1940 – 2013, ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ!

Λέμε ότι τιμούμε την επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου 1940 και το μεγάλο “Όχι” του ελληνικού λαού.

Το μεγάλο όχι σε ποιον και για τί;

Πολλοί είναι οι προβληματισμοί που απορρέουν από την συγκεκριμένη επέτειο.

Και ιδιαίτερα προβάλλει το ερώτημα κατά πόσον η ιστορία ωθεί στην ορθή εξαγωγή συμπερασμάτων και βοηθά στο να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος.

Εβδομήντα τρία χρόνια από την αρχή της μεγαλειώδους αντίστασης του ελληνικού λαού εναντίον του φασισμού και του ναζισμού, βλέπουμε φαινόμενα που δύσκολα μπορούν να εξηγηθούν. Τους απόγονους εκείνου του λαού να ταυτίζονται με τις νεοναζιστικές και νεοφασιστικές ομάδες σε Κύπρο και Ελλάδα.

Προβάλλει λοιπόν το ερώτημα, τόσο εύκολα ξεχνάει ένας λαός;

Ακόμα ζούνε πολλοί που βίωσαν το φασιστικό καθεστώς της 4^ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά που η δεξιά επιδιώκει να εξιλεώσει στη βάση του τι διαδραματίστηκε τα ξημερώματα της 28^ης Οκτωβρίου, όταν – όπως προβάλλεται – ο Μεταξάς είπε το όχι στον ιταλό πρέσβη.

Ωστόσο το ότι έγινε εκείνο το πρωινό, το καθεστώς του Μεταξά δεν έπαυε από του να είναι ένα φασιστικό καθεστώς, με ότι αυτό συνεπάγεται. Δικτατορία, διωγμοί, κατατρεγμοί, φυλακίσεις, εξορίες, λογοκρισία.

Ο ελληνικός λαός υπέφερε εκείνα τα χρόνια παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε ο Μεταξάς για να φανεί πιο φιλολαϊκός, παραχωρώντας δικαιώματα στους εργαζόμενους.

Ακολούθησαν τα χρόνια της γερμανικής κατοχής όπου με τη βοήθεια των ελλήνων ναζιστών, στελεχών της κυβέρνησης Μεταξά και άλλων, οι κατακτητές μακέλεψαν την Ελλάδα.

Πιο ύστερα η χώρα βίωσε τον αιματηρό και καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο, γεννώντας μια ανώμαλη και ασταθή κατάσταση που κράτησε μέχρι το 1967. Τα χαρακτηριστικά της περιόδου ήταν λίγο πολύ τα ίδια με την περίοδο του Μεταξά, χωρίς όμως το… «φιλεργατικό» προσωπείο.

Αντίθετα οι κυβερνήσεις της μετα-κατοχικής περιόδου συγκρούστηκαν και με τους εργαζόμενους στο πλαίσιο ενός πολιτικού αγώνα για πολιτικές ελευθερίες και πρόοδο για τη χώρα.

Και πάλι οι δολοφονίες, οι κακοποιήσεις, το κυνηγητό, οι κατατρεγμοί της αριστεράς ήταν το κύριο χαρακτηριστικό.

Το 1967 τα πάντα καταστέλλονται με την επιβολή της στρατιωτικής χούντας. Έχουμε την άποψη ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερη μνεία για την κατάσταση που επικράτησε τότε στην Ελλάδα.

Παρανοϊκοί συνταγματάρχες και άλλοι στρατιωτικοί βρέθηκαν στο πηδάλιο της χώρας αναστέλλοντας όλες τις πολιτικές, συνδικαλιστικές και άλλες ελευθερίες.

Γέμισαν και πάλι οι φυλακές, τα κρατητήρια, οι χώροι εξορίας. Το μαύρο σκοτάδι επικρατούσε παντού πνίγοντας κάθε αντίθετη φωνή.

Το καθεστώς παρουσιαζόταν ως η ασπίδα της χώρας, ως οι σωτήρες γι’ αυτό και το έμβλημα τους παρομοίαζε την αναγέννηση της Ελλάδας με την αναγέννηση του Φοίνικα.

