Για τη σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη

Στις 29 Δεκεμβρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη των παιδιών που σφάχτηκαν

από τον Ηρώδη.

Πρόκειται για τη γνωστή ιστορία που αν κάποιος την διαβάσει προσεκτικά και ψάξει να βρει τις παραπομπές στις οποίες παραπέμπει ο ευαγγελιστής Ματθαίος, θα διαπιστώσει ότι πρόκειται περί μίας πλαστής ιστορίας.

Η περιγραφή του Ματθαίου είναι λίγο πολύ γνωστή. Όμως όσοι θέλετε να την φρεσκάρετε ή να κάνετε σύγκριση με όσα γράφω, μπορείτε να την διαβάσετε πατώντας εδώ.

Ίσως αυτά που θα γράψω ενοχλήσουν κάποιους, αλλά δεν τα γράφω με σκοπό να ενοχλήσω.

Τα γράφω για σκοπούς εμπλουτισμού των γνώσεων μας.

Ο Θεός όπλισε το χέρι του Ηρώδη

Στην όλη ιστορία παρατηρούμε ένα παράδοξο φαινόμενο. 

Το άστρο οδήγησε του μάγους όχι στη Βηθλεέμ όπου γεννήθηκε ο Ιησούς, αλλά στα Ιεροσόλυμα!

Γράφει ο Ματθαίος:

«1 Όταν λοιπόν ο Ιησούς γεννήθηκε στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας κατά τις ημέρες του βασιλιά Ηρώδη, ιδού μάγοι από τα ανατολικά παρουσιάστηκαν στα Ιεροσόλυμα,

2 λέγοντας: «Πού είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων που γεννήθηκε; Γιατί είδαμε τον αστέρα του στην ανατολή και ήρθαμε να τον προσκυνήσουμε».

Γιατί άραγε ο Θεός οδήγησε μέσω του άστρου τους μάγους στα Ιεροσόλυμα και όχι στη Βηθλεέμ;

Διότι το άστρο που τους καθοδηγούσε έσβησε πάνω από τα Ιεροσόλυμα και άναψε ξανά και τους οδήγησε στην Βηθλεέμ όταν οι μάγοι δεν βρήκαν το παιδί στα Ιεροσόλυμα.

«9 Αυτοί, αφού άκουσαν το βασιλιά, έφυγαν. Και ιδού, ο αστέρας που είδαν στην ανατολή προχωρούσε μπροστά τους, ωσότου ήρθε και στάθηκε πάνω εκεί όπου ήταν το παιδί».

Δηλαδή τους πήρε ακριβώς στο σπίτι (όχι σπηλιά) που γεννήθηκε ο Ιησούς.

Όπως μας λέει ο Ματθαίος η έλευση των μάγων στα Ιεροσόλυμα έγινε αιτία για να μάθει ο Ηρώδης για τη γέννηση του νέου Βασιλιά και να το εκλάβει ως απειλή για την εξουσία του.

(…) «7 Τότε ο Ηρώδης κάλεσε κρυφά τους μάγους και εξακρίβωσε από αυτούς το χρόνο που φαινόταν ο αστέρας».

Συνεπώς το να οδηγηθούν οι μάγοι στα Ιεροσόλυμα και όχι στη Βηθλεέμ και να μάθει ο Ηρώδης για τη γέννηση, οδηγήθηκαν εκεί από το άστρο το οποίο καθοδηγούσε ο ίδιος ο Θεός!

Άρα μπορούμε να πούμε πως αυτό που έγινε, η σφαγή δηλαδή 14 χιλιάδων ή κατά άλλους 144 χιλιάδων παιδιών από ηλικίας 2 χρονών και κάτω, ήταν θέλημα θεού.

Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε ότι ο Θεός της αγάπης και της ζωής, ήρθε στην επίγεια ζωή σπέρνοντας το θάνατο σε αθώες ψυχές;  Αν είναι έτσι τότε πως ταιριάζει το «επί γης ειρήνη και εν ανθρώποις ευδοκία» που έψαλλαν οι άγγελοι εκείνο το βράδυ;

Καμία ιστορική επιβεβαίωση

Κατά την προσωπική μου άποψη ποτέ δεν έγινε τέτοια σφαγή.

Πρώτα πρώτα υποψίες δημιουργεί ο αριθμός των σφαγιασθέντων παιδιών.

