεση για την παραμονή εποίκων, την αναγνώριση από την Τουρκία ότι ο εποικισμός αποτελεί έγκλημα πολέμου.
Άρα, ούτε η ΕΔΕΚ θεωρεί ότι θα φύγουν όλοι οι έποικοι.

Αρχιεπίσκοπος: θα παραμείνουν έποικοι

Ακόμα και ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος παραδέχεται και αναγνωρίζει ότι μετά τη λύση θα πρέπει να παραμείνουν έποικοι.
Ιδού τι δήλωνε σε συνέντευξη του στον Σκάι στις 5 Ιανουαρίου 2011
«Για ανθρωπιστικούς μόνο λόγους πρέπει να μείνουν εκείνοι που έχουν παντρευτεί με Τουρκοκυπρίους. Αυτό είναι ανθρωπιστικό και πιστεύω ότι όλος ο λαός μας θα το δεχθεί αυτό».

Εξάλλου σε συνέντευξη του στην τουρκική Μιλλιέτ (Μάρτιος 2011) ο αρχιεπίσκοπος δήλωνε ότι:
«Οι Έλληνες και οι ερχόμενοι από την Τουρκία θα πρέπει να φύγουν», προσθέτοντας ότι «Θα πρέπει να αποχωρήσουν οι έποικοι και στις δύο πλευρές».

Σημειώνουμε ότι δεν υπήρξε αντίδραση στη δήλωση του για Έλληνες έποικους!

Προς τι, λοιπόν, όλη αυτή η υποκρισία στο θέμα των εποίκων τη στιγμή που όλοι υποστηρίζουν ότι θα μείνει ένας αριθμός μετά τη λύση;
Και ότι αυτοί που θα παραμείνουν θα είναι στο εξής Κύπριου υπήκοοι και όχι έποικοι;


[1] Βλ. Κ. Βενιζέλος, Μ. Ιγνατίου, Ν. Μελετίου: «Σχέδιο Ανάν το μυστικό παζάρι», σ. 400.
* Τα κεφαλαία είναι δικά μου.
[2] Εφ. Αλήθεια 22 Αυγούστου 2010.

Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Η ΑΜΥΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ


Σοκ προκάλεσε σε ολόκληρη την Ελλάδα η αμύθητη περιουσία που βρέθηκε στο ιδιαίτερο δωμάτιο του τέως αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλου.

Και όλα αυτά τη στιγμή που ο Χριστόδουλος νοιαζότανε τάχατες τους φτωχούς και επικαλείτο (όπως άλλωστε όλοι οι ιεράρχες) τον λιτό βίο του Ιησού τον οποίο, υποτίθεται, ότι υπηρετούσε.

Ιδού ο κατάλογος όπως δημοσιεύθηκε σε πολλούς ιστοστόπους.
Το μεταφέρω από εδώ.


***
Τα κατέγραψε επιτροπή την οποία αποτελούσαν δικαστικές αρχές, ο διευθυντής της αστυνομίας, ο εκπρόσωπος της εφορίας, ένας συμβολαιογράφος, ο αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Χρυσικός, ο πρώην αρχιερατικός επίτροπος Θωμάς Συνοδινός, ο γνωστός Βρεσθένης Θεόκλητος Κουμαριανός, και δύο διάκονοι του Χριστόδουλου.

Τα πράγματα που καταγράφηκαν βρίσκονταν τόσο στο ιδιαίτερο δωμάτιο του Χριστόδουλου όσο και στα βεστιάριά του(= ιματιοθήκες) και στο υπόλοιπο ανάκτορό του.

Μόνο τα μικροαντικείμενα τρεχούσης χρήσεως του δωματίου του ξεπερνούν σε αξία το ένα εκατομμύριο ευρώ.

Αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά από τα καταγραμμένα.