Την ίδια ώρα οι χουντικοί διαπραγματεύονταν με τη χούντα για το Αιγαίο και ιδιαίτερα για την Κύπρο που αυτοχρίστηκαν ως διαχειριστές του προβλήματος της.

Υπέσκαπταν συστηματικά την Κύπρο και τον πρόεδρο της με τους γνωστούς τρόπους, απόπειρες δολοφονίας του ίδιου του Μακαρίου, με την ίδρυση της ΕΟΚΑ Β’, την κάθοδο του Γρίβα και τέλος το πραξικόπημα που προκάλεσε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Σε ότι αφορά την ίδια την Ελλάδα τη χούντα διαδέχθηκε η λεγόμενη μεταπολίτευση όπου ο διπολισμός ΝΔ. και ΠΑΣΟΚ οδήγησε την Ελλάδα στο χάος.

Και είναι από αυτό το σημείο που πρέπει να ξεκινήσει ο προβληματισμός.

Τα συσσωρευμένα προβλήματα οδήγησαν στην οξεία οικονομική κρίση που στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού οδήγησαν τον ελληνικό λαό στην εξαθλίωση με τη συνέργεια των δύο κομμάτων που διετέλεσαν κυβερνητικά κόμματα.

Μέσα σ’ όλη αυτή την κατάσταση, μια περιθωριακή ομάδα κατάφερε να εκμεταλλευθεί τον πόνο και την απόγνωση των πολιτών και να διεκδικεί, όπως και η χούντα, ότι είναι ο προστάτης του ελληνικού λαού.

Η οργάνωση αυτή που μετεξελίχθηκε σε κόμμα, η Χρυσή Αυγή, έδειξε από πολύ νωρίς τι πραγματικά είναι.

Αποτελείται από μια ηγεσία που έχει σε πρώτη χρήση τη βία, τις ύβρεις, τους προπηλακισμούς.

Αρχικά ξεκίνησε χωρίς να κρύβει τα φιλοναζιστικά της ιδεώδη ενώ στην συνέχεια όταν διαπίστωσε ότι μπορούσε να εκμεταλλευθεί την κατάσταση, έκρυψε τα ναζιστικά σύμβολα, σταμάτησε να γράφει στα έντυπα της για τον Χίτλερ και τα διθυραμβικά κείμενα για το ναζισμό.

Ο ελληνικός λαός, ωστόσο, γνώριζε και γνωρίζει ποιοι είναι. Κι όμως τους έδωσε τη δυνατότητα να μπούνε στη Βουλή και να αλωνίζουν με συμπεριφορές πεζοδρομίου και απαξίωσης προς κάθε θεσμό.

Σίγουρα όλοι όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή δεν είναι ούτε ναζιστές ούτε φασίστες.

Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί αυτός ο κόσμος στράφηκε προς αυτούς και όχι προς αριστερά.

Το ανάλογο μπορεί να δούμε να συμβαίνει αύριο και στην Κύπρο.

Πέρα από τον ολοκληρωτικό πόλεμο που δέχεται το ΑΚΕΛ από παντού, το ΕΛΑΜ αφήνεται να εργάζεται υπόγεια και ανενόχλητο.

Εκείνο που μπορεί να διαπιστώσει κάποιος που παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα, είναι ότι σίγουρα ο απλός λαός δεν θα στραφεί προς τα αριστερά αυτή την περίοδο της κρίσης, όπως δεν στράφηκε προς τα αριστερά ούτε στην Ελλάδα ούτε σε άλλες χώρες.

Πρέπει να προβληματιστούν οι αριστερές δυνάμεις σε ολόκληρη τη Ευρώπη. Πρέπει να ψάξουν το γιατί.

Πρέπει να διερωτηθούν γιατί επαναλαμβάνεται το φαινόμενο της του ’30 και του ’40 με την αριστερά να είναι αδύναμη να δράσει.