Όπως αναφέραμε κάποιοι υποστηρίζουν ότι σφάχτηκαν 14 χιλιάδες και άλλοι 144 χιλιάδες.

Η «Καθολική Εγκυκλοπαίδεια» κάνει λόγο για 6 έως 20 παιδιά.

Αυτό είναι όμως αδύνατον αν λάβει κάποιος υπόψη ότι η Βηθλεέμ την εποχή εκείνη ήταν μια μικρή πολίχνη.

Σήμερα η πόλη αριθμεί μέχρι 22 χιλιάδες κατοίκους.

Άρα αποκλείεται να είχε τόσα μικρά παιδιά.

Ο μεγάλος ιστορικός της περιόδου εκείνης Φλάβιος Ιώσηπος δεν αναφέρει λέξη για το γεγονός. Ίσως, ο θάνατος λίγων νηπίων σ’ ένα χωριό της Ιουδαίας να μην θεωρήθηκε σημαντικό γεγονός για να απασχολήσει τους ιστορικούς και βιογράφους του Ηρώδη, όπως ο Ιώσηπος, αναφέρει ο άγγλος ιερωμένος και θεολόγος Ρίτσαρντ Φρανς (1938-2012). Ο αμερικανός Καινοδιαθηκολόγος Ντάνιελ Χάρινγκτον (1940-2014) εκφράζει τις αμφιβολίες του για την ιστορικότητα της σφαγής των νηπίων, ενώ το περιοδικό «National Geographic» σε έρευνά του, αθωώνει τον Ηρώδη. Ο ούγγρος θεολόγος Γκέζα Βέρμες (1924-2013) και ο αμερικανός συνάδελφός του Εντ Σόντερς (1937) θεωρούν τη σφαγή των νηπίων «δημιουργική αγιογραφία».Πηγή. 

Κατασκευασμένη ιστορία

Τι είναι εκείνο που οδηγεί στη σκέψη ότι η ιστορία αυτή είναι αποτέλεσμα της φαντασίας του Ματθαίου;

Ο Ματθαίος έχει μια μανία να συνδέσει τον Ιησού με τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης για να φανεί ότι αυτός ήταν ο Μεσσίας που περίμεναν οι Εβραίοι.

Έτσι επιστρατεύει μικρά αποσπάσματα από κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης τα οποία αποκόπτοντας τα από τα κείμενα, επιχειρεί να τα συνδέσει με τον Ιησού.

Θέλοντας να πείσει ότι πράγματι έγινε η σφαγή, επικαλείται ένα μικρό απόσπασμα από ένα κείμενο του Ιερεμία στην Παλαιά Διαθήκη (κεφ. 31, εδ. 15).

Γράφει ο Ματθαίος:

«18 Φωνή στη Ραμά ακούστηκε, κλάμα και οδυρμός πολύς. Η Ραχήλ είναι που κλαίει τα τέκνα της, και δεν ήθελε να παρηγορηθεί, γιατί δεν υπάρχουν».

Πράγματι υπάρχει αυτή η αναφορά στο βιβλίο του Ιερεμία, μόνο που η «προφητεία» αυτή δεν αναφέρεται σε καμιά περίπτωση στον Χριστό.

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το κεφάλαιο για να καταλάβετε τι εννοώ. 

Είναι φανερό ότι δεν αναφέρεται στον Χριστό και ούτε αποτελεί προφητεία η εν λόγω αναφορά διότι πιο κάτω γράφει ότι η Ραχήλ κλαίει τα παιδιά της όχι επειδή θα τα σφάξει κάποιος Ηρώδης αλλά επειδή νόμιζε ότι είχαν σκοτωθεί. Και ο Κύριος λέει στην Ραχήλ να σταματήσει να κλαίει.

Διαβάζουμε στον Ιερεμία:

«16 επειδή, το έργο σου θα ανταμειφθεί, λέει ο Κύριος· και θα επιστρέψουν από τη γη τού εχθρού.

17 Και υπάρχει ελπίδα στα έσχατά σου, λέει ο Κύριος, και τα παιδιά σου θα επιστρέψουν στα όριά τους».

Ο Θεός λοιπόν υπόσχεται στην Ραχήλ ότι θα επιστρέψουν στον τόπο τους τα παιδιά της. Προφανώς ήταν αγνοούμενα.

Όμως τα παιδιά που σφάχτηκαν δήθεν από τον Ηρώδη, δεν πρόκειται να επιστρέψουν ποτέ.