  • 600 ζεύγη χρυσά ή αργυρά μανικετόκουμπα.
  • Απ' αυτά τα 140 ζευγάρια έχουν διαμάντια και μερικά έχουν ζαφείρια.
  • Πάνω από 100 πολύτιμα χρυσά και αργυρά στυλό και πέννες ανεκτίμητης αξίας.
  • Πάρα πολλοί χρυσοί και αργυροί σταυροί ευλογίας με πολύτιμα πετράδια.
  • Πολλές αρχαίες εικόνες.
  • 30.000 ευρώ και 9 χρυσές λίρες σε φάκελο για τον π. Θωμά Συνοδινό.
  • Ένας μεγάλος πολυτιμότατος πολυέλαιος Baccarat αξίας 50.000.ευρώ η ανώτερη φίρμα στον κόσμο.
  • Καναπέδες και πολυθρόνες του σαλονιού, των γραφείων και των δωματίων από τις δυό ακριβότερες φίρμες του κόσμου Versace και Armani.
  • Μεταξωτές κουρτίνες πολυτιμότατες από τις καλλίτερες φίρμες στον κόσμο σε όλο το ανάκτορο.
  • Εκατοντάδες λευκά πουκάμισα, τα περισσότερα μεταξωτά.
  • Εκατοντάδες μαύρα παντελόνια πανάκριβα.
  • Εκατοντάδες ζεύγη παπουτσιών όλα από τις δυο ακριβότερες φίρμες του κόσμου Sebago και Church' s, απ' αυτά που φορούν μόνο οι Άγγλοι πρίγκιπες, λόρδοι και άλλοι αριστοκράτες. Ο Χριστόδουλος φορούσε μόνο τέτοια παπούτσια, που το κάθε ζεύγος τιμάται πάνω από 1.000 χίλια ευρώ (Όταν ανατράπηκε ο δικτάτωρ των Φιλιππίνων Μάρκος, βρέθηκε ότι η γυναίκα του είχε 80 ζεύγη παπουτσιών, ακριβά βέβαια αλλά συνηθισμένα).
  • Τρεις δεκάδες σετ με καθημερινά δεσποτικά άμφια.
  • 50 επίσημες και μεγαλοπρεπείς αρχιερατικές στολές αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ η κάθε μία.
  • 12 στέμματα ( μίτρες ) από χρυσό και πολυτίμους λίθους αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ το καθένα. Κυρίως έχουν διαμάντια.
  • 100 εγκόλπια χρυσά και γεμάτα πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ζαφείρια, αξίας 100.000 ευρώ το καθένα.
  • 200 εγκόλπιοι σταυροί ίσης αξίας και παρόμοιας διακοσμήσεως ο καθένας.
  • 25 ποιμαντορικές ράβδοι (πατερίτσες) χρυσές και αργυρές και ελεφάντινες (φιλντισένιες) γεμάτες πολύτιμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ρουμπίνια, αξίας κατά μέσον όρο 100.000 ευρώ η κάθε μία.
  • 40 απλές αργυρές ράβδοι (βακτηρίες, μπαστούνια) με ημιπολύτιμους λίθους, αξίας 20.000 ευρώ η κάθε μία.
  • Δύο υπερπολύτιμα δισκοπότηρα χρυσά, σκαλιστά έργα τέχνης, με πολύτιμους λίθους, δώρα το ένα του Βαρθολομαίου και το άλλο του πάπα Ρώμης Βενεδίκτου.
  • Δεκάδες χρυσά και αργυρά κηροπήγια (δικηροτρίκηρα).
  • Δεκάδες χρυσά και αργυρά επιτραπέζια κηροπήγια με πολύτιμους λίθους.
  • Πολλές δεκάδες αργυροί δίσκοι σερβιρίσματος και κεράσματος.
  • Δεκάδες αργυρές φρουτιέρες.
  • Εκατοντάδες δωδεκάδων ποτήρια αργυρά και κρυστάλλινα υψηλής αξίας.
  • Εκατοντάδες πανάκριβα αργυρά κρυστάλλινα και πορσελάνινα σερβίτσια ανυπολόγιστης αξίας.
  • Εκατοντάδες δωδεκάδες πανάκριβα χρυσά και αργυρά κουταλομαχαιροπήρουνα φίρμας Christofie, που είναι η ακριβότερη στον κόσμο.
  • Εκατοντάδες πορσελάνινες δωδεκάδες πιάτων.
  • Εκατοντάδες πορσελάνινες και αργυρές πιατέλες. Βαρύτιμες μεταξωτές κουρτίνες σε όλο το ανάκτορο.
  • Εκατοντάδες ζεύγη μεταξωτές πιτζάμες.
  • Δεκάδες μεταξωτές κλινοστρωμνές και μαξιλάρια.
  • Τέσσερις ζωγραφικοί πίνακες αμύθητης αξίας που ανήκουν στο Μουσείο Μπενάκη και τους νοίκιαζε με μηνιαίο μίσθωμα που του καθενός η αξία είναι όσο τα μηνιαία μισθώματα τριών μεγάλων και πολυτελών ρετιρέ.
  • Έξι γκραβούρες με πανάκριβο μηνιαίο μίσθωμα από το ίδιο Μουσείο.
  • Πάρα πολλά και πανάκριβα έπιπλα από πολύτιμα ξύλα υφάσματα μέταλλα και γυαλιά, φτιαγμένα από τις 4 μεγαλύτερες και ακριβότερες φίρμες στον κόσμο.
  • Τα αρχιτεκτονικά σχέδια για δύο βίλες-ανάκτορα του Χριστοδούλου, για να ξεκουράζεται, που θα κτίζονταν σε τεράστια οικόπεδά του πανύψηλης αξίας, ένα στην Ερμιονίδα και ένα στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο σε πανέμορφες τοποθεσίες.
  • Ένα τεράστιο ποσό (πολλά εκατομμύρια ευρώ), για να κτιστεί ειδικό μουσείο με την επωνυμία «Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος», για να φυλάγονται και να εκτίθενται εκεί σε κοινή θέα οι στολές, οι μίτρες, οι πατερίτσες, και όλα τα λειτουργικά και μη λειτουργικά κοσμήματα και σκεύη του Χριστόδουλου στους αιώνες των αιώνων, μαζί και με τα έξοδα συντηρήσεως τόσο του μουσείου όσο και των εκθεμάτων, και με τους μισθούς των υπαλλήλων του μουσείου ...;

