Η Μ. Βρετανία, τα βασανιστήρια και η ΕΟΚΑ

Η εκδίκαση αγωγών Κενυατών αγωνιστών εναντίον της Μ. Βρετανίας για βασανιστήρια που υπέστησαν την περίοδο της αποικιοκρατίας, άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου για την πρώην μεγάλη αποικιοκρατική δύναμη.

Ολοένα και νέες πληροφορίες για τα βασανιστήρια που υπέβαλλαν οι βρετανοί τους κρατούμενους βλέπουν το φως της δημοσιότητας και αφήνουν άκρως εκτεθειμένη τη Μ. Βρετανία.

Ασφαλώς οι περιπτώσεις αυτές αγγίζουν και την Κύπρο με τους βάρβαρους και απάνθρωπους βασανισμούς αγωνιστών της ΕΟΚΑ.

Είναι γνωστό ότι 14 άνθρωποι πέθαναν από βασανιστήρια.

Όπως ανέφερε στην «Αλήθεια»  ο πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών Θάσος Σοφοκλέους, οι Κύπριοι που βασανίστηκαν από τους Άγγλους την περίοδο του Αγώνα ξεπερνούν τις 3.000.

Μόνο οι πολιτικοί κρατούμενοι ήταν 2.500 και οι φυλακισθέντες 850, ανέφερε ο κ. Σοφοκλέους, τονίζοντας πως όλοι όσοι συλλαμβάνονταν τότε από τους Άγγλους, ακόμα και για μια απλή ανάκριση, βασανίζονταν.

Όπως διαβάζουμε στον τύπο, μετά τις δικαστικές προσφυγές των Κενυατών, και αγωνιστές της ΕΟΚΑ προτίθενται να προχωρήσουν στη λήψη νομικών μέτρων κατά της Μ. Βρετανίας.

Επικροτούμε αυτές τις αγωγές και είμαστε σίγουροι ότι οι προσφεύγοντες στα δικαστήρια θα δικαιωθούν. Έχουν απόλυτο δίκαιο να ζητούν την απόδοση δικαιοσύνης και να δοθεί σ’ αυτούς τους ανθρώπους μια ηθική – έστω – ικανοποίηση.

Ερευνούν το ‘63 και το ‘74

ΑΝΟΙΞΑΝ ΦΑΚΕΛΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ "ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ"

Ποινικές υποθέσεις για εκατοντάδες άτομα που μέχρι πρόσφατα συμπεριλαμβάνονταν στις λίστες Ε/Κ και Τ/Κ αγνοουμένων έχουν ανοίξει εδώ και καιρό τόσο η αστυνομία της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσο και η «αστυνομία» του ψευδοκράτους... αναζητώντας απαντήσεις στις αδιευκρίνιστες μέχρι τώρα συνθήκες υπό τις οποίες Ε/Κ και Τ/Κ εξαφανίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους τις αιματηρές περιόδους της Κύπρου.

Η -με καθυστέρηση δεκαετιών- κίνηση των δυο πλευρών να ανοίξουν τους φακέλους άγριων δολοφονιών και εκτελέσεων έρχεται μετά την πίεση που ασκείται μέσω του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, λόγω προσφυγών που έχουν υποβληθεί από οικογένειες (μέχρι πρόσφατα) αγνοουμένων.

Ωστόσο πληροφορίες του «Π» αναφέρουν ότι οι έρευνες της αστυνομίας και του ψευδοκράτους (έχει δημιουργηθεί ειδική μονάδα της «αστυνομίας») δεν περιορίζονται μόνο στις υποθέσεις ατόμων για τα οποία έχουν υποβληθεί προσφυγές, αλλά επεκτείνονται σε όλα εκείνα τα πρόσωπα των οποίων τα λείψανα βρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν από τη Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους.

Παρά την κινητοποίηση και το άνοιγμα των φακέλων, πάντως, δεν αναμένονται ουσιαστικά αποτελέσματα από τις έρευνες αυτές. Όχι τόσο γιατί έχουν περάσει δεκαετίες και έχουν χαθεί αποδεικτικά στοιχεία και μαρτυρίες, αλλά κυρίως επειδή οι έρευνες γίνονται απλώς για τα μάτια του ΕΔΑΔ και εντάσσονται στο γενικότερο «παιχνίδι» αλληλοεπίρριψης ευθυνών για το θέμα των αγνοουμένων.

