ΣΟΒΑΡΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ.

Σοβαρές καταγγελίες εναντίον της ηγετικής ομάδας των λεγόμενων αγανακτισμένων εξαπολύει άλλη ομάδα αγανακτισμένων.

Με επιστολή του στον τύπο ο Παντελής Σοφοκλέους, της ομάδας «Εθελοντών Αφυπνισμένων – Αποφασισμένων» κατηγορεί τη Μακαρία Στυλιανού και άλλους που φέρονται ως ηγήτορες των αγανακτισμένων για φίμωση και στιγματισμό.

57 Ημέρες έξω από το Προεδρικό

Εμείς οι Αγανακτισμένοι – Αφυπνισμένοι – Αποφασισμένοι αγανακτήσαμε με τους αυτοαποκαλούμενους ΄Εκπροσώπους έξω από το Προεδρικό΄. Οι έξη (Άνδρη Μακαρία Στυλιανού, Κώστας Τσαγγαρίδης, Χάρης Στασής, Στέλιος Αθανασιάδης, Μαίρη Παραϊκα και ʼγις Παναγίδης) χωρίς εκλογές και χωρίς να ενημερώσουν ποτέ εμάς τους καθημερινά ευρισκόμενους έξω από το Προεδρικό τις σκέψεις τους για συζήτηση και συντονισμό -  οργάνωση των εκδηλώσεων, προχωρούν ακάθεκτοι στην υλοποίηση του ενός πλέον ξεκάθαρου στόχου : την παραίτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οι άλλοι δύο στόχοι

1.    Δικαίωση και τιμωρία των ενόχων για την φονική έκρηξη στο Μαρί

2.    Ανάπτυξη διαλόγου με σεβασμό της άλλης άποψης για τον εκσυγχρονισμό της Κυπριακής Κοινωνίας

παρέμειναν στο περιθώριο.

Πως δικαιολογούν οι ΄6 Εκπρόσωποι‘ την αποβολή Εθελοντών από την ‘Συντονιστική Επιτροπή’, οι οποίοι δεν συμφωνούν με τα λυσσαλέα συνθήματα:

•     Κάτω η Χούντα του Χριστόφια

•     Φασίστας είσαι και φαίνεσαι

•     Χριστόφια να ζήσεις - στη φυλακή να λύσεις

•     Δολοφόνε Χριστόφια

οι οποίοι έχουν άλλη προσέγγιση για το Σχέδιο Ανάν και για πολλά άλλα θέματα, οι οποίοι υποστηρίζουν τη Διαφάνεια για όλες τις αποφάσεις έξω από το Προεδρικό;

Μήπως αυτοί οι «6 Εκπρόσωποι» τηλεκατευθύνονται;

Μήπως ακολουθούν ιδίους και αλλότριους στόχους; Μήπως εκμεταλλεύονται την Εθνική Τραγωδία και τον πόνο των Μανάδων και Συζύγων και εμάς των αυθόρμητων Αγανακτισμένων; Και τι δεν ακούσαμε τις τελευταίες βδομάδες… Πράκτορες, Κρυπτοακελικοί, Πεμπτοφαλαγγίτες, Υποκινητές… Πόσους θα πρέπει ακόμη να διώξουν από την Πλατεία του Προεδρικού, για να μπορούν απρόσκοπτα να επιτελούν τον τηλεκατευθυνόμενο πολιτικό λόγο; Άσε που κάποιοι οπαδοί των ‘6 Εκπροσώπων’ περιμένουν διακαώς να εμφανιστεί ο Αρχιεπίσκοπος και να τους προσφωνήσει ενδεχομένως με το «Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ…» όπως προσφώνησε ήδη ένας από τους ΄ 6 Εκπροσώπους ΄ την περασμένη Δευτέρα - παραβιάζοντας το Σύνταγμα μας, στο οποίο γίνεται αναφορά για ένα Λαό και ενισχύοντας τον Ντενκτάς που επιθυμεί δύο διαφορετικούς Λαούς στην Πατρίδα μας.

Εάν έχουν Τόλμη και Αρετή ως «Ωραίοι Έλληνες»  ας αμφισβητήσουν τις αλήθειες αυτές, αλλά πρόσωπο προς πρόσωπο και στην παρουσία των αγαπημένων τους ΜΜΕ.