Τι φταίει; Τι πρέπει να γίνει;

Στο βιβλιαράκι που κυκλοφορεί με τη ΓΝΩΜΗ γίνεται μια ανάλυση των πραγματικών ιδεολογικών προσανατολισμών της Χρυσής Αυγής και κατεπέκταση και του ΕΛΑΜ, αφού δηλώνει από μόνο του ότι είναι η Χρυσή Αυγή της Κύπρου με άλλο όνομα.

Ο δημοκρατικός κόσμος της Κύπρου πρέπει να προβληματιστεί.

Σε καμιά περίπτωση πρέπει να στηρίξει νεοναζιστικά κινήματα, αλλά ούτε και τα κόμματα που στηρίζουν ιδεολογικά και πρακτικά το σύστημα που προκαλεί τις κρίσεις. Που είναι η γενεσιουργός αιτία των όσων βιώνουν σήμερα οι λαοί.

Η Αριστερά πρέπει να ανασκουμπωθεί, να ξεπεράσει τα όποια προβλήματα που είναι δευτερεύουσας σημασία και να επικεντρωθεί με αποφασιστικότητα στο κύριο.

Και στον αγώνα αυτό να επιστρατεύσει τον κάθε ένα που μπορεί να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση και να μπει στην πρωτοπορία του αγώνα.

Αυτά, κατά τη γνώμη μου είναι τα μηνύματα που στέλλει η φετινή επέτειος της 28^ης Οκτωβρίου.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΧΟΥΝΤΑ

Σημαντικές και ραγδαίες οι εξελίξεις στην Ελλάδα με τη σύλληψη του αρχηγού και στελεχών της Χρυσής Αυγής.

Ως εκ τούτου βρισκόμαστε σε μια ροή γεγονότων που θα πρέπει να αναμένουμε την κατάληξη τους.

Ωστόσο θα έλεγα ότι η ελληνική κυβέρνηση έκανε επιτέλους το μεγάλο βήμα, αντιλαμβανόμενη επιτέλους τους κινδύνους που διατρέχει η Δημοκρατία από οργανώσεις που ονομάζονται κόμματα, του τύπου της Χρυσής Αυγής.

Η Χρυσή Αυγή Ελλάδας και Κύπρου (άλλως ΕΛΑΜ) αιφνιδιάστηκαν από την αντίδραση του ελληνικού κράτους και προσπαθούν με διάφορους τρόπους να αντιδράσουν.

Το αστείο της υπόθεσης είναι οι υποστηρικτές του Γρίβα, των Ταγμάτων Ασφαλείας, της χούντας, μιλούν για χούντα!

Είναι αυτό που λέμε ότι ο λαϊκισμός δεν έχει όρια. Οι λαϊκιστές λένε ότι θέλουν και όσα θέλουν αφού έχουν μέσα τους το αίσθημα της ανωτερότητας.

Ανωτερότητα κατά πάντων, ντόπιων, συμπατριωτών τους και ξένων.

Πώς γίνεται αυτό, θα ρωτήσει κάποιος;

Ας προσέξουμε τη φρασεολογία που χρησιμοποιούν για τους συμπατριώτες τους. Άκρως απαξιωτική και υποτιμητική.

Ιδεολογία τους ο ναζισμός

Η ναζιστική ιδεολογία της Χρυσής Αυγής (Ελλάδας και Κύπρου) δεν μπορεί να αποκρυβεί με κανένα τρόπο.

Την ομολογούν τα ίδια τα έντυπα της που ας σημειωθεί, παρότι πολλές φορές κατηγορήθηκαν για το περιεχόμενο τους, ουδέποτε το αποκήρυξαν.

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» δημοσίευσε πριν λίγες μέρες κάποια στοιχεία για το καταστατικό της Χρυσής Αυγής το οποίο βρίσκεται στα χέρια της αστυνομίας.

 

Σημειωτέον ότι το πολυγραφημένο έγγραφο που συντάχθηκε το 1987 φέρει τη σφραγίδα της Χ.Α. που δεν είναι τίποτε άλλο από το έμβλημα το οποίο έφερε η 4η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία των SS, εκείνη που ευθύνεται για τις σφαγές στην Κλεισούρα και το Δίστομο.