Τα σχόλια δικά σας...

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΡΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Ούτε σήμερα θα ασχοληθώ με πολιτικό θέμα.

Σήμερα είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας.
Πρόκειται για τον θρησκευτικό εορτασμό για τη νίκη των εικονολατρών επί των εικονομάχων, μια διαμάχη που έλαβε χώρα στο λεγόμενο Βυζάντιο και κράτησε περίπου ένα αιώνα (άρχισε το 726 και τελείωσε το 843).

Οι λεγόμενοι εικονολάτρες ή εικονόφιλοι πανηγυρίζουν σήμερα τη νίκη τους, άσχετα αν η νίκη αυτή είναι κάθετα αντίθετη με την ίδια τη Βίβλο που απαγορεύει τις απεικονίσεις:
ο ποιήσεις σεαυτ εδωλον, οδ παντός μοίωμα, σα ν τ οραν νω κα σα ν τ γ κάτω κα σα ν τος δασιν ποκάτω τς γς. Ο προσκυνήσεις ατος, οδέ μ λατρεύσς ατος (Έξοδος 20, 4-5).

Δεν θα σταθώ όμως σε αυτό.

Γράφω αυτό το κείμενο για να επισημάνω ότι η νίκη των Εικονόφιλων επισφραγίστηκε με τις αποφάσεις της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου που έγινε στη Νίκαια της Βυθινίας το 787.

Κατέρριψαν τον μύθο των Ελληνοχριστιανικών Ιδεωδών

Όσοι είναι ολίγον τι υποψιασμένοι, διαπιστώνουν ότι με τις αποφάσεις της και τα όσα κατέγραψε η Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος, καταποντίζεται ο μύθος των Ελληνοχριστιανικών ιδεωδών, αλλά αναδεικνύουν και την επιλεκτικότητα της ορθόδοξης θεολογίας.

Το εφεύρημα των ελληνοχριστιανικών ιδεωδών βασίζεται – δήθεν – στη σύζευξη του ελληνικού και του χριστιανικού πνεύματος.
Άσχετα αν ο απ. Παύλος διερωτάται κάπου, ποια σχέση μπορεί να έχει ένας ειδωλολάτρης με έναν χριστιανό;

Πέραν τούτου, οι θεολόγοι της Ορθοδοξίας πήραν από την αρχαία ελληνική γραμματεία ό,τι τους βόλευε προκειμένου να το προσαρμόσουν στις δικές τους δοξασίες.
Σημειώνεται όμως ότι πήραν μόνο από τις σχολές των ιδεαλιστών. Πουθενά στην θεολογία τους δεν θα βρει κάποιος αποσπάσματα από Ηράκλειτο, Επίκτητο και άλλους λεγόμενους υλιστές φιλοσόφους.
Θα βρει Πλάτωνα, Σωκράτη, Αριστοτέλη.
Κι αυτοί όμως λογοκριμένοι και προσαρμοσμένοι στα χριστιανικά δεδομένα.