Ιδού η Ρόδος Ιδού και το Πήδημα!

Υπογραφή:

Ομάδα Εθελοντών Αφυπνισμένων – Αποφασισμένων

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΑΒΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ, Ο ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΝΤΑΦΙ, Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΣΑΝΤ

Πολλά λέγονται και γράφονται τελευταία για τις ιδεοληψίες του προέδρου της Δημοκρατίας σε σχέση με τις φιλικές σχέσεις που έχει η Κύπρος με αραβικές χώρες και χώρες του λεγόμενου Τρίτου κόσμου.

Το θέμα των διακρατικών σχέσεων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ιδιαίτερα σε ότι αφορά το ιστορικό του πράγματος στην πορεία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Κάποιοι ανακάλυψαν ξαφνικά ότι έχουμε σχέσεις με χώρες όπως η Συρία και η Λιβύη!

Κάποιοι μόλις τώρα ανακάλυψαν ότι οι επικεφαλής αυτών των κρατών είναι δικτάτορες που καταπιέζουν τους λαούς τους!

Λες και μέχρι χθες, που είχαν σχέσεις μαζί τους οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ο κάθε Άσαντ και ο κάθε Καντάφι δεν ήταν… δικτάτορες!

Πρόκειται για καθαρή υποκρισία από πλευράς όσων σήμερα καταθέτουν ενστάσεις για τις σχέσεις της Κύπρου με αραβικές χώρες.

Διότι, όπως ήδη έχει αναφερθεί, οι σχέσεις αυτές είναι διαχρονικές και δεν έχουν να κάνουν τίποτε με την εσωτερική κατάσταση σε αυτές τις χώρες.

Θυμίζουμε ότι κάποτε πανηγυρίζαμε για την ένταξη μας στους Αδέσμευτους οι οποίοι μετά την διάλυση τους, κάποιοι άρχισαν να τους βρίζουν και να τους χαρακτηρίζουν οπισθοδρομικούς. Μόνο όμως μετά την διάλυση του Κινήματος των Αδεσμεύτων! Όχι πριν!!!

Ασπίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας

Όλοι αυτοί που σήμερα διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για τις σχέσεις μας με τους Αδέσμευτους, διαγράφουν εντελώς ότι αυτές οι χώρες (που αποτελούσαν το Κίνημα των Αδεσμεύτων) αποτέλεσαν και αποτελούν ακόμα την ασπίδα προστασίας της Κυπριακή Δημοκρατίας σε διάφορα διεθνή φόρα και οργανισμούς.

Είναι οι χώρες αυτές που από το 1960 μέχρι σήμερα ψηφίζουν υπέρ της Κύπρου για διατήρηση της Ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας της, ιδιαίτερα μετά την Τουρκική εισβολή.

Ας μη ξεχνούμε ότι σημαντικός αριθμός των χωρών αυτών είναι μουσουλμανικές και ως εκ τούτου υπάρχει ένας δεσμός με την Τουρκία η οποία σήμερα προσπαθεί να το παίξει ως ηγέτιδα χώρα του μουσουλμανικού κόσμου.

Ιδιαίτερα τώρα τελευταία όπου οι σχέσεις της Άγκυρας με το Ισραήλ έχουν διασαλευθεί.

Οι σχέσεις με τις αραβικές χώρες

Η Κύπρος διαχρονικά είχε καλές πολιτικές, εμπορικές και οικονομικές σχέσεις και με τις αραβικές χώρες.

Μόλις πρόσφατα έγινε η συμφωνία με το Κατάρ. Μήπως όσοι ασχολήθηκαν με το θέμα, συμπολίτευση, αντιπολίτευση, μέσα ενημέρωσης, που έκριναν και επέκριναν τους χειρισμούς, δεν γνωρίζουν για την πολιτική κατάσταση που επικρατεί στο Κατάρ;

Γιατί μέχρι τώρα κανένας απολύτως δεν κάνει καμία αναφορά στο καθεστώς που επικρατεί;

Παρά τις πολύ καλές σχέσεις της με τον αραβικό κόσμο, η Κύπρος τα καταφέρνει να διατηρεί και καλές σχέσεις με ο Ισραήλ, ιδιαίτερα τα τρία τελευταία χρόνια που οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών αναβαθμίστηκαν.

