Περί Ελλήνων, Τούρκων και Κυπρίων

Όπως γίνεται σε κάθε συζήτηση, η προηγούμενη ξέφυγε εντελώς από το θέμα της και επανέφερε στην επιφάνεια το θέμα της καταγωγής μας.

Οι δικές μου θέσεις είναι ξεκάθαρες σεβόμενος την όποια διαφορετική άποψη, εκτός των ακραίων.

Τι είναι λοιπόν οι Κύπριοι, Έλληνες; Τούρκοι; Σκέτο Κύπριοι;

Όσο κι αν κακοφανίσω κάποιους, ο Κύπριος είναι λίγο απ’ όλα με ένα καθαρά κυπριακό ιδίωμα, ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό.

Κι αυτό το χαρακτηριστικό του το δίνει το μικρό και απομονωμένο γεωγραφικό του στίγμα. (Θα εξηγήσω πιο κάτω).

Παίρνοντας ξεχωριστά την κάθε κοινότητα έχω την άποψη ότι:

Οι ελληνοκύπριοι θεωρούνται απόγονοι των Ελλήνων αποίκων. Από την εποχή της κυριαρχίας των Ελλήνων οι κάτοικοι του νησιού εξελληνίστηκαν και από τότε θεωρείται ότι συνεχίζουν μέχρι σήμερα να έχουν ελληνική συνείδηση.

Βεβαίως το μέγα ερώτημα για μένα, που δεν είναι της παρούσης, είναι το πόση σχέση έχουν οι σημερινοί με τους τότε Έλληνες.

Κατά την άποψη μου, καμία απολύτως.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι τόσα χρόνια σκλαβιάς παρέμεινε αυτή η αντίληψη και συνεχίζει μέχρι σήμερα.

Οι Τουρκοκύπριοι από την άλλη είναι μια πιο μπερδεμένη κατάσταση.  

Αποτελούνται από μια ομάδα Οθωμανών που παρέμειναν στην Κύπρο με την Οθωμανική κατάκτηση και μια μερίδα εξισλαμισθέντων Κυπρίων (όχι απαραίτητα ορθόδοξων).

Πέραν τούτων υπάρχουν και οι ομάδες των Μαρωνιτών, των Αρμενίων και των Λατίνων που αποτελούν τα κατάλοιπα των άλλων κατακτητών.

Έχω την άποψη ότι δεν χρειάζονται ιδιαίτερες επιστημονικές γνώσεις για να συμφωνήσουμε στα πιο πάνω.

Πέραν τούτων, επειδή υπάρχει μία έγνοια (αστήρικτη κατ’ εμένα) για την… ελληνικότητα των Ε/κυπρίων θα πρέπει να πω ότι ο όρος Ελληνοκύπριοι δεν εμφανίστηκε επί Κυπριακής Δημοκρατίας όπως λέει ο φίλος μου ο ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ.

Είναι όρος – όπως και το Τουρκοκύπριοι – που εμφανίστηκε επί αγγλοκρατίας και στόχο είχε τον εθνικό διαχωρισμό των Κυπρίων.

Και σ’ αυτό τους βοήθησαν πολύ οι λεγόμενοι εθνικόφρονες Ελληνοκύπριοι και οι λεγόμενοι εθνικόφρονες Τουρκοκύπριοι.

Ωστόσο δεν μπορεί να παραγνωρίζεται το ότι όλοι οι Κύπριοι έχουν κοινά χαρακτηριστικά, ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής και θρησκεύματος.

Η νοοτροπία μεταξύ μας διαφέρει, ενώ είναι διαφορετική από αυτή των Ελλαδιτών και των Τούρκων της Τουρκίας αντίστοιχα.

Έχουμε ένα δικό μας χαρακτηριστικό που μοιάζει περισσότερο ανατολίτικο παρά… ευρωπαϊκό.

Το λάθος που γίνεται είναι ότι ο υπερτονισμός της εθνικής καταγωγής εκατέρωθεν και ο μηδενισμός των κοινών χαρακτηριστικών ενισχύει τον διαχωρισμό.

Το να αποδίδουν οι Ε/κύπριοι στον κάθε Τ/κύπριο επεκτατικές ή άλλες προθέσεις και οι Τ/κύπριοι στους Ε/κύπριους είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβαίνει.

