ΚΥΠΡΟΣ – Ε.Ε. - ΤΟΥΡΚΙΑ

Αυτή η εβδομάδα αναμένεται να είναι μεγάλης σημασίας.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (Σύνοδος αρχηγών Κρατών μελών) της Ε.Ε. θα εξετάσει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Μπροστά μας έχουμε κάποια δεδομένα. Η σουηδική προεδρία μαζί με τον Επίτροπο Διεύρυνσης καθόρισαν την πορεία εξέλιξης των πραγμάτων, δηλαδή, ότι η Τουρκία δεν πρέπει να βρεθεί ενώπιον κυρώσεων λόγω γης μη υλοποίησης των υποσχέσεων της, που ανάμεσα σε αυτές βρίσκεται και η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πιο κάτω θα επιχειρήσω μια εκτίμηση των πραγμάτων στη βάση και μιας κουβέντας που είχα με έναν καλό φίλο που ασχολείται με αυτά τα θέματα, είναι γνώστης των καταστάσεων.

Μετά την άρνηση της Κύπρου να δεχθεί αναβολή της εξέτασης της Τουρκίας, η προεδρία στην προσπάθεια της να εμποδίσει την Κύπρο να φέρνει ενστάσεις, επανέφερε μια παλιά πρόνοια η οποία αφορά το αυτόματο άνοιγμα κεφαλαίων που είναι τεχνικά έτοιμα. Αυτό σημαίνει ότι η Κύπρος (όπως και οι άλλες χώρες) δεν θα έχουν βέτο. Είναι δηλαδή μια προσπάθεια κατάργησης των λεγόμενων μικρών βέτο.

Επομένως ο χαρακτήρας του παιχνιδιού έχει αλλάξει.

Ωστόσο, η Σύνοδος της 10^ης και 11^ης Δεκεμβρίου θα πρέπει να εκδώσει κάποιες αποφάσεις, τα λεγόμενα Συμπεράσματα.

Όμως για να εκδοθούν αυτά, χρειάζεται και πάλι ομοφωνία.

Με βάση αυτή τη διαδικασία, αν η Κύπρος επιμένει στις θέσεις της θα πρέπει να γίνουν κάποιες τροποποιήσεις διαφορετικά δεν θα εκδοθούν Συμπεράσματα σε ότι αφορά την Τουρκία (διότι τα Συμπεράσματα θα αφορούν και άλλα θέματα).

Η επιδιωκόμενη ομοφωνία επιδιώκεται να εξευρεθεί στο Συμβούλιο Υπουργών και η τελική απόφαση θα ληφθεί στη Σύνοδο Ηγετών.

Γαλλία και Αυστρία ενάντια στις κυρώσεις

Προς απογοήτευση μερικών εδώ στην Κύπρο (που θεωρούν ότι η πολιτική είναι κουβέντες του καφενείου) το κλίμα είναι αρνητικό ως προς τις δικές μας θέσεις. Σχεδόν καμία χώρα δεν τάσσεται υπέρ της επιβολής κυρώσεων και αυτό φάνηκε και από το ψήφισμα του Κοινοβουλίου.

Το σημαντικό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι εναντίον των κυρώσεων τάσσονται ακόμα και η Γαλλία και η Αυστρία στις οποίες μέχρι πρότινος κάποιοι εδώ στην Κύπρο επένδυαν στις αντιρρήσεις τους στην ένταξη της Τουρκίας.

Σημειώνεται ότι στην πρώτη φάση των συζητήσεων επί του Σχεδίου Συμπερασμάτων, οι χώρες που στήριξαν την Κύπρο, πλην της Ελλάδας είναι η Πορτογαλία, η Ολλανδία και η Σλοβακία.

Δεν γνωρίζουμε τη στάση που θα κρατήσουν στη συνέχεια.

Τα σενάρια για την Κύπρο

1. Η αποδοχή τροποποιημένου κειμένου που θα υπάρχουν πιο αυστηρές διατυπώσεις για την Τουρκία.

2. Να επιμένει στις θέσεις της και να ασκήσει βέτο ώστε να μην εκδοθούν Συμπεράσματα.

Αν δεν υπάρξουν Συμπεράσματα ισχύουν οι προηγούμενες αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής.

Άρα και πάλι δεν επιβάλλονται κυρώσεις (όπως προνοούσε η προηγούμενη απόφαση) ή επαπειλούνται κυρώσεις.