Τόχνη και άλλοι

Σύμφωνα με την ίδια πληροφόρηση, το τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων του αρχηγείου αστυνομίας έχει πάρει ανά χείρας τους φακέλους των 66 ταυτοποιηθέντων Τ/Κ αγνοουμένων μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και άτομα από τη γνωστή υπόθεσης εκτέλεσης των 84 (δεν έχουν βρεθεί όλοι) Τ/Κ της Τόχνης. Άλλες πληροφορίες ανεβάζουν κατά πολύ τον αριθμό των τ/κ φακέλων που διερευνά η αστυνομία αναφέροντας πως γίνονται έρευνες και για τους Τ/Κ που βρίσκονται σε ομαδικό τάφο στον Σανταλλάρη.

Στο πλαίσιο των ερευνών μέλη του ΤΑΕ αρχηγείου επισκέπτονται και παίρνουν καταθέσεις από Ε/Κ που είτε έχουν κατονομαστεί ως άμεσα εμπλεκόμενοι σε αυτές και άλλες υποθέσεις «εξαφάνισης» Τ/Κ, είτε έχουν υποδειχθεί ως αυτόπτες μάρτυρες και γνώστες συγκεκριμένων πτυχών των υποθέσεων.

Στην αντίπερα όχθη τώρα η «αστυνομία» του ψευδοκράτους ξεκίνησε έρευνες για υποθέσεις Ε/Κ αγνοουμένων που έχουν φθάσει με προσφυγές στο ΕΔΑΔ. Ωστόσο ο Ντερβίς Έρογλου έδωσε οδηγία στη «γενική εισαγγελία» και στην «αστυνομία» οι έρευνες να καλύψουν όλους τους Ε/Κ που ταυτοποιούνται με τη μέθοδο του DNA (μέχρι στιγμής 264). Η «αστυνομία» (σύμφωνα με ισχυρισμό της Τουρκίας προς το ΕΔΑΔ) διενεργεί και έρευνες σε χώρους όπου η ΔΕΑ προηγουμένους έχει εντοπίσει και συλλέξει λείψανα Ε/Κ ενώ την ίδια ώρα καλεί Ε/Κ μάρτυρες ή και συγγενείς να μεταβούν στο «αρχηγείο» της για κατάθεση. Κάποιοι δε Ε/Κ έχουν ανταποκριθεί. Η «αστυνομία» ενημέρωσε σχετικά τη ΔΕΑ ζητώντας της όλα τα στοιχεία και τις φωτογραφίες από τον εντοπισμό λειψάνων, τα σημεία ταφής, τα προσωπικά αντικείμενα που έχουν βρεθεί αλλά και τα δικανικά συμπεράσματα σχετικά με τραύματα και δη θανάσιμα τραύματα (όπως αποτυπώνονται σε οστά).

Αναστασιάδης, Λιλλήκας και Μαλάς απάντησαν θετικά

Θετικά απάντησαν τρεις εκ των τεσσάρων υποψήφιων προέδρων στο ερώτημα που τους ήγειρε πρόσφατα ο δικηγόρος Αχιλλέας Δημητριάδης στο κατά πόσο θα άναβαν το πράσινο φως στη σύσταση και λειτουργία Επιτροπής Αποκατάστασης της Αλήθειας προκειμένου να βοηθηθεί η Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους να συγκεντρώσει περισσότερες μαρτυρίες και ομολογίες για χώρους ταφής αλλά και συνθήκες εξαφάνισης ατόμων (με το αντίτιμο της ασυλίας σε όσους μιλήσουν). Σύμφωνα με τη «Cyprus Weekly» οι Ν. Αναστασιάδης, Στ. Μαλάς και Γ. Λιλλήκας απάντησαν θετικά ενώ αρνητικά απάντησε η Άντρη Μακαρία Στυλιανού.