Το να θεωρούν οι μεν και οι δε ότι οι απέναντι είναι εχθρός, επίσης είναι αυτοκτονικό και εξουδετερώνει κάθε προσπάθεια για επανένωση στο μέλλον, όταν η Κύπρος θα απαλλαγεί από την κατοχή.

Επιπλέον, αυτές οι θεωρήσεις δίνουν άλλοθι στην Τουρκία και στους εθνικιστές Τ/κύπριους να υποστηρίζουν την παρουσία κατοχικού στρατού ή εγγυήσεων από την Τουρκία.

Η ακραία και αδιάλλακτη στάση μιας μερίδας Ελληνοκυπρίων που ξεκίνησε από τη δεκαετία του 40 με στόχο την ένωση (και στη συνέχεια με τη συνδρομή και της Αριστεράς) και η ανάδειξη του στόχου αυτού ως του υπέρτατου και μόνου αποδεκτού, έφερε κακά αποτελέσματα.

Εκκόλαψε τον διαχωρισμό μεταξύ των Ε/κυπρίων αλλά και των δύο κοινοτήτων.

Επίσης, η καταστροφική αντίληψη του ότι όποιος έβγαινε έξω από το μαντρί και δεν ήθελε την ένωση χαρακτηριζόταν ως ανθέλληνας, εξακολουθεί να υφίσταται και σήμερα κι ας μην αναφερόμαστε στην ένωση.

Από την άλλη, η καταστροφική πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων μέχρι το 74 οδήγησε μια άλλη μερίδα Ε/κυπρίων να θεωρούν την Ελλάδα ως τον πρώτο υπαίτιο της καταστροφής μας, χωρίς να κάνουν τη διάκριση ότι άλλο κυβέρνηση και άλλο λαός.

Κάτι ανάλογο γίνεται και από τους λεγόμενους εθνικόφρονες όσον αφορά την Τουρκία, αφού δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τις ευθύνες της ηγεσίες από τις ευθύνες του λαού.

Ωστόσο, θεωρώ ότι έχοντας πλήρως το δικαίωμα της επιλογής ο κάθε πολίτης, δεν πρέπει να στιγματίζεται ως ανθέλληνας επειδή έχει διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων.

Αυτή είναι μια αναχρονιστική αντίληψη, που όπως ανάφερα πιο πάνω οδήγησε στον διαχωρισμό και την καταστροφή.

Ανάλογα αυτό ισχύει και για τους Τουρκοκύπριους που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα, την κατηγορία του αντιτουρκισμού.

Με άλλα λόγια θέλω να πω ότι ορισμένα πράγματα είναι αντιπαραγωγικά και χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Θεωρώ ότι όλοι όσοι θέλουν να τονίζουν την εθνική τους καταγωγή νιώθουν ανασφάλεια και θέλουν συνεχώς να επιβεβαιώνονται.

Γι’ αυτό και πολλές φορές χρησιμοποιούν τον στιγματισμό για να διασφαλίσουν την άποψη τους.

Θέμα DNA δεν τίθεται.

Οι Κύπριοι είναι πανσπερμία και άλλωστε το τι είναι κάποιος δεν το καθορίζει το αίμα αλλά το περιεχόμενο του εγκεφάλου του.

Γι’ αυτό θεωρώ ανόητο να μιλούν κάποιοι για γονίδια και DNA.

Όσον αφορά τη διάλεκτο, ναι, κατά βάση προέρχεται από την αρχαιοελληνική γλώσσα και τον Όμηρο.

Δεν πρέπει όμως να παραβλέπουμε τις επιδράσεις των άλλων γλωσσών που μιλούσαν οι κατακτητές της Κύπρου.

Άφησαν, ιδιαίτερα οι Οθωμανοί, σωρεία λέξεων και φράσεων που εμπλούτισαν την Κυπριακή διάλεκτο.

Κι αυτό δεν μπορεί να μένει εκτός των δεδομένων.

Θυμίζω ότι κάποιοι «ελληνοκεντρικοί» ξεκίνησαν ολόκληρο πόλεμο εναντίον της Κυπριακής διαλέκτου επειδή, άκουσον-άκουσον, αφελληνίζει τους… Έλληνες της Κύπρου!!!