Το καταστατικό – ο αρχηγός ως ανώτατος άρχοντας

Σύμφωνα με το δημοσίευμα:

«Η δομή της οργάνωσης είναι εξαιρετικά πολύπλοκη, με έξι διευθύνσεις, που κι αυτές υποδιαιρούνται σε τμήματα “αναλόγως των υφισταμένων δραστηριοτήτων”. Σημειώνουμε τα τμήματα “Φυλετικών Ερευνών”, “Εκπαιδεύσεως Μελών” και “Οργανώσεως Πυρήνων Αμύνης”».

Η οργάνωση διέπεται από μια στρατιωτική ιεραρχία που παραπέμπει σε στρατιωτική δομή: Φαλαγγίτης, Λοχίτης, Πυρηνάρχης, Ομαδάρχης, Τομεάρχης, Φαλαγγάρχης.

Ανώτατος άρχοντας είναι ο Αρχηγός που προΐσταται του Κεντρικού Συμβουλίου χωρίς να μετέχει σ’ αυτό. Δεν δεσμεύεται κατά τη λήψη των τελικών αποφάσεων από τη γνώμη των μελών του Κεντρικού Συμβουλίου, την οποία αποδέχεται κατά βούλησιν!!!

Με άλλα λόγια ο αρχηγός έχει την απόλυτη ευθύνη των τελικών αποφάσεων του Συμβουλίου στο οποίο όμως ο ίδιος διορίζει τα 4 από τα 7 μέλη του.

Πρότυπο ο Χίτλερ

Στο καταστατικό τους ο Χίτλερ αποτελεί το πρότυπο.

«Για μας τους Ελληνες εθνικοσοσιαλιστές δεν υπήρξε ποτέ κανένα δίλημμα, ο δημοκρατικός τρόπος διακυβερνήσεως, ο βασιζόμενος στην τυχάρπαστη πλειοψηφία των πολλών, δεν είχε θέση στο κίνημά μας. Είχαμε όμως κι άλλους λόγους, πέρα από τα δεινά της δημοκρατίας, για να υποστηρίζουμε άλλες μορφές διακυβερνήσεως. Πλάι στα σκωληκόβρωτα ερείπια των δημοκρατικών κρατών βλέπαμε να φαντάζουν επιβλητικά τα οικοδομήματα των εθνών που είχαν την τύχη να οδηγούνται από μια ηγετική φυσιογνωμία. Η Γερμανία του Χίτλερ είναι φυσικά το λαμπρότερο απ’ αυτά αλλά όχι και το μοναδικό. Έτσι η επιλογή μας είναι ξεκάθαρη. Πιστεύουμε στην Αρχή του Αρχηγού ως θεμέλιο πολιτειακής νομιμότητας».

Ο χαιρετισμός και οι στολές

Μιλώντας πρόσφατα στην τηλεόραση του Σίγμα ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής Κύπρου, Χρίστος Χρίστου, είπε ότι ο χαιρετισμός τους δεν είναι ο χιτλερικός και αφού δεν υπάρχει συγκεκριμένος χαιρετισμός, ο καθένας μπορεί να χαιρετά όπως θέλει.

Όμως στον «Εσωτερικό Κώδικα» της οργάνωσης με τον «Κώδικα Τιμής» και το «Εθνικοσοσιαλιστικό

Τυπικό», στα άρθρα 22-24 ορίζεται ότι:

«Ο Εθνικοσοσιαλιστικός Χαιρετισμός κατά την είσοδο και την έξοδο από τα γραφεία είναι υποχρεωτικός. Ο χαιρετισμός αποδίδεται με σφρίγος και ζωηρότητα όπως αρμόζει στην Εθνικοσοσιαλιστική Τάξη και δεν επιτρέπεται να είναι νωθρός και χαλαρός. Τον χαιρετισμό ανταποδίδει υποχρεωτικά το υπεύθυνο όργανο υπηρεσίας».