Και η αναβάθμιση αυτή έγινε από ένα πρόεδρο με… ιδεοληψίες, όπως αρέσκονται να τον κατηγορούν οι αντιπολιτευόμενοι του.

Ο Β. Λυσσαρίδης δίνει την απάντηση

Αν και ο γράφων έχει μεγάλες διαφορές όσον αφορά την πολιτική στο κυπριακό με τον Β. Λυσσαρίδη, δεν διστάζει να αναγνωρίσει όταν ο επίτιμος πρόεδρος της ΕΔΕΚ λέει κάτι σωστό.

Και την περασμένη Κυριακή στην «Καθημερινή», όταν ρωτήθηκε για τις σχέσεις του κόμματος του με τον Καντάφι, έδωσε μια πολύ σωστή απάντηση.

Αν και τη δήλωση του ότι η ΕΔΕΚ ουδέποτε χρηματοδοτήθηκε από τη Λιβύη αν θέλουμε την πιστεύουμε, δεν θα σταθούμε σε αυτό. Θα μείνουμε στην ουσία. Είπε λοιπόν ο Β. Λυσσαρίδης:

«Δεν είναι μυστικό ότι φιλικές σχέσεις με τον Καντάφι υπήρχαν και ήταν αποτέλεσμα του σημαντικού ρόλου που διαδραμάτισε η Λιβύη στην οικονομική ανάκαμψη της Κύπρου μετά την τουρκική εισβολή, συμβολή για την οποία μεσολάβησα εγώ προσωπικά, μετά από παράκληση του Μακαρίου. Ήταν καθήκον μου εθνικό. Και στην Αμερική θα πήγαινα αν μπορούσε να μας δώσει ανάλογη στήριξη. Δεν σήμαινε και ταύτιση με το καθεστώς. Με κανένα από τα καθεστώτα δεν υπήρξε ταύτιση. Υπήρξαν επωφελείς σχέσεις».

–Τι μηνύματα όμως εκπέμπαμε ως χώρα, όταν, ενώ απαιτούσαμε να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού της, την ίδια στιγμή συνεργαζόμασταν στενά με καθεστώτα που καταπατούσαν τα δικαιώματα των δικών τους λαών;

Πόσες δυτικές χώρες ανεχόντουσαν δικτατορίες, όταν ήταν φιλικές προς αυτές; Πόσες φορές η Αμερική δεν στήριξε αυτής της μορφής τα καθεστώτα; Μήπως σήμαινε και έγκριση της όλης πολιτικής την οποία ακολουθούν ή των καθεστώτων; Και δεν ήταν ταύτιση όπως είπα. Ουδέποτε επαινέσαμε καθεστώτα τέτοιας μορφής. Είχαμε φιλίες. (4/9/2011)

Τόσο το σκεπτικό όσο και η προσέγγιση του κ. Λυσσαρίδη ήταν και είναι σωστή και αυτό κρίνεται εκ του αποτελέσματος.

Και είναι γεγονός πως όσο και αν σήμερα επικρίνεται ο Μακάριος για τις σχέσεις του κράτους με αυτές τις χώρες, καθώς και με τις αφρικανικές και άλλες, αυτές οι σχέσεις κράτησαν την Κύπρο ως ανεξάρτητο κράτος.

Ο αρχιεπίσκοπος και οι δικτάτορες

Ωστόσο την ίδια ώρα που κάποιοι θορυβούν για την υποστήριξη – δήθεν – του προέδρου, της κυβέρνησης και του ΑΚΕΛ με δικτατορικά καθεστώτα, δεν βρήκαν ούτε μία λέξη να πουν για όσα δήλωσε ο αρχιεπίσκοπος σε σχέση με τον δικτάτορα Άσαντ.