Υπάρχει μεγαλύτερη αντίφαση από αυτήν;

Κλείνοντας, τονίζω ότι σ’ αυτά τα θέματα δεν χρειάζεται ο φανατισμός ούτε απόλυτες τοποθετήσεις.

ΑΝΟΗΤΟΛΟΓΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΧΤΟΥ

Αναγκάζομαι να επανέλθω στο θέμα της Κυπριακής Διαλέχτου διότι ακούγονται πάλι πράγματα και θαύματα.

Δεν υπάρχει ανοησία που να μην την ακούμε για το θέμα αυτό ιδιαίτερα από τις συχνότητες του εκκλησιαστικού καναλιού, το ΛΟΓΟ.

Την Παρασκευή 14 Ιουνίου στο ραδιόφωνο του ΛΟΓΟΥ δεν έμεινε αερολογία που δεν ακούσαμε από τον Ανδρέα Μορφίτη, στέλεχος του ΕΥΡΩΚΟ. Την προηγούμενη μέρα έμπλεος αντιφάσεων και λαϊκισμού ο πρόεδρος του Κ.Ε.Α. ξιφουλκούσε εναντίον όσων επιμένουν… κυπριακά!

Το μεσημέρι της Παρασκευής στο Mega ο Σάββας Παύλου αμόλησε κάμποσες κουβέντες τους καφενέ και αρκετά ασυνάρτητα για να φαίνεται ότι μιλά ένας… διανοούμενος.

Γιατί ενοχλεί η Κυπριακή διάλεχτος;

Ακούγοντας την «επιχειρηματολογία» τους (για να μην την χαρακτηρίσω ανοητολογία) κατάληξα στο συμπέρασμα ότι εκείνο που τους ενοχλεί είναι η ύπαρξη ξένων λέξεων στην Κυπριακή διάλεχτο.

Ξέρουν ότι η γλώσσα που μιλά ένας λαός είναι μέρος και αποτύπωση της ιστορίας του.

Και η Κυπριακή διάλεχτος περιέχει λέξεις:

·         Αρχαιοελληνικές.

·         Της κοινής ελληνιστικής.

·         Λατινικές.

·         Γαλλικές (φράγκικες, αρχαιογαλλικές και προβηγκιακές).

·         Ιταλικές (ενετικές).

·         Αραβικές.

·         Τουρκικές.

·         Αγγλικές.   

Επομένως, αυτό τους ενοχλεί διότι τους χαλά ένα γεγονός που δεν θέλουν να το παραδεχθούν: Ότι η Κύπρος ανέκαθεν ήταν μια πολυπολιτισμική χώρα.

Δεν θέλουν να κατανοήσουν ότι η πολυπολιτισμικότητα της Κύπρου ως χώρου, δεν αποτελεί εμπόδιο στον αυτοπροσδιορισμό της πλειοψηφίας των Κυπρίων ως Ελλήνων.

Και πρέπει να σημειώσω ότι όλοι αυτοί είναι οι ίδιοι άνθρωποι που εναντιώνονται σε μια ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού ή τέλος πάντων σε μια λύση όπου στη διοίκηση του κράτους θα μετέχουν και οι Τουρκοκύπριοι. Και προσπαθούν να κρύψουν αυτή την πεποίθηση τους με διάφορες δικολαβίες με (ψευτο)πατριωτικό περιεχόμενο.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που υποστηρίζουν μια λύση που θα δημιουργεί ένα καθαρά ελληνικό κράτος, έστω και στη μισή Κύπρο.

Είναι αυτοί που δοξάζουν τον διχοτομικό πολιτικό τους μέντορα Μιχάλη Δούντα.

Αποκοπή από τον εθνικό κορμό;

 Στο τέλος, λοιπόν, όλοι αυτοί συγκλίνουν στο ότι η χρήση της Κυπριακής διαλέχτου οδηγεί στον… αφελληνισμό!

Ασφαλώς αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι ότι όσα λένε δεν στέκουν. Γι’ αυτό και πέφτουν και σε αντιφάσεις.

Ο κ. Μορφίτης ενώ καταφέρθηκε εναντίον όσων θέλουν (δήθεν) να αναγάγουν τη διάλεχτο σε γλώσσα (αλήθεια ποιοι είναι αυτοί και πώς προωθούν αυτό το στόχο ποτέ δεν μας είπαν), χαρακτήρισε… αχρείαστο τον πόλεμο που γίνεται, ο οποίος – όπως είπε – γίνεται εκ του πονηρού!