Αν καταλήξουμε σε αυτή την οδό, τότε το κόστος το επωμίζονται όσοι υποστηρίζουν την Τουρκία δεδομένου ότι δεν γίνεται κανένα βήμα προς τα εμπρός όσον αφορά την Τουρκία.

Από την άλλη, η σουηδική προεδρία και η Τουρκία επιθυμούν διακαώς να παραμείνει ζωντανή η ενταξιακή διαδικασία με το άνοιγμα του κεφαλαίου για το Περιβάλλον (το μοναδικό κεφάλαιο που θα ανοίξει επί σουηδικής προεδρίας), πράγμα που δεν είναι εξασφαλισμένο και θα επηρεαστεί σημαντικά από την έκβαση της διαδικασίας στο Συμβούλιο.

Με βάση λοιπόν τις διαδικασίες και τα δεδομένα, η Τουρκία θα πληγεί στην περίπτωση που η Κύπρος καταφέρει να εμποδίσει την έκδοση Συμπερασμάτων και το άνοιγμα του κεφαλαίου για το Περιβάλλον (τουλάχιστον) μέχρι το τέλος του χρόνου.

Νοείται δε ότι τα πιο πάνω έχουν κόστος και για την Κύπρο διότι θα ασκηθούν αφόρητες πιέσεις προκειμένου να μην προχωρήσει σε αυτές τις οδούς.

Όπως ήδη προανέφερα, τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα.

Ακόμα και χώρες που παρουσιάζονταν λάβρες κατά της Τουρκίας έχουν αλλάξει θέσεις μετά από συμφωνίες με την Άγκυρα που εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα.

Οι επιλογές της Κύπρου είναι:

1. Να δεχθεί την έκδοση κάποιων λεχτικά ισχυρών Συμπερασμάτων.

2. Να επιμείνει σε συμπεράσματα που τουλάχιστον θα περιλαμβάνουν και μια νέα ημερομηνία αξιολόγησης χωρίς αναφορά σε κυρώσεις. (Αυτή ήταν μια παλαιότερη βρετανική ιδέα).

3. Να επιμείνει ότι κατά τη μελλοντική αξιολόγηση θα ήταν δυνατόν να ληφθεί απόφαση για πρόσφατες κυρώσεις.

4. Εάν η τελική πρόταση από πλευράς προεδρίας και πλειοψηφίας των εταίρων δεν είναι ικανοποιητική, τότε η Κύπρος θα μπορούσε να εμποδίσει την έκδοση Συμπερασμάτων.

Επιπρόσθετα θα μπορούσαν να ανακοινωθούν και κάποιες μονομερείς κυρώσεις.

Ως προς τις μονομερείς κυρώσεις από πλευράς Κύπρου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι αν θα επιβληθούν, δεν θα είναι άμεσες αλλά όταν θα παρουσιάζονται προς άνοιγμα τα σχετικά κεφάλαια.

Το ποια κεφάλαια θα αφορούν και ποια θα είναι η μορφή των κυρώσεων, είναι κάτι το οποίο θα καθοριστεί στην πορεία των πραγμάτων.

Σε όλες όμως τις περιπτώσεις - όπως και η περίπτωση της Σλοβενίας απέδειξε - θα συνεπάγονται σημαντικό πολιτικό κόστος για την Κύπρο, πράγμα το οποίο γίνεται εμφανές από το γεγονός ότι σήμερα οι εταίροι μας δεν υιοθετούν την άποψη μας.

Επιπτώσεις για την Τουρκία

Αν γίνει κατορθωτό να φτάσουμε σε συναινετικές αποφάσεις το κόστος για την Τουρκία θα είναι περιορισμένο.

Εάν όμως οδηγηθούμε στη μη ύπαρξη συναίνεσης, και δεν εκδοθούν συμπεράσματα ή ακόμα δεν ανοίξει το κεφάλαιο του Περιβάλλοντος και υπάρξουν μονομερείς κυρώσεις από πλευράς Κύπρου, τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα για την Τουρκία αφού:

1. Θα δοθεί η εντύπωση παγώματος της διαδικασίας.

2. Η κυβέρνηση Ερντογάν θα έχει να αντιμετωπίσει την εσωτερική κατακραυγή για αύξηση των παγωμένων κεφαλαίων.

3. Θα δοθεί το μήνυμα ότι η Κύπρος εννοεί αυτά που λέει και ότι αφού τόλμησε αυτή τη φορά η Κύπρος, τότε δεν θα είναι βέβαιη για το τι θα γίνει στο μέλλον.