Όπως σημειώνεται, ο χαιρετισμός αυτός είναι απόδοση τιμής προς τους απανταχού του χώρου και του χρόνου αγωνιστές του τρόπου ζωής που προάγει ο Εθνικοσοσιαλισμός.

Επιβάλλεται εντός των γραφείων ο σεβασμός και η απότιση τιμής στους τύπους και τα σύμβολα του Εθνικοσοσιαλισμού».

Όσο για την αμφίεση και την εν γένει εμφάνιση των μελών εντός των γραφείων, πρέπει να είναι «λιτή, ευπρεπής, σοβαρή και πειθαρχημένη κατά τα εθνικοσοσιαλιστικά πρότυπα» (άρθρο 27).

Εκτός των γραφείων «επιβάλλεται αμφίεση που φανερώνει αγωνιστικό ήθος. Σαν τέτοια προτείνεται η ακόλουθη: «χακί ή φαιό πουκάμισο, μαύρο ή χακί παντελόνι, μαύρο ή χακί χιτώνιο, αρβύλες ή μπότες. Την αμφίεση συμπληρώνει γραβάτα και μικρό εθνικοσοσιαλιστικό σύμβολο ελευθέρας επιλογής» (άρθρο 28).

Όλα αυτά τα βλέπουμε να έχουν την εφαρμογή τους στις δραστηριότητες της Χρυσής Αυγής τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου.

Το καταστατικό ορίζει και το πιστεύω της Χ.Α.:

«Το δίπτυχο προς το οποίο ένας εθνικοσοσιαλιστής μένει απαρασάλευτα προσηλωμένος μέχρι θανάτου είναι το φυλετικό – ηθικό δίπολο: αίμα-τιμή».

Έχουμε την άποψη ότι μετά απ’ όλα αυτά τίποτε δεν τυχαίο.

Και παρά την προσπάθεια τους να απαρνηθούν την ναζιστική ιδεολογία τους, η πιστή τήρηση του καταστατικού είναι ορατή:

Στρατιωτικός χαρακτήρας της οργάνωσης, η μυστική ξεχωριστή δομή των Ταγμάτων Εφόδου, η παντοδυναμία του Αρχηγού και ο απόλυτος έλεγχος των «κατωτέρων» από τους «ανώτερους».

Κατά τα άλλα οι ναζιστές έχουν το θράσος να μιλάνε για χούντες και δικτατορίες…

ΝΑ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

Ο Ιωνάς Νικολάου δίνει άλλοθι στο φασισμό

Να που σιγά σιγά προχωρούν και σε δολοφονίες.

Η πορεία ήταν και είναι προδιαγεγραμμένη.

Ξεκίνησαν δειλά δειλά και όταν οι συγκυρίες αποδείχθηκαν ευνοϊκές για τους ίδιους, άρχισαν να δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο.

Είναι η απρεπής συμπεριφορά στη Βουλή των Ελλήνων.

Είναι τα διάφορα επεισόδια που προκαλούν σε συγκεντρώσεις.

Και τώρα άρχισαν και οι δολοφονίες.

Ασφαλώς η «Χρυσή Αυγή» όπως πάντα αρνείται οποιαδήποτε ανάμιξη.

Η άρνηση της είναι υποκριτική αφού, πρώτον δεν έχουν το θάρρος να παραδεχθούν τις πράξεις του και δεύτερον προσπαθούν να απεκδυθούν ευθυνών «ξεχνώντας» ότι η διαπαιδαγώγηση που δίνουν στα μέλη τους, οδηγεί σε τραμπουκισμούς, ακόμα και σε δολοφονίες.

Ο ίδιος ο συλληφθείς, σύμφωνα πάντα με την αστυνομία, δήλωσε ότι είναι μέλος της Χρυσής Αυγής.

Στο ρεπορτάζ που αναρτώ, επιβεβαιώνει και η γυναίκα του.

Το ζητούμενο είναι τι κάνουν οι πολιτικές δυνάμεις του Δημοκρατικού χώρου.

Από την κεντροδεξιά μέχρι την Αριστερά.