Μα ποιοι κάνουν αυτό τον πόλεμο; Οι ίδιοι τον κάνουν. Οι ίδιοι δημιουργούν ένα θέμα που δεν υπάρχει.

Και βεβαίως είναι εκ του πονηρού όταν υποβάλλουν ότι κάποιοι (γενικά και αόριστα), προβάλουν την Κυπριακή ως τη γλώσσα των κυπρίων σε αντιπαράθεση με τη γλώσσα των ελλήνων για να μας αποκόψουν από τον εθνικό κορμό. Αυτός είναι αρρωστημένος κυπριωτισμός, όπως είπε ο κ. Μορφίτης.

Για να τονίσει με έμφαση: «Η κυπριακή διάλεχτος είναι αυτή του Μόντη και του Β. Μιχαηλίδη και όχι αυτή που θέλουν κάποιοι να μας υποβάλουν ότι είναι».

Και πρόσθεσε με απαξιωτικό τρόπο ότι σε εκπομπές (αναφερόταν κυρίως στην τηλεόραση του ΡΙΚ) οι συμμετέχοντες γκαρίζουν τσιαττιστά και βάζουν ιδιώματα στη γλώσσα μας, τουρκικά και ανύπαρκτα.

Τα Κυπριακά του Β. Μιχαηλίδη

Τόσο ο κ. Μορφίτης όσο και άλλοι λένε ότι η Κυπριακή διάλεχτος είναι αυτή του Β. Μιχαηλίδη, που έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, δεν περιείχε τούρκικα και ανύπαρκτα ιδιώματα!

Το μόνο που κάνουν μ’ αυτό είναι να δείχνουν ότι είναι και αδιάβαστοι και παραπληροφορούν τον κόσμο.

Στο ποίημα του Βασίλη Μιχαηλίδη «Ο αμολόητος», διαβάζουμε μεταξύ άλλων:

«Βάλλουν τον αμολόητον ομπρός παϊρακτάρην

τζαι πουρουτζήν τον γείτον του να παίζει να τους πάρει».

Ασφαλώς ο “παϊρακτάρης” δεν είναι ελληνική λέξη, αλλά τούρκικη. Και σημαίνει σημαιοφόρος.

Ο δε “πουρουτζής” δεν είναι ελληνική λέξη. Πρόκειται για εκείνον που παίζει την “πουρού”, δηλαδή την σάλπιγκα.

Στο ίδιο ποίημα συναντούμε και τα πιο κάτω:

«Πκιάννουν την στράταν, φίλοι μου, κατταρκαστοί λουρκάζουν

παν’ κόττα βία στους θεούς τζ΄ αρκέψαν να φωνάζουν».

Το πρώτο σημαίνει περπατάνε στη σειρά, στη γραμμή και το δεύτερο βιαστικά.

Αλήθεια, μπορούν να μας πουν ποια είναι η ρίζα αυτών των λέξεων και πόσο ελληνικές είναι; Εγώ δεν ξέρω.

Και πιο κάτω επανέρχεται στη χρήση τούρκικων λέξεων:

«Αρκέψασιν έναν καβκάν τζαι μιαν φιλονικίαν»…

Και

«να κάμω χίσαν μιαν τρυπώ θωρακωτόν παμπόριν».

Χίσα είναι τούρκικη λέξη και σημαίνει επίθεση, έφοδος.

Ο δε καυγάς είναι επίσης τούρκικη λέξη.

Σε άλλο σημείο χρησιμοποιεί τη λέξη ετταϊνάτιζα που προέρχεται από το «τταϊνατίζω» και σημαίνει υπακούω.

Και επειδή γίνεται λόγος και σε… ανύπαρκτα ιδιώματα, πληροφορούμε τους «ειδικούς» επί του θέματος ότι σύμφωνα με τον Κων/νο Γιαγκουλλή, στη «Χιώτισσα» του Β. Μιχαηλίδη υπάρχει η λέξη “γκιούλσαμπαχ”.

Η λέξη αυτή δεν υπάρχει σε κανένα τουρκικό λεξικό.