Οι αναθεματισμοί κατά των Ελλήνων

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, λοιπόν, καταρρίπτεται το ιδεώδες της σύζευξης του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού.

Και καταρρίπτεται με συγκεκριμένες αναφορές που έχουν βαπτισθεί ως «Αναθεματισμοί κατά των Ελλήνων».

Οφείλω να διευκρινίσω ότι ο όρος Έλληνες στην προκειμένη περίπτωση αφορά τους λεγόμενους Ειδωλολάτρες ή όπως αλλιώς ονομάζονταν εκείνες τις εποχές «Εθνικούς». Αυτούς δηλαδή που δεν ήταν χριστιανοί ή γενικότερα δεν πίστευαν στον μονοθεϊσμό του Ιεχωβά.

Όπως και να έχει όμως, η ουσία είναι πως όλοι αυτοί διαπνέονταν από το Ελληνικό Πνεύμα και τη φιλοσοφία της Αρχαίας Ελλάδας, η οποία εν πάση περιπτώσει αναθεματίζεται από τον Βιβλικό Χριστιανισμό και τη θεολογία του.

Ιδού λοιπόν οι 7 αναθεματισμοί, οι οποίοι στην ουσία είναι εικοσιένας, αφού η κατάληξη είναι: Ανάθεμα τρεις! (Με μπλε γράμματα είναι η μεταφορά του στα νέα ελληνικά):

Αναθεματισμός 1ος:
«Τοις ευσεβείς μεν επαγγελλομένοις τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη ορθοδόξω και καθολική εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γης, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσιν ανάθεμα τρεις».

«Σε όσους παριστάνουν τους ευσεβείς, ενώ, την ίδια στιγμή, εισάγουν με θράσος ή πολύ περισσότερο με ασέβεια στην Ορθόδοξη και Καθολική Εκκλησία τις ασεβείς δοξασίες των ΕΛΛΗΝΩΝ και για τις ανθρώπινες ψυχές και για τον ουρανό και τη γη και για τα άλλα κτίσματα».

Αναθεματισμός 2ος:
«Tοις την μωράν των έξωθεν (=Ελλήνων) φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι, και τοις καθηγηταίς αυτών επομένοις, και τας τε με­τεμψυχώσεις των ανθρωπίνων ψυχών, η και ομοίως τοις αλόγοις ζώοις ταύ­τας απόλλυσθαι, και εις το μηδέν χωρείν δεχομένοις και δια τούτο ανάστασιν, και κρίσιν, και την τελευταίαν των βεβιωμένων ανταπόδοσιν αθετούσιν ανάθεμα τρεις».
           
«Σε όσους προτιμούν τη λεγόμενη σοφία των εκτός χριστιανισμού ΕΛΛΗΝΩΝ την ανόητη και ακολουθούν τους δασκάλους τους και δέχονται ότι υπάρχει μετεμψύχωση ή ότι οι ανθρώπινες ψυχές χάνονται όπως τα άλογα ζώα και ξεπέφτουν στην ανυπαρξία και εξαιτίας αυτών των ιδεών τους αθετούν την ανάσταση, την κρίση [κατά τη δευτέρα παρουσία] και την τελική ανταπόδοση σύμφωνα με όσα έπραξε στη ζωή του ο καθένας».

Αναθεματισμός 3ος:
«Τοις λέγουσιν ότι οι των Ελλήνων σοφοί και πρώτοι των αιρεσιαρχών, οι παρά των επτά αγίων και καθολικών συνόδων, και παρά πάντων των εν Ορθοδοξία λαμψάντων πατέρων αναθέματι καθυποβληθέντας, ως αλλό­τριοι της καθολικής εκκλησίας δια την εν λόγοις αυτών κίβδηλον και ρυπαράν περιουσίαν κρείττονες εισι κατά πολύ, και ενταύθα και εν τη μελλούση κρίσει, και των ευσεβών μεν και ορθοδόξων ανδρών, άλλως δε κατά πά­θος ανθρώπινον  ή αγνόημα πλημμελησάντων ανάθεμα».
           