Η φυγή στην Αίγυπτο

Μετά το περιστατικό με τους μάγους και τον Ηρώδη (πριν από τη σφαγή), ένας άγγελος πήγε στον ύπνο του Ιωσήφ και του είπε να πάρουν το παιδί και να φύγουν για την Αίγυπτο γιατί ο Ηρώδης ψάχνει να βρει το βρέφος για να το σκοτώσει. 

Και αυτό έγινε για να εκπληρωθεί μια άλλη προφητεία.

Γράφει ο Ματθαίος:

«15 Και ήταν εκεί ως το θάνατο του Ηρώδη – για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε από τον Κύριο μέσω του προφήτη, όταν έλεγε: Από την Αίγυπτο κάλεσα τον Υιό μου».

Ο Ματθαίος αναφέρεται σε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ωσηέ.

Τι λέει όμως το βιβλίο του Ωσηέ (κεφ. 11, εδ. 1-3) και πόση σχέση έχει αυτή η δήθεν προφητεία με τον Ιησού;

Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να το δείτε πατώντας εδώ. 

Γράφει ο Ωσηέ:

«1 Όταν ο Ισραήλ ήταν νήπιο, τότε εγώ τον αγάπησα, και από την Αίγυπτο κάλεσα τον γιο μου.

2 Όσο τους καλούσαν, τόσο αυτοί αναχωρούσαν από μπροστά τους· θυσίαζαν στους Βααλείμ, και θυμίαζαν στα γλυπτά».

Ο… γιος του Θεού δεν είναι άλλος από το λαό του Ισραήλ τον οποίο ο Θεός κάλεσε από την Αίγυπτο.

Και δεν είναι τίποτε άλλο από τη γνωστή ιστορία της εξόδου των Εβραίων από την Αίγυπτο.

Άλλωστε τότε ο λαός του Ισραήλ (όπως θυμάστε με την ιστορία των 10 εντολών) μέχρι να πάει στο βουνό και να έρθει ο Μωυσής, άρχισαν να λατρεύουν τον μόσχο.

Στην εποχή του Ιησού οι Εβραίοι δεν λάτρευαν είδωλα αλλά τον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, τον πατέρα του Ιησού.

Συνεχίζοντας ο Ωσηέ γράφει:

«5 Δεν θα επιστρέψει στη γη τής Αιγύπτου, αλλά ο Ασσύριος θα είναι βασιλιάς του, επειδή δεν θέλησαν να επιστραφούν».

Μα, στην εποχή του Ιησού οι κατακτητές δεν ήταν οι Ασσύριοι, αλλά οι Ρωμαίοι, έτσι δεν είναι;

Συνεπώς ούτε αυτή η προφητεία αναφέρεται στον Ιησού.

Και σ’ αυτή την περίπτωση ο Ματθαίος παίρνει μια φράση για την ταιριάσει με την ιστορία που έφτιαξε.

Ναζωραίος ή Ναζηραίος

Σε κάποια στιγμή εμφανίζεται στον Ιωσήφ και πάλι ένας άγγελος και του λέει ότι όσοι εχθρεύονταν το νεογέννητο έχουν πεθάνει, γι’ αυτό μπορούν να επιστρέψουν πίσω. 

Στη συνέχεια ο Ιωσήφ βλέπει άλλον άγγελο, σε άλλο όνειρο που του λέει να μην πάει στη Γαλιλαία αλλά στη Ναζαρέτ.

Γιατί; 

Για να εκπληρωθεί άλλη προφητεία και να ονομαστεί ο Χριστός «Ναζωραίος»!

Ο Ματθαίος αναφέρεται στο βιβλίο των Κριτών (κεφ. 13, εδ. 2-5) στην Παλαιά Διαθήκη.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρο το κείμενο πατώντας εδώ. 

Όντως σ’ αυτό το κεφάλαιο γίνεται αναφορά. Όχι όμως σε Ναζωραίο αλλά σε Ναζηραίο!

Σημειώνουμε ότι οι δύο λέξεις έχουν διαφορά την οποία θα δούμε πιο κάτω.

Ας δούμε το κείμενο από το βιβλίο των «Κριτών»::

«1 ΚΑΙ οι γιοι Ισραήλ έπραξαν ξανά πονηρά μπροστά στον Κύριο· και ο Κύριος τους παρέδωσε στο χέρι των Φιλισταίων 40 χρόνια.