Αυτό θα βοηθήσει για το κυπριακό διότι θα την αναγκάσει να κάνει ειλικρινή βήματα για επίλυση του κυπριακού.

Σημειώνεται ωστόσο ότι το άνοιγμα λιμανιών και αεροδρομίων δεν αποτελεί την ουσία ούτε είναι το πρωτεύον.

Η ουσία και το πρωτεύον είναι το καθετί που υποβοηθά στην επίλυση του κυπριακού.

ΜΗΠΩΣ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΕΠΟΧΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΦΟΒΙΑΣ; ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Με αυτό τον τίτλο ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Τάσος Μητσόπουλος δημοσίευσε αυτές τις μέρες ένα άρθρο που καταπιάνεται με την πρόσφατη απόφαση του ΕΔΑΔ για κατάργηση του συμβόλου του Σταυρού από τις σχολικές αίθουσες.

Ο κ. Μητσόπουλος εκτιμά ότι η επόμενη απόφαση πιθανόν να είναι η αφαίρεση των σταυρών από σημαίες χωρών μελών της Ε.Ε. και στη συνέχεια από τα σήματα των νοσοκομείων και του Ερυθρού Σταυρού.

Ο βουλευτής του ΔΗΣΥ αναφέρει ακόμα – και έχει δίκαιο σε αυτό – ότι ο σταυρός πέρα από θρησκευτικό σύμβολο αποτελεί και σύμβολο ελπίδας.

Επίσης έχει δίκαιο όταν λέει ότι το συγκεκριμένο σύμβολο αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητας και του ευρωπαϊκού Πολιτισμού.

Εκείνο που με βρίσκει διαφωνούντα είναι η θέση του κ. Μητσόπουλου ότι μέσα στη σύγχρονη κοινωνία που ζούμε, κάποιοι ανοίγουν πόλεμο κατά των θρησκειών.

Εκείνο που προσωπικά αντιλαμβάνομαι να υπάρχει είναι η απαίτηση να υπάρχει το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να μην δηλώνει οπαδός κανενός θρησκευτικού δόγματος.

Υπάρχει η απαίτηση ο καθένας να είναι πραγματικά ελεύθερος να πιστεύει ότι θέλει χωρίς να νιώθει στιγματισμένος, διαφορετικός ή καταπιεσμένος.

Και αυτή δεν είναι ιδεολογικού τύπου ανάλυση, όπως υποστηρίζει ο κ. Μητσόπουλος.

Από την άλλη, κανένας δεν διαφωνεί στο να ειπωθεί και να καταγραφεί επικρατήσει το καταλυτικό σφράγισμα του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι από τον χριστιανισμό.

Αρκεί να ειπωθεί και να καταγραφεί και η άλλη ιστορία του χριστιανισμού στην Ευρώπη και γενικότερα στον κόσμο. Αυτή η ιστορία που διαγράφεται και κρατείται στο σκοτάδι.

Σίγουρα εδώ υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις. Όμως δεν παύουν να υπάρχουν.

Να ειπωθεί και να αναγνωριστεί ότι ο χριστιανισμός δεν είναι ο μόνος που διαμόρφωσε το χαρακτήρα της Ευρώπης. Υπάρχει και ο προχριστιανικός Πολιτισμός που ο ίδιος ο χριστιανισμός τον απαξιώνει αποκαλώντας τον προσβλητικά «ειδωλολατρία».

Αν ζητούμε λοιπόν σεβασμό στα πιστεύω, τις αρχές και τις αξίες, δεν πρέπει να στεκόμαστε μόνο σε ένα πυλώνα και προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Και θεωρώ ότι αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς πρέπει να στηρίζουμε την πιο πάνω θέση.

Είναι αδιανόητο να μιλούμε για σεβασμό προς το δικό μας πιστεύω αλλά να μην επιδεικνύομαι κανένα σεβασμό στα πιστεύω των άλλων.

Αυτό όμως μπορεί να πραγματοποιηθεί και χωρίς η οποιαδήποτε θρησκεία να αποτελεί «επίσημη θρησκεία» και να επιβάλλεται επί των υπολοίπων.

ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ:

Είναι αδιανόητο στη σημερινή εποχή που ζούμε, όπως λέει ο κ. Μητσόπουλος να αναγκάζεις κάποιον να ταπεινώνεται προκειμένου να μετακινηθεί από τη μια κοινότητα στην άλλη.

Τι εννοώ;

Συγκεκριμένος φίλος, ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέλος της τ/κυπριακής κοινότητας ζητά εδώ και καιρό να αλλάξει κοινότητα.