Αν προωθηθεί το όλο ζήτημα, τότε εκτιμάται ότι θα μπορούσε να δοθεί ώθηση στη δουλειά της ΔΕΑ, να ανοίξουν «σφραγισμένα» επί χρόνια στόματα αλλά και να επηρεαστούν θετικά παρεμφερή, αλλά διόλου υποδεέστερα, ζητήματα όπως το θέμα των ταφών στο κοιμητήριο Κωνσταντίνου και Ελένης όπου ακόμα υπάρχουν μη ταυτοποιημένα λείψανα Ε/Κ της περιόδου 1974.

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»

05/11/2012

ΕΜΜΕΝΟΥΝ ΣΕ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Είναι με μεγάλη έκπληξη αλλά και λύπη που είδα να δημοσιεύεται στη «Σημερινή» (23/10/2012) ένα άρθρο της Μικαέλλας Λοΐζου με τίτλο «Η Γεωγραφία επέδραμε στην Ιστορία».

Η συνάδελφος καταπιάνεται με το βιβλίο Γεωγραφίας της Β’ Γυμνασίου που θα διδάσκεται φέτος στο β’ τετράμηνο.

Δεν έχω δει το συγκεκριμένο βιβλίο, απλώς σχολιάζω το τι έχει γραφτεί από τη συνάδελφο. (Οι εμφάσεις στα κείμενα είναι δικές μου).

Ποιο είναι το αμάρτημα των συγγραφέων του βιβλίου για το οποίο η συνάδελφος διακρίνει… «Περίεργες παρεμβάσεις και μεταλλάξεις»;

Όπως γράφει, «Σύμφωνα με τα νέα βιβλία της β’ γυμνασίου, οι Κύπριοι εξελληνίστηκαν και… παρέμειναν Έλληνες κατά την ελληνιστική εποχή και οι Αρμένιοι αναζήτησαν καταφύγιο εδώ, επειδή τους δίωκαν οι Άραβες».

Αυτό, όπως γράφει ειρωνικά, «είναι άκρως… επιμορφωτικό, καθώς καταρρίπτει διάφορους «μύθους», όπως π.χ., ότι είμαστε Έλληνες από τα βάθη των αιώνων…».

Μήπως αγνοεί ότι στην Κύπρο δεν κατοικούσαν ανέκαθεν Έλληνες;

Πιο κάτω παρουσιάζει τις διαφορές μεταξύ του παλιού και νέου βιβλίου τις οποίες αντιγράφω από το άρθρο για σκοπούς σύγκρισης:

Στο προηγούμενο βιβλίο έγραφε ότι:

«Αχαιοί αποίκησαν το νησί αμέσως μετά τον Τρωικό πόλεμο και οι σημερινοί Κύπριοι θεωρούνται απόγονοί τους. Αρχαιολογικές έρευνες και ευρήματα καταμαρτυρούν την ενσωμάτωση της Κύπρου στον ελληνικό κόσμο, που συνεχίστηκε από τότε κατά τους κλασικούς χρόνους, κατά τη βυζαντινή περίοδο μέχρι σήμερα».

Στο νέο βιβλίο γράφει ότι:

«Πολλοί λαοί πέρασαν από την Κύπρο, λόγω της στρατηγικής της θέσης, της άφθονης παραγωγής χαλκού και ξυλείας. Τον 14ο αιώνα π.Χ. ήρθαν οι πρώτοι Μυκηναίοι έμποροι, ενώ αργότερα ήρθαν και οι πρώτοι Μυκηναίοι άποικοι.

Οι Κύπριοι, μέσα από μια μακριά διαδικασία, εξελληνίστηκαν πλήρως και στην ελληνιστική περίοδο αποτέλεσαν τμήμα του ελληνικού κόσμου. Η ταυτότητα αυτή εκφράζει σήμερα το μεγαλύτερο τμήμα του κυπριακού λαού».

Και η συνάδελφος καταλήγει στο εξής συμπέρασμα:

«Με λίγα λόγια, οι Έλληνες “πάλευαν” για πολλά χρόνια, μέχρι να καταφέρουν να μας… εξελληνίσουν και όταν τα κατάφεραν, μας κατέστησαν μέρος του ελληνικού κόσμου κατά την ελληνιστική περίοδο και όχι διαχρονικά».