Άποψη μου είναι ότι τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο παρακολουθούν απαθώς τα συμβαίνοντα.

Χωρίς κάποιο πλάνο αντιμετώπισης επιθέσεων.

Ειδικά στην Κύπρο ίσως να θεωρούν ότι το ΕΛΑΜ είναι ακίνδυνο.

Η εντύπωση αυτή δίνεται επειδή δεν έχει τη δύναμη που έχει η «Χρυσή Αυγή» στην Ελλάδα.

Παραγνωρίζουν όμως το γεγονός ότι δρουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, αντιγράφοντας τις μεθόδους της μητρικής οργάνωσης.

Ρατσισμός, ξενοφοβία, φανατισμός και ακραίες τοποθετήσεις είναι το κύριο χαρακτηριστικό των τοποθετήσεων του ΕΛΑΜ.

Κάνει τόπο στο ΕΛΑΜ η κυβέρνηση

Ήδη στην Ελλάδα η κυβέρνηση βρίσκεται υπό κατηγορία ότι ανέχεται τη δράση της «Χρυσής Αυγής» η οποία φαίνεται ότι την εξυπηρετεί.

Στην Κύπρο η κυβέρνηση με τις προχθεσινές δηλώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης καλύπτει πλήρως και δίνει άλλοθι αλλά και περαιτέρω περιθώριο για ανενόχλητη δράση.

 Η δήλωση Ιωνά Νικολάου που απαντούσε σε ερώτηση του Γιώργου Περδίκη (δημοσιεύθηκε στον τύπο 17 Σεπτεμβρίου 2013) ότι «Δεν υπάρχουν νεοφασιστικές κινήσεις στην Κύπρο, ούτε οργανώσεις που διακατέχονται από άκρατο εθνικισμό ή προωθούν είτε τον ρατσισμό είτε την ξενοφοβία» είναι άκρως αποκαλυπτική.

Διερωτάται ο κοινός νους, έριξαν ποτέ μια ματιά στην ιστοσελίδα της συγκεκριμένης οργάνωσης;

Και αν ναι, δεν διαπίστωσαν ότι όλα αυτά που λέει ο Ιωνάς Νικολάου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;

Ωστόσο ευθύνη έχει και ο κάθε πολίτης ο οποίος πρέπει – επιβάλλεται – να κρατηθεί μακριά από αυτές τις καταστάσεις.

Η ιστορία διδάσκει ότι ο εθνικισμός και ο φασισμός κατάστρεψαν λαούς.

Ο εθνικισμός μόνο θάνατο και φέρετρα έχει να δείξει, τίποτε άλλο.

Ας το έχουμε, λοιπόν, αυτό υπόψη μας.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ

Πρόσφατα έγραφα σε άρθρο μου, με αφορμή τις διαμαρτυρίες φανατικών μουσουλμάνων για την ταινία για τον Μωάμεθ, ότι και χριστιανοί φανατικοί κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα.

Και υπενθύμιζα μεταξύ άλλων τα επεισόδια που έγιναν στην Ελλάδα για την ταινία «Ο Τελευταίος Πειρασμός».

Ωστόσο, έμελλε να δούμε παρόμοιες σκηνές (όπως αυτές των μουσουλμάνων και του Τελευταίου Πειρασμού) την Τετάρτη το βράδυ στην πρεμιέρα του θεατρικού έργου Corpus Christi στο θέατρο «Χυτήριο».

Η «ιερή» αγανάκτηση και διαμαρτυρία ενός οργισμένου πλήθους περίπου 200 πολιτών, ανάμεσά τους και βουλευτές της «Χρυσής Αυγής», ήταν αρκετή για την πρόκληση επεισοδίων, για να ακουστούν χυδαίες -ρατσιστικού και ομοφοβικού περιεχομένου- εκφράσεις και για να απαθανιστούν από το φακό ενέργειες, οι οποίες γεννούν πολλά ερωτήματα.

Θεωρούν το περιεχόμενο του έργου βλάσφημο και απειλούν με νέα συγκέντρωση, ενώ στον ίδιο χώρο προγραμματίζεται και δράση συμπαράστασης.