2 Και υπήρχε ένας άνθρωπος από τη Σαραά, από τη συγγένεια του Δαν, και το όνομά του ήταν Μανωέ· και η γυναίκα του ήταν στείρα, και δεν γεννούσε».

Τι έχουμε εδώ;

-         Κατακτητές σ’ αυτή την περίπτωση είναι οι Φιλισταίοι ενώ στην εποχή του Ιησού ήταν οι Ρωμαίοι.

-         Ο άνθρωπος στον οποίο αναφέρεται το κείμενο ονομάζεται Μανωέ και όχι Ιωσήφ!

-         Καταγόταν από την Σαραά και όχι από την Βηθλεέμ που καταγόταν ο Ιωσήφ!

-         Η γυναίκα του ήταν στείρα και όχι μικρή παρθένος, όπως ήταν η Μαρία!

Και συνεχίζει το βιβλίο των «Κριτών»:

«3 Και στη γυναίκα φάνηκε ένας άγγελος του Κυρίου, και της είπε: Δες, τώρα είσαι στείρα, και δεν γεννάς· εντούτοις, θα συλλάβεις, και θα γεννήσεις γιο·

(…) 5 επειδή, να, θα συλλάβεις και θα γεννήσεις γιο· και ξυράφι δεν θα ανέβει επάνω στο κεφάλι του, επειδή το παιδί θα είναι Ναζηραίος στον Θεό από την κοιλιά τής μητέρας του· κι αυτός θα αρχίσει να ελευθερώνει τον Ισραήλ από το χέρι των Φιλισταίων».

Και το κεφάλαιο καταλήγει με το εξής:

«24 Και η γυναίκα γέννησε γιο, και αποκάλεσε το όνομά του Σαμψών· και το παιδί αυξήθηκε, και ο Κύριος το ευλόγησε».

Τι έχουμε εδώ;

-         Τελικά η γυναίκα έμεινε έγκυος.

-         Ο Άγγελος της είπε ότι θα ήταν από την κοιλιά της μάνας του Ναζηραίος (όχι Ναζωραίος).

-         Ο γιος της θα ελευθερώσει το λαό του Ισραήλ από τους Φιλισταίους. Ενώ την περίοδο του Χριστού, επαναλαμβάνω, κατακτητές ήταν οι Ρωμαίοι.

-         Το άγγελμα του Αγγέλου έγινε πραγματικότητα αφού η γυναίκα γέννησε ένα γιο που τον ονόμασε Σαμψών!

Συνεπώς κι αυτή η προφητεία έχει εκπληρωθεί όχι στο πρόσωπο του Ιησού αλλά του Σαμψών.

Που όπως ξέρουμε δεν έβαλε ξυράφι στο κεφάλι του και διατηρούσε μεγάλα μαλλιά από τα οποία έπαιρνε τη δύναμη του.

Και όταν του τα έκοψαν, έχασε τη δύναμη του, σύμφωνα με την βιβλική μυθολογία.

Όσον αφορά τη λέξη Ναζηραίος, δεν έχει καμιά σχέση με τον Ναζωραίο και κατά συνέπεια με τον Ιησού.

Ο Ναζηραίος ήταν ο αφιερωμένος στο Θεό.

Για τους Ναζηραίους υπάρχει ολόκληρη αναφορά στο βιβλίο των «Αριθμών».

Εδώ μπορείτε να δείτε το κείμενο.

Ας δούμε τις πρώτες γραμμές κι όσοι θέλετε διαβάστε ολόκληρο το κείμενο.

«1 ΚΑΙ ο Κύριος μίλησε στον Μωυσή, λέγοντας:

2 Μίλησε προς τους γιους Ισραήλ, και πες τους: Όταν ένας άνδρας ή μία γυναίκα ευχηθεί ευχή Ναζηραίου, για να αφιερωθεί στον Κύριο».

(…) «5 Όλες τις ημέρες τής ευχής τής αφιέρωσής του, ξυράφι δεν θα περάσει στο κεφάλι του, μέχρις ότου εκπληρωθούν οι ημέρες, που ευχήθηκε στον Κύριο· άγιος θα είναι, αφήνοντας τις τρίχες τής κόμης τού κεφαλιού του να αυξάνουν».

Και τέτοιος ήταν ο Σαμψών.

Συνεπώς, ο Ναζηραίος προσδιορίζει κάποιον που είναι αφιερωμένος στο Θεό και δεν προσδιορίζει τόπο καταγωγής.