Επισημαίνω ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία διαφορά στις δύο αναφορές.

Και λυπούμαι να παρατηρήσω ότι το συμπέρασμα της συναδέλφου είναι εντελώς αυθαίρετο.

Με βάση τα όσα η ίδια παραθέτει, ούτε στο ένα ούτε στο άλλο βιβλίο αναφέρεται ότι διαχρονικά οι Κύπριοι ήταν Έλληνες.

Και στα δύο βιβλία αναφέρεται ότι οι Έλληνες ήρθαν στο νησί μετά τον τρωικό πόλεμο και ότι από τότε οι Κύπριοι θεωρούνται απόγονοι τους.

Και όσον αφορά το ότι «πάλευαν» για πολλά χρόνια να μας κάνουν Έλληνες, πιστοποιείται από την αρχαιολογία. Όπως γράφει ο πρόεδρος του Σ.Κ.Α. Ανδρέας Δημητρίου: «Η μορφή και η ένταση του αποικισμού της Κύπρου από τους Αχαιούς δεν είναι εντελώς ξεκάθαρη. Μάλλον θα πρόκειται για μακρόχρονη διαδικασία που σ ορισμένα χρονικά διαστήματα είχε τη μορφή πολυάριθμων αφίξεων σ' όλα τα μέρη του νησιού».

Με άλλα λόγια οι Έλληνες ήρθαν στο νησί κατά διαστήματα και κατά κύματα, άρα και η επαφή με τον ντόπιο πληθυσμό και ο εξελληνισμός του δεν έγινε σε μια στιγμή.

Διερωτώμαι πραγματικά πού είναι το αρνητικό σε όλη αυτή την ιστορία και από πού πηγάζει έστω και ένα ψήγμα ανθελληνισμού;   

Η «εθνική» ιστορία και η ιστορία ως επιστήμη

Η «εθνική» θεώρηση της ιστορίας θέλει τους Κύπριους να είναι Έλληνες στους αιώνες των αιώνων ή κατά την κυπριακή «από γεννησημιού τους», δηλαδή από της εμφάνισης του ανθρώπου στην Κύπρο.

Όμως άλλο «εθνική» ή καλύτερα εθνικιστική ιστορία και άλλο η ιστορία ως επιστήμη.

Η ιστορική επιστήμη που δεν βασίζεται στην επιλεκτική επίκληση δεδομένων λέει ότι οι πρώτοι κάτοικοι της Κύπρου είναι αγνώστου προελεύσεως και μάλλον το νησί κατοικήθηκε αρχικά από ανθρώπους των γύρω περιοχών που έφτασαν εδώ με διάφορα πλωτά μέσα της εποχής.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο αρχαιολογικός χώρος της Χοιροκοιτίας και των άλλων οικισμών περίπου της ίδιας περιόδου.

Πληροφοριακά αναφέρουμε ότι η ύπαρξη μη ελληνικού πληθυσμού στην Κύπρο πριν την άφιξη των Ελλήνων πιστοποιείται και επιστημονικά μέσω των πολλών αρχαίων κυπριακών επιγραφών που έχουν βρεθεί και είναι γραμμένες σε συλλαβική γραφή, αλλά σε μια γλώσσα που δεν είναι ελληνική.

Η αρμενική κοινότητα

Η Μικαέλλα Λοΐζου ανακαλύπτει διαστρέβλωση και στην κάθοδο των Αρμενίων στην Κύπρο.

Ανακαλύπτει(!) κι εδώ… απόκρυψη γεγονότων και χαρακτηρίζει ως «το λιγότερο ελλιπή» την αναφορά στους Αρμενίους!

Γιατί;

Διότι αναφέρει πως: «Κυπριακές μειονότητες με ιστορικές ρίζες είναι οι Λατίνοι από τον καιρό της Φραγκοκρατίας, οι Μαρωνίτες που κατέφθασαν στο νησί άλλοτε κυνηγημένοι (βυζαντινά χρόνια) κι άλλοτε καλοδεχούμενοι (Φραγκοκρατία), οι Αρμένιοι, πρώτα κυνηγημένοι από τις αραβικές επιδρομές και πολύ αργότερα ως τμήμα της Αρμενικής Διασποράς». Το βιβλίο παραλείπει, δηλαδή, να αναφέρει, τον βασικό λόγο που δημιουργήθηκε η σύγχρονη αρμενική Διασπορά, δηλαδή την μεγάλη Γενοκτονία που διέπραξαν σε βάρος του αρμενικού λαού οι Οθωμανοί, αλλά θεωρεί σημαντικό να επισημάνει τις αραβικές επιδρομές, που έγιναν πολλούς αιώνες πιο πριν».