Ενδεικτική του κλίματος που επικρατούσε έξω από το θέατρο είναι η αφήγηση γυναίκας η οποία πήγε να δει την παράσταση. 

Η γυναίκα δέχθηκε μια «ιερή» επίθεση από τους «πιστούς» του Χριστού, που κατά τα άλλα στιγματίζουν τον ισλαμικό φανατισμό!!!

Ιδού μερικά αποσπάσματα από το άρθρο της, που δημοσίευσε στο προσωπικό της ιστολόγιο και αναφέρονται στον «ευσεβή διάλογο» που είχε με τους «πιστούς»:

- Τι θέλει αυτή; Να δει τη παράσταση;
- Λεσβία είναι και θέλει να δει τις αδερφάρες;

Το ενδιαφέρον τους στράφηκε πάνω μου και ξεκίνησαν πολλές κουβέντες, οι περισσότερες γεμάτες ένταση. Λογικά άλματα, ύβρεις και απειλές χαρακτήριζαν το μεγαλύτερο μέρος των διαλόγων.

- Άντε από δω χάμω, κουμούνι του κερατά!
- Τι ήρθες τις δεις τις αδερφάρες; Λεσβία είσαι;
- Δεν σε αφορά.
- Λεσβία είναι μωρέ, δεν την βλέπεις; Δεν έχεις άντρα μαζί σου, δεν έχεις παιδιά ούτε εγγόνια, λεσβία είσαι!
- Κοίτα τη μπλούζα, είναι άθεη! Ουστ από δω μωρή!
- Θέλω να δω το έργο.
- Τις αδερφάρες θες να δεις; Είναι αδερφάρες! Ανώμαλοι!
- Βρίζουν το χριστό μας, την παναγία μας!
- Πού το ξέρετε; Το είδατε το έργο;
- Όχι, αλλά μου το είπαν. Μου είπαν ότι βρίζει το χριστό μας. Πρέπει να απαγορευτεί!
- Αν δεν θέλετε, μην δείτε το έργο. Εγώ γιατί να μην το δω;
- Βλασφημούν το θεό μας! Εμείς έχουμε τον έναν αληθινό θεό!
- Θα ρίξει ο θεός κεραυνό να σε κάψει! Θα δεις τι θα σας κάνει ο θεός!
- Αφού λοιπόν θα το κάνει ο θεός, εσείς γιατί ασχολείστε; Πάτε σπίτια σας να ξεκουραστείτε και εμπιστευτείτε τον θεό.
- Θα πας στην κόλαση!
- Δεν υπάρχει θεός, ούτε κόλαση.
- Δεν υπάρχει; Ε δεν μιλάω μαζί σου, δεν αξίζεις τον κόπο.
- Εγώ θέλω να μιλήσουμε. Πιστεύω ότι αξίζεις τον κόπο.
- Άντε καλέ, μην ασχολείσαι μαζί της, δεν αξίζει, ένα σκουπίδι είναι!
- Φύγε από δω, Αλβανή!
- Ελληνίδα είμαι.
- Ελληνίδα; Αμ' δεν κάνουν τέτοια οι ελληνίδες! Αλβανή είσαι!
- Είσαι σκουπίδι! Ο θεός να σε ελεήσει.
- Αυτή τώρα είναι η θρησκεία της αγάπης;
- Ο χριστός έδιωξε τους αργυραμοιβούς από το ναό του με το φραγγέλιο! Έτσι κι εμείς θα διώξουμε εσάς!
- Δεν είναι ναός εδώ, θέατρο είναι, εσείς είστε που εμποδίζετε εμάς, όχι το αντίθετο.
- Ο χριστός είπε "δεν ήρθα να φέρω αγάπη, αλλά διχόνοια", είπε "φέρτε τους εχθρούς μου και σφάξτε τους εμπρός μου"!
- Δηλαδή θα ήθελες να με σφάξεις;
- Άκου να δεις μωρή, εμείς είμαστε έλληνες χριστιανοί φασίστες! Το 90% στην Ελλάδα είναι χριστιανοί φασίστες, κατάλαβες; Φασιστικά έχω το δικαίωμα να σου πω να φύγεις!