Ιδού τι είπε στη Σύναξη των Προκαθημένων στο Φανάρι την 1^η Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με το ΚΥΠΕ:

«Ερωτηθείς αν τα περί “επικράτησης εξτρεμιστών” είναι μία ανησυχία ή πρόβλεψη, ο Αρχιεπίσκοπος είπε: “Όταν αυτή τη στιγμή υπάρχει μια κυβέρνηση χαμηλών τόνων που σέβεται τον πολίτη, τις μειονότητες, τους Χριστιανούς εκεί, αν επικρατήσουν οι αντίθετοι, αν πέσει ο Άσσαντ, εγώ είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι πολύ φοβούμαι ότι οι Χριστιανοί θα φύγουν από τη Συρία”.
Απαντώντας σε παρατήρηση ότι οι Ευρωπαίοι ταυτίζουν τον Άσσαντ με τον Καντάφι, ο Αρχιεπίσκοπος είπε “Αυτό είναι το λάθος τους και πρέπει να τους δώσουμε το μήνυμα ότι πρέπει να βοηθήσουν να επικρατήσει μια δημοκρατική κυβέρνηση. Μας ενδιαφέρει να δώσουμε στην Ευρώπη και στα ΟΗΕ και τις ΗΠΑ το σχετικό μήνυμα. Αλίμονο αν επικρατήσουν οι εξτρεμιστές. Ο Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή θα είναι παρελθόν”.

Φαίνεται ότι για τον αρχιεπίσκοπο οι μόνες αρχές που υπάρχουν είναι τα συμφέροντα της Εκκλησίας και μόνο.

Δεν τον ενδιαφέρουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των άλλων – μη χριστιανών – πολιτών σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου;

Και πού χάθηκαν όλοι οι λαλίστατοι όψιμοι επικριτές των Καντάφι και Άσαντ να βάλουν στη θέση τους τον αρχιεπίσκοπο;

Αυτό το γεγονός έρχεται να προσθέσει στη θλιβερή εικόνα που παρουσιάζουν στην πλειοψηφία τους οι Ε/κύπριοι πολιτικοί και μέσα ενημέρωσης.

Που δημιουργούν φασαρία εκεί που τους συμφέρει αλλά όταν κάτι δεν τους βγαίνει κάνουν πως δεν βλέπουν και δεν ακούνε.

Κατά τα άλλα μιλούν για αντικειμενική και σφαιρική ενημέρωση!

Η υποκρισία σε αυτό τον τόπο τελικά δεν έχει όρια…

ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ»

Και ξαφνικά κάποιοι ανακάλυψαν το αυτονόητο, ότι οι «Αγανακτισμένοι» ή «αφυπνισμένοι», τελικά μπορεί να είναι κατευθυνόμενοι.

Ο καλός μου φίλος Γιώργος Πίττας με την τελευταία ανάρτηση του ανακρούει πρύμναν όσον αφορά τη στάση έναντι του θέματος. Όπως ανέκρουσε πρύμναν και για το χειρισμό από την κυβέρνηση του θέματος της Γάζας, όπως ανέκρουσε πρύμναν και για άλλα θέματα. Αυτά δεν τα λέω επικριτικά. Ίσα ίσα, ελάχιστοι βρίσκουμε το θάρρος να πούμε ότι κάναμε λάθος.

Έγραψα και στον ίδιο ότι πολλές φορές ερμηνεύει τα διαδραματιζόμενα στην Κύπρο με τα δικά του δεδομένα, όμως οι Κύπριοι έχουν τον δικό τους κώδικα συμπεριφοράς.

Και ένας από αυτούς είναι πως δεν γίνεται τίποτε σε αυτό τον τόπο χωρίς να το χειραγωγούν κάποιοι.

Όσον αφορά τους «αγανακτισμένους» θα έπρεπε να το είχε καταλάβει ότι χειραγωγήθηκαν από την επόμενη μέρα της πρώτης συγκέντρωσης. Συγκαλυμμένα, χωρίς να φανεί προς τα έξω.

Απλώς κάποιοι δεν ήθελαν να το δουν επειδή πήγαιναν στις συγκεντρώσεις με αγνά αισθήματα και κάποιοι άλλοι επειδή δεν τους άφηναν να το δουν οι ιδεοληψίες τους για τον Χριστόφια και το ΑΚΕΛ.

Με αφορμή ένα μήνυμα που πήρε από ομάδα αγανακτισμένων, ο φίλος μου ο Γιώργος διερωτάται αν ετοιμάζουν τον κόσμο για πόλεμο.