Δυστυχώς για τη συνάδελφο, το βιβλίο και πάλι γράφει την αλήθεια.

Στην ιστοσελίδα «CYPRUS ARMENIANS-GIBRAHAYER» υπάρχει κατάλογος με τους αριθμούς και τις χρονολογίες αφίξεων των Αρμενίων στην Κύπρο.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα ο αριθμός των Αρμενίων που έφτασαν στην Κύπρο συνεπεία των σφαγών από τους Οθωμανούς ήταν πολύ μικρός σε σχέση με τις αφίξεις άλλων περιόδων.

Αναφέρουμε ως παράδειγμα:

·         Το 578 ο Αυτοκράτορας Ιουστίνος Β' σε εκστρατεία του εναντίον του Πέρση Χοσρόη Β' συνέλαβε 10.090 Αρμένιους, εκ των οποίων το 1/3 μεταφέρθηκε στην Κύπρο.

·         Μεταξύ 1136-1138 μεταφέρεται στην Κύπρο ολόκληρος ο πληθυσμός της πόλης Τελ Χαμντούν.

·         Περίπου 30.000 Αρμένιοι έρχονται όταν το 1322 οι Σαρακηνοί καταλαμβάνουν τη μικρή Αρμενία.

·         Περισσότεροι Αρμένιοι έρχονται το 1335 και το 1346, για να γλυτώσουν τις επιθέσεις των Μαμελούκων.

·         Το 1403 μεταναστεύουν άλλοι 30.000 Αρμένιοι,

·         Το 1421 μεταναστεύουν εδώ οι κάτοικοι του Σεϊχούν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά ότι μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς, μετά το 1570-1571, παρέμειναν στην Κύπρο οι περισσότεροι από τους 40.000 Αρμένιους τεχνίτες που βοήθησαν στην κατάληψη της Λευκωσίας από τους Οθωμανούς!

Προσθέτει επίσης ότι αρκετοί Αρμένιοι καταφθάνουν τα πρώτα χρόνια της Αγγλοκρατίας ως επιχειρηματίες και μεταφραστές.

Σε ότι αφορά τον αριθμό αυτών που έφτασαν στην Κύπρο μετά τη γενοκτονία του 1915, αναφέρεται ότι κατά τις περιόδους 1894-1896, 1909 & 1915-1923 οι Αρμένιοι που έφτασαν στην Κύπρο ήταν περίπου 8.000.

Από αυτούς, περίπου 1.300 έκαναν την Κύπρο πατρίδα τους, σύμφωνα με τον ερευνητή Αλέξ. – Μιχαήλ Χατζηλύρα.

Ενισχυτικό της αλήθειας που γράφει το βιβλίο αλλά και της διαστρέβλωσης που επιχειρεί η «εθνική» ιστορία και οι εκφραστές της είναι το γεγονός ότι την περίοδος της Φραγκοκρατίας υπήρχαν στην Κύπρο 30.000 - 60.000 Αρμένιοι, την περίοδο της Οθωμανοκρατίας 35.000.

Την περίοδο της γενοκτονίας ο αριθμός τους στην Κύπρο όχι μόνο δεν αυξήθηκε αλλά (σύμφωνα με τις πιο κοντινές χρονολογικά καταγραφές) μειώθηκε σημαντικά, αφού το 1931 ήταν 3.400.

Επομένως οι ίδιοι οι αριθμοί καταρρίπτουν και πάλι τους μύθους που προσπαθούν να στήσουν οι οπαδοί της προπαγανδιστικής «εθνικής» ιστορίας και δείχνει τη διάσταση της από την πραγματική ιστορία και την επιστήμη της ιστορίας.