- Είσαι αγάμητη, είσαι κακογαμημένη, είσαι γυναίκα και το θέλεις το ξύλο σου, πού 'σαι ρε Παπαδόπουλε...

Πιο φανατισμένες φαίνονταν οι γυναίκες, το πιο πολύ μεσόκοπες, αλλά και μερικές ηλικιωμένες και νέες.

Θα ήθελα να μπορούσα να τους πω: δεν είμαι λεσβία, αλλά κι αν ήμουν, τι θα πείραζε; Έχω άντρα και παιδί, αλλά κι αν δεν είχα, τι θα πείραζε; Δεν είμαι Αλβανή, αλλά κι αν ήμουν, τι θα πείραζε; Δεν είμαι κομμουνίστρια, αλλά κι αν ήμουν, τι θα πείραζε; Δεν πιστεύω στο θεό, αλλά τι πειράζει; Κάποιοι άνθρωποι έχουν για το θεό και το χριστό και την παναγία άλλη άποψη από εσάς, τι πειράζει; Ζητάτε σεβασμό στο δικαίωμά σας να πιστεύετε στο θεό όπως εσείς θέλετε, γιατί δεν σέβεστε το δικαίωμα των άλλων να πιστεύουν με άλλο τρόπο ή να μην πιστεύουν καθόλου;

Έκανα να του μιλήσω, αλλά ένας ψηλός, παχύς, σωματώδης άντρας - ήταν ο Ηλίας Παναγιώταρος, βουλευτής της Χρυσής Αυγής, όπως πληροφορήθηκα μετά ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε να φύγω.
- Δεν θέλω να φύγω, θέλω να δω την παράσταση.
- Βρε άντε φύγε από δω, παλιολεσβία, βρωμοκομμούνι, άντε μην φας καμία!

Ήταν αδύνατον να τον παρακάμψω, με απωθούσε με το σώμα του, προχωρώντας κατά πάνω μου, αναγκάζοντάς με να υποχωρήσω.

Έπιασα κουβέντα με έναν κύριο που είχε έρθει να διαμαρτυρηθεί κατά της παράστασης.
- Το έργο αυτό προσβάλει τον χριστό.
- Τι να σας πω, δεν το ξέρω, δεν το έχω δει.
- Εγώ το έχω δει. Δεν κρίνω κάτι αν δεν το δω.
- Μα τότε γιατί μας στερείτε το δικαίωμα να δούμε κι εμείς και να κρίνουμε μόνοι μας;
- Εγώ σας το στερώ;
- Βέβαια, αφού δεν μας αφήνετε να το δούμε!
- Πώς δεν σας αφήνω; Πάτε να το δείτε.
- Μα δεν ζητάτε να απαγορευτεί;
- Ναι, ζητάω να απαγορευτεί.
- Γιατί το ζητάτε;
- Γιατί προσβάλει το χριστό και την παναγία!
- Δεν μου το περιγράφετε, να ξέρω κι εγώ τι ακριβώς δείχνει;
- Δείχνει τον χριστό πάνω στον σταυρό και τους δώδεκα αποστόλους να χορεύουν, δείχνει τον Ιούδα με τον χριστό, ότι είχε σχέση ο Ιούδας με τον χριστό, μιλάει για σχέσεις ανάμεσα σε άντρες, δείχνει την παναγία ότι είναι έγκυος και πάει να γεννήσει, ένας άντρας παίζει την παναγία, της λένε πού είναι ο άντρας σου και λέει πήγε να παρκάρει...

Κατά τα άλλα, μόνο οι μουσουλμάνοι είναι φανατικοί. Χριστιανούς δεν έχει. Οι χριστιανοί δεν ζητούν απαγορεύσεις έργων…

Πέστε μου σας παρακαλώ, σε τι διαφέρουν από τους φανατισμένους μουσουλμάνους;