«Ο ίδιος ο Μιχαηλίδης δημιούργησε τη λέξη από το ‘γκιουλ’ που σημαίνει τριαντάφυλλο και το ‘σαμπάχ’ που θα πει πρωί. Έκανε δική του λέξη που σημαίνει κοπέλα ροδοκόκκινη σαν το τριαντάφυλλο της αυγής. Τόσο όμορφη είναι. Λέξεις που χρησιμοποίησαν ο Μιχαηλίδης, ο Λιπέρτης και οι άλλοι, είναι πολύ δύσκολο να τις ετυμολογήσεις». http://www.parathyro.com/?p=1452

Με άλλα λόγια, οι μεγάλοι μας ποιητές έφτιαχναν και λέξεις για να εμπλουτίσουν τα ποιήματα τους.

Πρέπει να τους κατηγορήσουμε γι’ αυτό;

Μήπως ήθελαν με αυτό τον τρόπο να αφελληνίσουν τους Κύπριους, όπως ανοήτως υποβάλλουν οι κάθε λογής εθνικιστές;

Όλα αυτά δεν τα ξέρουν οι όποιοι κύριοι Μορφίτες; Αν δεν τα ξέρουν καλύτερα να μη μιλούν για τα θέματα αυτά διότι μένουν εκτεθειμένοι.

Αν τα ξέρουν, τότε συνειδητά παραπλανούν.

Ας δούμε και κάποιες ενδιαφέρουσες απόψεις του Κ. Γιαγκουλλή:

«Κάποτε προβάλλαμε την κυπριακή διάλεκτο ως μέσο άμυνας εναντίον των Άγγλων, που μας έλεγαν ότι είμαστε μπάσταρδοι και όχι Έλληνες και προσπαθούσαν να μας αφομοιώσουν. Εμείς επιμέναμε στις ρίζες μας και μιλούσαμε τη γλώσσα μας, τα κυπριακά, για να αντισταθούμε σε αυτή τη νοοτροπία των Άγγλων».

«Πολλές τουρκικές λέξεις που μπήκαν στην κυπριακή διάλεκτο πήραν διαφορετική φωνητική και καταλήξεις και πλέον είναι αγνώριστες. Είναι δικές μας και δεν σημαίνει πως “τουρκοδείχνει” η κυπριακή διάλεκτος. Ας το φιλοσοφήσουμε: οι τουρκικές λέξεις που ανήκουν στην κυπριακή διάλεκτο, δεν είναι πια τουρκικές. (…) Όπως είναι δική μας η λέξη πορτοκάλι. Δεν ήταν κυπριακή λέξη, ούτε καν ελληνική. Ούτε το μανταρίνι. Ούτε το παντελόνι, ούτε η βράκα, ούτε το παπούτσι, ούτε το σώβρακο.

Ήταν ξένες λέξεις. Όμως τώρα είναι δικές μας».

Ας τα έχουν όλα αυτά υπόψη τους οι διάφοροι «φοβικοί» κι ας μην ανοίγουν το στόμα τους και να λένε ότι τους κατέβει.

Διότι είναι με τέτοιες, επιπόλαιες και αντιεπιστημονικές απόψεις και πρακτικές που καταστράφηκε η Κύπρος.

Αλλά φαίνεται ότι κάποιοι δεν βάζουν μυαλό…

ΟΠΚΙΟΙ ΣΥΝΤΗΧΑΝΝΟΥΝ ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΕΝ ΝΑΙΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΡΕ….!!!

Σε τούτον τον τόπον πασκίζουσιν να μας πελλάνουν.

Εσιεί λλία γρόνια κάποιοι όπου παρπατήσουσιν τζ’ όπου θκιαλλάξουσιν θωρούσιν φαντάσματα που τους τζιυνηούσιν.

Έσιει λλίον τζαιρόν αρκέψαν να φακκούν της κυπριακής διαλέκτου πας τα’ αφκιά.

Ναι, εν είχασιν τίποτε άλλο να κάμουσιν, επκιάσιν τωρά την συντησιά μας.

Κολλιεί τους λαλούσιν!

Που την μιαν μάχουνται τζιαι λαλούσιν ότι η κυπριακή διάλεκτος έρκεται κατευθείαν που τον Όμηρον.

Τζιαι που την άλλην λαλούν μας ότι άμαν συντηχάννουμεν τούτην την γλώσσαν  εν είμαστιν Έλληνες!!!