«Σε όσους λένε ότι είναι καλύτεροι κατά πολύ οι σοφοί των ΕΛΛΗΝΩΝ και οι πρωτοστάτες στις αιρέσεις, στους οποίους οι επτά άγιες και Καθολικές Σύνοδοι και όλοι οι Πατέρες που έλαμψαν μέσα στην Ορθοδοξία τους επέβαλαν ανάθεμα, ως ξένους στην Καθολική Εκκλησία, καθώς πλεόνασαν τα ψεύτικα και βρόμικα λόγια τους και εδώ και στη μέλλουσα κρίση, και σε κείνους που είναι ευσεβείς και ορθόδοξοι αλλά αμάρτησαν από ανθρώπινο πάθος ή από άγνοια».

Αναθεματισμός 4ος:
«Τοις τα ελληνικά διεξιούσι μαθήματα, και μη δια παίδευσιν μόνον ταύτα παιδευομένοις, αλλά και ταις δόξαις αυτών ταις ματαίαις επομένοις, και ως αληθέσι πιστεύουσι και ούτως αυταίς ως το βέβαιον εχούσαις εγκειμένοις, ώστε έτερους ποτέ μεν λάθρα, ποτέ δε φανερώς ενάγειν αυταϊς και διδάσκειν ανενδοιάστως ανάθεμα».
           
«Σε όσους αποδέχονται τις διδασκαλίες των ΕΛΛΗΝΩΝ και δεν τις σπουδάζουν μόνο για μόρφωση, αλλά ακολουθούν και τις ιδέες τους τις μάταιες και τις πιστεύουν ως αληθινές, και μάλιστα ωσάν αυτές να περιέχουν τη βεβαιότητα, και επιμένουν να παρασύρουν σ' αυτές άλλοτε κρυφά και άλλοτε φανερά και να τις διδάσκουν χωρίς κανέναν ενδοιασμό».

Αναθεματισμός 5ος:
«Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων, αφ' εαυτών και την καθ' ημάς κλίσιν μεταπλάττουσι, και τάς πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις και ως αυθυπόστατο την ύλην παρά των ιδίων μορφούσθαι λέγουσι, και προφανώς διαβάλλουσι το αυτεξούσιον τον Δημιουργού, τον από του μη όντος εις το είναι παραγαγόντος τα πάντα, και ως ποιητού πάσιν αρχήν και τέλος επιτιθέντος εξ-ουσιαστικώς και δεσποτικώς ανάθεμα».
           
«Σε όσους με δική τους πρωτοβουλία, μαζί με τα άλλα μυθικά πλάσματα, διαστρεβλώνουν τα της δημιουργίας του ανθρώπου και δέχονται ως αληθινές τις ΠΛΑΤΩΝΙΚΕΣ ιδέες και ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι από μόνοι τους διαμορφώνουν άποψη και προφανώς αμφισβητούν την απόλυτη εξουσία του Δημιουργού, ο οποίος από την ανυπαρξία έφερε στην ύπαρξη τα πάντα και ως Ποιητής έθεσε σε όλα αρχή και τέλος με τη δύναμη του εξουσιαστή και δεσπότη».

Αναθεματισμός 6ος:
«Τοις δεχομένοις, και παραδίδουσι τα μάταια και ελληνικά ρήματα., ότι τε προύπαρξις εστί των ψυχών, και ουκ εκ τον μη όντος τα πάντα εγένετο, και παρήχθησαν, οτι τέλος εστί της κολάσεως η αποκατάστασις αύθις της κτίσεως, και των ανθρωπίνων πραγμάτων, και διά των τοιούτων λόγων την βασιλείαν των ουρανών λυομένην πάντως, και παράγουσαν εισάγουσιν, ην αιωνίαν και ακατάλυτον αυτός τε ό Χριστός και Θεός ημών εδίδαξε, και παρέδοτο και διά πάσης της Παλαιάς και Νέας Γραφής ημείς παρελάβομεν οτι και η κόλασις ατελεύτητος και ή βασιλεία αΐδιος, διά δε των τοιούτων λό­γων εαυτούς τε απολλύουσι, και ετέροις αιωνίας καταδίκης προξένοις γινομένοις ανάθεμα».
           