Ο Ιησούς αποκαλείτο Ναζωραίος επειδή μεγάλωσε στη Ναζαρέτ!

Όμως το καλύτερο θα ήταν να ονομαζόταν Ναζαρετινός και όχι Ναζωραίος.

Βεβαίως υπάρχει ισχυρή αμφιβολία για το αν υπήρχε πόλη Ναζαρέτ την εποχή του Ιησού, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Αυτά, και τα σχόλια ευπρόσδεκτα…

ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΝΔΡΟΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΑΛΙΜΠΑΝ (Βίντεο)

«Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο».

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Όντως είναι στιγμές που ο άνθρωπος βρίσκεται μπροστά στην ανθρώπινη βλακεία και νιώθει αμηχανία για το πώς θα την αντιμετωπίσει.

Δυστυχώς αυτοί οι χριστιανοί Ταλιμπάν επιβεβαιώνουν όσα έχει καταγράψει η ιστορία για τον τρόπο επιβολής του χριστιανισμού σε ολόκληρο τον κόσμο.

Και η επιβολή του χριστιανισμού δεν έγινε με τον σταυρό αλλά με το ξίφος.

Αυτό αποτελεί στυγνή ιστορική αλήθεια που κανένας δεν μπορεί να την αναιρέσει. Έχουν άλλωστε γραφτεί χιλιάδες βιβλία που στάζουν αίμα.

Δεν είναι όμως σκοπός μου να αναφερθώ σ’ αυτό το θέμα.

Ο λόγος που γράφω αυτές τις γραμμές είναι γιατί κάποιοι ορθόδοξοι Ταλιμπάν, που δεν διαφέρουν καθόλου ως προς τη νοοτροπία με τους ισλαμιστές Ταλιμπάν, επιδιώκουν να εξοντώσουν συνειδήσεις και να απαξιώσουν ανθρώπους.

Και το κάνουν αυτό γιατί σήμερα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν ούτε τις πυρές, ούτε τα μαχαίρια, ούτε τα δηλητήρια για να εξοντώσουν φυσικά έναν άνθρωπο που τον θεωρούν αντίπαλο τους.

Έτσι προσπαθούν να τον εξοντώσουν ή να τον δολοφονήσουν ηθικά ή άλλως πως.

Γιατί τα γράφω αυτά;

Επειδή, για δεύτερη φορά έπεσα θύμα της συκοφαντίας τους.

Δέστε αυτό το βίντεο και θα καταλάβετε

Κυκλοφόρησε μόλις προχθές και αποτελεί αναπαραγωγή σε βίντεο των συκοφαντιών εναντίον μου που είδαν το φως της δημοσιότητας πριν από δύο χρόνια (κατά σύμπτωση και πάλι Οκτώβριος ήταν).

Είναι εντυπωσιακό το πώς επιχειρούν να σπιλώσουν κάποιον που τον θεωρούν αντίπαλο.

Και δεν διστάζουν να εμπλέξουν στις συκοφαντίες τους πράγματα και καταστάσεις που συνυπάρχουν μόνο μέσα στα αρρωστημένα τους μυαλά.

Μόνο ηλίθιοι θα μπορούσαν να εμπλέξουν και να συνδέσουν ένα κόμμα, έναν όμιλο και ένα άνθρωπο με ανύπαρκτες «πραγματικότητες», μέσα από ένα παραλήρημα ασυναρτησιών.

Καλώ όποιον θέλει να έρθει στον Όμιλο και θα διαπιστώσει με τα ίδια τα μάτια του ότι όλα αυτά καμία σχέση έχουν με όσα γράφουν οι βλάκες υπηρέτες κάποιων απατεώνων ρασοφόρων.

Ο μόνος λόγος που καταγράφω εδώ όσα καταγράφω, είναι για να μην εκληφθεί ότι δεν υπήρξε αντίδραση και διάψευση.

Όσο για εκείνους που έκαναν το βίντεο και έγραψαν τις συκοφαντίες, είναι για λύπηση.

Τόσο σίγουροι είναι γι’ αυτό που έκαναν, που δεν τόλμησαν να υπογράψουν το ανοσιούργημα τους και στο YouTube απαγόρευσαν και τα σχόλια.

Πρόκειται, λοιπόν, για ενσυνείδητα δειλούς και άνανδρους συκοφάντες.  

ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΣΕΒΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ;

Με αφορμή την εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας πουπροτρέπει σε συμμετοχή των μαθητών σε ομάδες οι οποίες θα λαμβάνουν μέρος σεεκκλησιαστικές δραστηριότητες, ξεκίνησε μια συζήτηση

που στην ουσία επαναφέρειθέματα που θίχθηκαν αρκετές φορές.


Κάπου διάβασα αυτό το σχόλιο:
«ατε να καταργήσουμε και την θρησκεία και τα ήθη και τα έθιμανα δούμε τι άλλο θα ενοχλεί!»

Αυτό το σχόλιο καταδεικνύει το μεγάλο πρόβλημα τωνΚυπρίων, την υπερβολή.
Αποδεικνύεται ακόμα μια φορά ότι οι Κύπριοι είναιάνθρωποι των άκρων, του ύψους και του βάθους, του μαύρου και του άσπρου.

Όλοι μας μιλάμε για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το ίδιο δε απαιτούμε όταν αφορά εμάς και κυρίως τη λύσητου Κυπριακού.

Την ίδια ώρα εμείς αποδεικνύουμε ότι δεν σεβόμαστε τίποτε,εκτός από αυτό που μας βολεύει.

Διερωτώμαι λοιπόν:
Με το να ζητά ένας άθεος ή ένας άνθρωπος που ασπάζεταιάλλη θρησκεία να μην διδάσκεται το παιδί του θρησκευτικά, είναι ή όχι ανθρώπινοδικαίωμα;
Μήπως αυτό σημαίνει ότι ζητά την κατάργηση τωνθρησκευτικών;
Όχι βέβαια! Ζητά εξαίρεση για το παιδί του. Και είναιδικαίωμα του.

Κάποιον που δεν πιστεύει στην επικρατούσα ή άλληθρησκεία, πρέπει να τον εξαναγκάσουμε να κάνει εκκλησιαστικό γάμο;

Γενικότερα, μήπως με το αίτημα του σεβασμού στηδιαφορετικότητα δικαιολογούμαστε να λέμε ότι επιχειρείται η κατάργηση των ηθών,των εθίμων ή της θρησκείας;
Η δική μου απάντηση είναι κατηγορηματικά αρνητική.

Όπως ο πιστός απαιτεί να έχει το δικαίωμα να εκτελεί ταθρησκευτικά του καθήκοντα, έτσι και ο μη πιστός ζητά να μη μετέχει σεθρησκευτικές τελετές.
Πού είναι το κακό τέλος πάντων;

Ακόμα, με το να απαιτήσει κάποιος να εισαχθεί και το θέματης θρησκειολογίας, σημαίνει αυτόματα την κατάργηση των θρησκευτικών;
Γιατί αυτές οι ακραίες προσεγγίσεις; Δεν μπορούν νασυνυπάρχουν και τα δύο ως επιλογή;

Άποψη μου είναι ότι ώσπου ο Κύπριος μένει περιχαρακωμένοςγύρω από στεγανά και άτεγκτες θέσεις, δεν θα δει άσπρη μέρα.
Ας ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν και ας παραδειγματιστούμε.

ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ, ΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

«Είναι απαίτηση του λαού, δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, να σταματήσουν οι κλεψιές και οι απάτες, η εξέταση αυτών των υποθέσεων να γίνει σε βάθος και μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια και κάποιοι, επιτέλους, πρέπει να πάνε φυλακή».

Αυτό δήλωσε ο αρχιεπίσκοπος, παρουσιαζόμενος ως ο άσπιλος και αμόλυντος όλων.

Θέλει να μιλήσουμε για κλεψιές και απάτες;

Ρωτούμε και ας μην πάρουμε απαντήσεις:

-          Πού βρήκε όλη αυτή την περιουσία η Εκκλησία; Όχι βέβαια από τους κόπους των παπάδων και των καλόγηρων. Πού την βρήκε λοιπόν;

-          Πότε απόκτησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της; Ποια ιστορική περίοδο;

-          Ποιος και πόσα χρήματα παίρνει από το υστέρημα κυρίως των φτωχών στρωμάτων κάθε Κυριακή, με το δικαιολογητικό της φιλανθρωπίας;

-          Ποιος, εκμεταλλευόμενος το θρησκευτικό αίσθημα του απλού λαού τον ξεζουμίζει κάθε τόσο για να κτίζει εκκλησίες;