Η απάντηση είναι ναι, αυτό επιδίωκαν και επιδιώκουν κάποιοι από την επομένη της πρώτης συγκέντρωσης.

-          Πού στόχευαν άραγε όλες εκείνες οι φανφάρες ότι στη… «φιέστα» του προεδρικού της 19^ης Ιουλίου οι ΕΔΟΝίτες θα προκαλούσαν επεισόδια;

-          Πού στόχευαν άραγε οι φήμες που διέδιδαν ότι η ΕΔΟΝ θα διοργάνωνε αντιδιαδήλωση στο προεδρικό όταν οι «αγανακτισμένοι» θα έκαναν αλυσίδα γύρω από το προεδρικό;

-          Πού στόχευαν άραγε οι διαδόσεις ότι έξω από το Κελλάκι είχαν μαζευτεί εκατοντάδες ΑΚΕΛικοί και ΕΔΟΝίτες με πέτρες και ρόπαλα για να ανακόψουν την αυτοκινητοπομπή προς το εξοχικό του προέδρου; Και που τελικά τόσο οι φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν όσο και τα τηλεοπτικά πλάνα ούτε πέτρες ούτε ρόπαλα έδειχναν;

-          Πού στόχευαν οι δηλώσεις της κας Μακαρίας περί διείσδυσης προβοκατόρων στις συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων»; Και γιατί ποτέ όλα αυτά δεν συνοδεύονται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο;

-          Πού στόχευαν τα συνθήματα «Χριστόφια προδότη», «να πεθάνει ο Χριστόφιας», «χούντα του Χριστόφια» και άλλα παρόμοια;

Είναι άραγε τυχαίο ότι παντού προβάλλουν το όνομα της ΕΔΟΝ; Είναι τυχαίο ότι τα πάντα τα ρίχνουν στην… επαγρύπνηση;

Όλα αυτά δεν γίνονται ούτε αυθόρμητα ούτε τυχαία. Είτε αρέσει είτε όχι υπάρχουν διοργανωτές, υπάρχουν συντονιστές.

Και αυτοί οι συντονιστές προωθούν μια χοντροκομμένη προπαγάνδα που δυστυχώς «πιάνει τόπο» ακόμα και σε καλλιεργημένους ανθρώπους.

Θα αναφέρω ως παράδειγμα το επαναλαμβανόμενο ψέμα ότι ο πρόεδρος και το ΑΚΕΛ ταύτισαν δήθεν τους «αγανακτισμένους» με την ΕΟΚΑ Β’.

Μου προκαλεί έκπληξη και κατάπληξη το γεγονός ότι κάποιοι τώρα ανακαλύπτουν ότι οι «αγανακτισμένοι» ενέπλεξαν και το κυπριακό μέσα στις διεκδικήσεις!

Μα αυτό έγινε σχεδόν από την πρώτη στιγμή!

Στις 19 Ιουλίου έξω από το προεδρικό μερικοί από τους «αυθόρμητους» ομιλητές αναφέρθηκαν στην εκ περιτροπής προεδρία, στη σταθμισμένη ψήφο, στην παραμονή των εποίκων, στην προδοτική και τουρκική λύση Δ.Δ.Ο. που προωθεί ο Χριστόφιας, στην τουρκοποίηση της Κύπρου.

Πόση σχέση είχαν αυτά με τα γεγονότα στο Μαρί;

Και όσοι ήταν εκεί δεν τα άκουσαν αυτά; Και δεν άκουγαν ότι τα ίδια λέγονταν σε κάθε συγκέντρωση;

Δεν απασχολεί το γεγονός ότι στον τύπο αρθρογραφούν υπέρ των «αγανακτισμένων» ορκισμένοι εχθροί της πολιτικής Χριστόφια στο κυπριακό;

Δεν απασχολεί και δεν προβληματίζει το γεγονός ότι παρά τις έντονες προσπάθειες και την αμέριστη στήριξη της πλειοψηφίας των Μέσων Ενημέρωσης οι συγκεντρώσεις ατόνησαν επικίνδυνα;

Γιατί άραγε;

Μήπως κάποιοι αγανακτισμένοι (χωρίς εισαγωγικά) αντιλήφθηκαν έγκαιρα τι γινόταν και τι επιδιωκόταν και επιδιώκεται από κάποιους;