«Σε όσους δέχονται και διαδίδουν τις μάταιες αντιλήψεις των ΕΛΛΗΝΩΝ, και ότι οι ψυχές προϋπήρχαν και ότι δεν προήλθαν ούτε προέκυψαν από την ανυπαρξία τα πάντα και ότι ήρθε το τέλος της κολάσεως από τη στιγμή που δημιουργήθηκε και η κτίση και το ανθρώπινο είδος, και διαδίδουν με τέτοια λόγια ότι η Βασιλεία των Ουρανών έχει τελείως καταργηθεί και εκλείψει, την οποία και ο ίδιος ο Χριστός και Θεός μας δίδαξε ως αιώνια και ακατάλυτη, παρέδωσε και εμείς από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη παραλάβαμε ότι και η Κόλαση είναι ατέλειωτη και η Βασιλεία παντοτινή, καταστρέφουν με τέτοια λόγια και τους εαυτούς τους και προξενούν σε άλλους αιώνια καταδίκη».

Αναθεματισμός 7ος:
«Έτι, τοις φρονούσι και λέγουσι κτιστήν είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυπόστατου θεότητος, ως κτιστήν εκ τούτου πάντως και αυτήν την θείαν ονσίαν αναγκαξομένοις δοξάζειν. Κτιστή γαρ κατά τους Αγίους ενέργεια, κτιστήν δηλώσει και φύσιν άκτιστον δέ, άκτιστον χαρακτηρίζει ουσίαν. Καντεύθεν ήδη κινδυνεύουσι εις θείαν παντελή περιπίπτειν, και την ελληνικήν μυθολογίαν και την των κτισμάτων λατρείαν, τη καθαρά και αμώμω των χριστιανών πίστει προστριβομένοις, μη ομολογοϋσι δε κατά τας αγίας θεοπνεύστους θεολογίας, και το της Εκκλησίας ευσεβές φρόνημα, άκτιστον είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυ­πόστατου θεότητος ανάθεμα».
           
«Σε όσους ακόμη φρονούν και λένε ότι κάθε φυσική δύναμη και ενέργεια της τρισυπόστατης Θεότητας είναι εκ των υστέρων δημιουργημένη, αναγκάζονται ως εκ τούτου να δεχτούν ότι θεία ουσία είναι χωρίς άλλο εκ των υστέρων δημιουργημένη· γιατί αν εκ των υστέρων δημιουργημένη ενέργεια κατά τους Αγίους, θα φανερώσει ότι είναι εκ των υστέρων δημιουργημένη και η φύση. Αυτή όμως είναι άκτιστη, θα τη χαρακτηρίσει κανείς άκτιστη ουσία και εξ αυτού του λόγου και όσοι ζουν με την καθαρή και αμόλυντη χριστιανική πίστη κινδυνεύουν να περιπέσουν σε πλήρη αθεΐα και να δεχτούν την ελληνική μυθολογία και τη λατρεία των δημιουργημάτων.
Σε όσους άρα δεν ομολογούν, σύμφωνα με τις θεόπνευστες θεολογικές ερμηνείες των Αγίων και το ευσεβές φρόνημα της Εκκλησίας, ότι είναι άκτιστη κάθε φυσική δύναμη και ενέργεια της τρισυπόστατης Θεότητας».

Αντίδραση από τον τ. πρόεδρο Κωστή Στεφανόπουλο

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι αναθεματισμοί προκάλεσαν το 2008 την έντονη αντίδραση του τότε προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου.

Ιδού η σχετική είδηση όπως δημοσιεύθηκε τότε:

«Ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, έκφρασε τη θέση ότι «οι αναθεματισμοί κλπ. κατά των Ελλήνων», που ψάλλονται κάθε χρόνο στις ορθόδοξες εκκλησίες την Κυριακή της Ορθοδοξίας, «πρέπει να παραλείπονται». Η ιστορική-εθνική αυτή τοποθέτηση του κ. Κωστή Στεφανόπουλου αποτελεί την πρώτη και μοναδική αντίδραση της ηγεσίας του Ελληνισμού μετά από 1215 χρόνια, αφ’ ότου η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος Νικαίας το 787 υπό την προεδρία του οικουμενικού πατριάρχη Ταρασίου διατύπωσε τα κείμενα των αφορισμών αυτών στο «Συνοδικόν» της (= Πρακτικά αποφάσεων) και τα καθιέρωσε ως μέρος της επίσημης ακολουθίας, μαζί με δύο ακόμη υβριστικά κατά του ελληνικού έθνους, που τελείται την Α΄ Κυριακή της Σαρακοστής, στην οποία παραβρίσκονταν κατ’ έθιμο η πολιτική, στρατιωτική και πνευματική ηγεσία του ελληνικού κράτους από της ιδρύσεώς του έως σήμερα».

Τα σχόλια δικά σας.