Ζητά να αλλάξει όνομα και να πάρει ελληνικό (όχι χριστιανικό) όνομα.

Ζητά να γίνει μέλος της ελληνικής κοινότητα, μαθαίνει ήδη (και μιλά καλά) ελληνικά.

Και όμως, το κράτος του επιβάλλει να κατηχηθεί και να βαφτιστεί Ορθόδοξος Χριστιανός προκειμένου να αλλάξει όνομα!

Του λένε ότι αυτή είναι η νομοθεσία!

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα (υποτίθεται) ανεξίθρησκο κράτος!

Αλήθεια, πού πάει η ελευθερία επιλογής;

- Πού πάει ο σεβασμός της θέλησης του πολίτη;

- Μήπως εδώ δεν ισχύει ο σεβασμός στην θέληση του συγκεκριμένου ανθρώπου;

- Γιατί λοιπόν δύο μέτρα και δύο σταθμά;

Ή μήπως τελικά εκείνο που θέλουμε να διασφαλίσουμε είναι την ύπαρξη του δικού μας πιστεύω, επικαλούμενοι ελευθερίες και δικαιώματα;

ΒΑΘΑΙΝΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΔΗΚΟ και μία είδηση…

Φαίνεται ότι μετά τη συνεδρία του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ (16/11/2009) τα πράγματα αντί να γαληνέψουν έχουν αγριέψει.

Απόδειξη τούτου είναι η σημερινές (Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009) του αναπληρωτή προέδρου του ΔΗΚΟ που θεωρείται (μαζί με τους Ν. Παπαδόπουλο, Κ. Κενεβέζο και Α. Αγγελίδη) ως η κορωνίδα της αντιπολίτευσης μέσα στους κόλπους τόσο της κυβέρνησης όσο και του ΔΗΚΟ.

Σύμφωνα με το ΚΥΠΕ

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Γεώργιος Κολοκασίδης δήλωσε ότι το ΔΗΚΟ διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας του και κάλεσε τον Πρόεδρο του κόμματος Μάριο Καρογιάν να αναλάβει τις ιστορικές του ευθύνες και το θεσμικό του ρόλο, λέγοντας ότι τα ερείπια μιας αντιπαράθεσης θα έχουν καταστροφικό αντίκτυπο σε μιαν ακτίνα πολύ πέραν του ΔΗΚΟ.

Ο κ. Κολοκασίδης είπε ότι ''το ΔΗΚΟ διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας του'', προσθέτοντας ότι ''η τελευταία απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου έχει διχάσει, έχει πλήξει καίρια την ενότητα, έχει πλήξει συνειδήσεις και προσωπικότητες, έχει καταρρακώσει το ηθικό του Δημοκρατικού κόσμου, και ταυτόχρονα έχει επιβάλει τη σκιά του φόβου και της απειλής''.

''Αυτό που ενόχλησε περισσότερο δεν είναι τόσο ότι κατετέθη αυτή η πρόταση. Είναι το γεγονός ότι αυτό το ταπεινωτικό κείμενο βρήκε υποστήριξη από τόσα μέλη του Εκτελεστικού Γραφείου'', είπε και πρόσθεσε ότι δεν μπορεί να δεχθεί ότι ενεργεί ωθούμενος από προσωπικές φιλοδοξίες ή ότι προωθεί οργανωμένα συμφέροντα.

Ανέφερε ότι η απόφαση εκδόθηκε μετά από τοποθετήσεις αριθμού στελεχών του ΔΗΚΟ στο εθνικό θέμα, που είχαν ως αφετηρία βαθιές ανησυχίες για την πορεία του Κυπριακού, και ότι η κριτική που ασκείται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο. ''Δηλαδή στελέχη που επιχειρούν να προστατεύσουν τις αρχές του ΔΗΚΟ διώκονται εκ των έσω;'', διερωτήθηκε.

Ο κ. Κολοκασίδης εξέφρασε την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει άνθρωπος με συνείδηση που θα σταματήσει να εκφράζει θεμελιακές ανησυχίες απλά και μόνο επειδή απειλείται με διαγραφή, και είπε ότι εάν διαγραφούν εκλελεγμένοι εκπρόσωποι, αυτός που πλήττεται είναι ο ίδιος ο λαός, του οποίου η βούληση καταστρατηγείται.

Πρόσθεσε ότι και στην περίπτωση πολιτικών διαφορών, αυτές θα πρέπει να επιλύονται με συνεννόηση και συνδιαλλαγή, και ''όχι με άνωθεν επιβολή ή απειλή διαγραφής''.