-          Ποιος εκμεταλλεύεται ακόμα και το θάνατο των ανθρώπων για να πωλεί τάφους στα κοιμητήρια με την απειλή ότι αν δεν αγοραστεί ο τάφος μετά από λίγα χρόνια θα βάλουν άλλον μέσα;

-          Ποιος κλέβει περιουσίες του κόσμου που είναι κατασχεμένες από το κράτος και έχουν μετατραπεί σε στρατόπεδα, χτίζοντας μέσα εκκλησάκια;

-          Ποιος οικειοποιείται και καρπούται όλες αυτές τις περιουσίες;

Όταν απαντηθούν όλα αυτά τότε ο αρχιεπίσκοπος θα έχει το δικαίωμα να μιλά για κλεψιές και απάτες και να απαιτεί να πάνε και φυλακή.

Παραθέτω το σχετικό κείμενο του Φιλελεύθερου:

Τέλος η ανέγερση ναών σε στρατόπεδα

Μεγάλο πονοκέφαλο αποτελούν για το υπουργείο Άμυνας οι ναοί που ανεγέρθηκαν με δωρεά σε επιταγμένα τεμάχια εντός στρατοπέδων της Εθνικής Φρουράς.

Το πρόβλημα προέκυψε προ μηνών, με την κατάργηση στρατοπέδων στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης της ΕΦ, όπου το υπουργείο κλήθηκε να επιστρέφει τα επιταγμένα τεμάχια.

Στις περιπτώσεις, όμως, όπου ανεγέρθηκαν ναοί, αυτό δεν μπορούσε να γίνει καθώς με τον καθαγιασμό τους, ο χώρος περιήλθε στην ιδιοκτησία της Εκκλησίας, η οποία δεν συναινεί για κανένα λόγο στην κατεδάφιση ναών.

Αποτέλεσμα, οι ιδιοκτήτες των επιταγμένων τεμαχίων να στραφούν νομικά εναντίον του υπουργείου Άμυνας, αξιώνοντας χρηματικές αποζημιώσεις για τις εκτάσεις γης που καταλαμβάνουν οι ναοί εντός των τεμαχίων τους.

Σύμφωνα με την Εκκλησία, με τον καθαγιασμό που γίνεται κατά τη διάρκεια της τελετής των εγκαινίων, ένας ναός μεταβάλλεται από απλό κτίσμα σε οίκο λατρείας και προσευχής και η Τράπεζά του, σε ιερό θυσιαστήριο και Αγία Τράπεζα.

Το υπουργείο, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που προέκυψε, έδωσε οδηγίες για να απαγορευθεί η ανέγερση ναών εντός στρατοπέδων ακόμη κι αν αφορά δωρεά.

Με απαντητική του επιστολή προς τη Γενική Ελέγκτρια, Χρυστάλλα Γιωρκάτζη, ημερομηνίας 22/2/2013 που κοινοποιήθηκε προς τη Βουλή, ο γενικός διευθυντής του υπουργείου, Χρίστος Μαληκκίδης, αναφέρει τα εξής: «Για το όλο θέμα έχουν γίνει αρκετές επιστολές προς το ΓΕΕΦ το οποίο έχει εκδώσει οδηγία προς όλες τις μονάδες για να αποφεύγονται οι αποδοχές δωρεών για ανέγερση εκκλησιών στα στρατόπεδα. Επί τούτου, έχει γίνει επίσης από την Τεχνική Υπηρεσία του υπουργείου μελέτη πρότυπου σχεδίου, με βάση το οποίο στα στρατόπεδα θα ανεγείρονται παρεκκλήσια χωρίς καθαγιασμό, αφενός για να μην προκύπτουν δικαιώματα ιδιοκτησίας της Εκκλησίας και αφετέρου για να μπορεί η γη να επιστρέφεται στους ιδιοκτήτες της».

Μήπως αυτό δεν είναι κλεψιά και απατεωνιά;

Και ερωτώ τον αρχιεπίσκοπο: Όταν ανεγείρονταν αυτοί οι ναοί, ενημερώνονταν οι ιδιοκτήτες των χώρων ότι με τον καθαγιασμό των ναών, ο χώρος δεν θα τους ανήκε πλέον;

Ενημερώνονταν ότι ο χώρος θα ήταν πλέον ιδιοκτησία της Εκκλησίας;

Ενημερώνονταν γραπτώς ή προφορικά;

Και ποια απάντηση έδιναν; (Αν έδιναν).

Να αναμένουμε άραγε απάντηση από τον μακαριότατο;