Άκουα πριν λλίες μέρες μιαν συζήτησην στο ράδιο της Εκκλησιάς, στον Λόγον, που εσυντηχάνναν ποτούτοι που λαλούσιν ότι εν πιο Έλληνες που τους άλλους.

Εσυντηχάνναν ούλλοι τόσον «σοβαρά» (εκαρτζιηλάτισεν τους ένας καθηγητής του πανεπιστημίου) που άλλον που μιαν πελλάραν εν ελαλούσαν.

Εφάασιν μισήν ώρα να μας λαλούν ότι η κυπριακή εν ελληνική τζιαι ύστερις που λλίον επετάχτην ένας που τζιαμέ τζιαι είπεν ότι μια δασκαλούα είπε του γιου του στο σκολείον «ποτάβρης μου την μαΐρησσαν».

Τζιαι άρκεψεν τζιαι επαούριζεν ο τύπος, «μα ίντα καρακοζιλλίκια εν τούτα σιόρ;»

Εν τζιαι εκατάλαβα ίννα μπου τον εσσιέττησεν τζιαι επαούριζεν. Γιατί σιορ εν καρακιοζιλλίκια; Εν εν ελληνικά τούτα;

Μάχουνται τζιαι που τα ράδια, μάχουνται τζιαι που τις εφημερίδες, λαλούσιν ότι τους κατεβεί μεσ’ την κκελλέν τους. Άμαν συντηχάννουμεν κυπριακά, λαλούσιν, φέφκουμεν που τον ελληνισμόν, κάμνουμεν δικό μας έθνος!!!

Δηλαδή οι παππούες μας τζιαι οι γιαγιάες μας που εσυντηχάνναν τούτην την γλώσσαν εν ήταν Έλληνες;

Άραες σου ο Βασίλης ο Μιχαηλίδης σε ίντα γλώσσαν έγραφεν;

Ο Λιπέρτης;

Ο Λιασίδης;

Τζείνοι ούλλοι οι Κυπραίοι που εγράψασιν αριστουργήματα εν ήταν Έλληνες;

Προχτές επήα σε μια παρουσίασην βιβλίου τζιαμέ στην «Έλευση».

Ένας συνταξιούχος δάσκαλος έφερεν το βιβλίον του να μας το δείξει τζιαι να μας συντήσιει για την κυπριακήν διάλεκτον.

Πόξω που το βιβλίον γράφει «2500 αρχαιοελληνικές λέξεις στην καθομιλουμένη Κυπριακή διάλεκτο».

Ίνταλως δαίμονα ρε κουμπάρε γίνεται να οι μισές λέξεις να εν ελληνικές τζιαι άμαν τες χρησιμοποιείς να σου λαλούν ότι μιλάς χωρκάτικα ή ότι εν είσαι Έλληνας;

Που την άλλην, η κυπριακή διάλεκτος έσιει μέσα λέξεις ελληνικές (που εν οι παραπάνω), έσιει τούρτζικες, ιταλικές, αραβικές τζ’ εγγλέζικες.

Ότι τζιαι νάσιει εν διάλεκτος του ελληνικού χώρου.

Μοιάζει τζιαι πολλά με την ροδίτικην (τζαι όι με την Κρητική όπως νομίζουσιν πολλοί). Ένας Κυπραίος μπόρει να συνεννοηθεί μια χαρά με έναν ροδίτην, συντηχάννοντας ο καθένας την διάλεκτον του.

Πειράζει τους, λαλούσιν γιατί εφκήκαν λεξικά. Ε τζιαι;

Άμπα τζιαι τζείνον του τους σουξουλά τούτους τους τύπους εν ότι τούτη η διάλεκτος ενώνει ούλλους τους Κυπραίους;

Συντηχάννουν την τζιαι οι Έλληνες τζιαι οι Τούρτζιοι (τουλάχιστον οι παλιόττεροι) τούντου τόπου;

Άμπα τζιαι θέλουν να μας μοιράσουν τέλεια τζιαι να ξεχωρίσουμεν μιαν τζ’ έξω;

Εσείς είσαστεν Τούρτζιοι τζ’ εμείς Έλληνες, άρα εσείς ποτζιεί τζ’ εμείς ποδά;

Άμπα τζιαι ‘ν τούτον που θέλουν τζιαι σιεπάζουν το με μιαν φάουσαν πατριωτικές αρλούμπες;