Στη συνέχεια, ο κ. Κολοκασίδης είπε ότι ο ίδιος κατέθεσε πρόταση στην τελευταία συνεδρία του Εκτελεστικού Γραφείου και αναφέρθηκε συνοπτικά στην ανάγκη τακτικής σύγκλησης των συλλογικών οργάνων και της Επιτροπής Κυπριακού, την αποδοκιμασία των παραχωρήσεων του Προέδρου της Δημοκρατίας στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού, την ανάκληση των παραχωρήσεων που κρίνονται επιβλαβείς, τον καθορισμό ημερομηνίας συζήτησης του Κυπριακού στο Εκτελεστικό Γραφείο, και τον καθορισμό ημερομηνίας συζήτησης των παραχωρήσεων στην Κεντρική Επιτροπή.

Επίσης, αναφέρει στην πρότασή του ότι ''πρέπει να συζητηθεί αποχώρηση από την Κυβέρνηση, εκτός εάν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανακρούσει πρύμνη στο εθνικό ζήτημα, ανακαλέσει τις κρίσιμες παραχωρήσεις και συμφωνήσει σε μια νέα δομή συνεργασίας που να επιτρέπει στο ΔΗΚΟ να συνδιαμορφώνει πολιτική στο εθνικό ζήτημα''.

''Τόνισα και προφορικά ότι, με τα σημερινά δεδομένα, η οδός της αποχώρησης είναι η ενδεδειγμένη. Συνεπώς, τόσο εγώ, αλλά όχι μόνο εγώ, και άλλοι φίλοι, έθεσαν ζήτημα αποχώρησης από το κυβερνητικό σχήμα. Είναι δε ψευδές και παραπλανητικό να τίθεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί του αντιθέτου'', πρόσθεσε.

(πηγή ΚΥΠΕ)

Εξάλλου, την Πέμπτη 19/11/2009 σε συνέντευξη του στο ΛΟΓΟ, ο βουλευτής Ζαχαρίας Κουλίας ήταν ιδιαίτερα έντονος στο θέμα της αποχώρησης από την κυβέρνηση.

Ο κ. Κουλίας είπε τα γνωστά και τετριμμένα περί υποχωρήσεων του προέδρου Χριστόφια, θεωρώντας πως ότι συζητείται έχει κιόλας υιοθετηθεί!

Τόση σοβαρότητα πλέον!!!

Αθυρόστομος όπως πάντα, είπε ότι ο Χριστόφιας υπέκλεψε τις ψήφους των ΔΗΚΟϊκών αφού (δήθεν) άλλα υποσχέθηκε και άλλα κάνει.

* * *

Άποψη μου είναι ότι τα πράγματα μέσα στο ΔΗΚΟ πρέπει να ξεκαθαρίσουν.

Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο γραμμές.

Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο ΔΗΚΟ.

Και όταν λέω να ξεκαθαρίσουν εννοώ ότι πρώτιστα εκείνο που πρέπει να ξεκαθαρίσει είναι αν οι απόψεις των λεγόμενων απορριπτικών και των υπολοίπων υπάρχει διαφορά αντίληψης σε ότι αφορά τη Δ.Δ.Ο.

Αν δεν υπάρχει διαφορά και το πρόβλημα είναι στον τρόπο που εκφράζονται οι απόψεις, τότε δεν υπάρχει ζήτημα να φύγει κανένας.

Αν υπάρχει πρόβλημα, τότε ναι, θα πρέπει να ξεκαθαρίζουν.

* * *

Είναι πλέον περισσότερο από φανερό ότι υπάρχει και λειτουργεί διευθυντήριο το οποίο κατευθύνει όλους όσους αντιτίθενται στην πολιτική του προέδρου.

Δεν είναι δυνατόν όλοι αυτοί οι πολιτικοί να λένε ακριβώς τα ίδια πράγματα με την ίδια ακριβώς φρασεολογία, λες και διαβάζουν όλοι το ίδιο κείμενο.

Και μια είδηση:

Σύντομα θα δείτε ότι θα υπάρξει αναβάθμιση της εφημερίδας ΜΑΧΗ!

Και η οποία ΜΑΧΗ θα αποτελέσει την αιχμή του δόρατος των λεγόμενων απορριπτικών στο άμεσο μέλλον.

Και το πιο ωραίο;

Θα συστεγαστεί με το «Κυπριακό Ποντίκι».

Λίγη υπομονή και θα το δούμε κι αυτό…