ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Είναι η πρώτη ανάρτηση μου από την ημέρα που εκλέχθηκε στην εξουσία η νέα, υπό τον Νίκο Αναστασιάδη, κυβέρνηση της χώρας μας.

Είναι γνωστό ότι σε καμία περίπτωση στήριξα αυτή την υποψηφιότητα.

Όμως, στην πολύχρονη ανάμιξη μου στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, έμαθα ότι αν μια κυβέρνηση πετύχει ή αποτύχει (και εννοώ σε ζητήματα που εξαρτώνται από την ίδια) τότε πετυχαίνουμε ή αποτυγχάνουμε όλοι μας, σαν χώρα, σαν λαός.

Γι’ αυτό, λοιπόν, εύχομαι ειλικρινά κάθε επιτυχία στη νέα κυβέρνηση για το καλό όλων μας.

Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει ότι δεν επικροτώ και δεν θα επικρίνω οτιδήποτε κατά τη δική μου εκτίμηση και κρίση δεν με βρίσκει σύμφωνο.

Ορθά λένε ότι μια κυβέρνηση πρέπει να κρίνεται από τις πράξεις και όχι από τις διακηρύξεις της.

Και είναι γεγονός ότι στις ελάχιστες μέρες που βρίσκεται ήδη στην εξουσία η νέα κυβέρνηση έχει να επιδείξει και θετικά και αρνητικά.

Τα θετικά

Στα θετικά της νέας κυβέρνησης καταγράφω την αποφασιστικότητα που δείχνει ότι έχει ο πρόεδρος Αναστασιάδης και ο δυναμισμός που επέδειξε απευθυνόμενος στα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου.

Φαίνεται ότι δεν ξέχασε τις πρακτικές που ανέπτυξαν κάποιοι από τους υπουργού της δεκαετίας της διακυβέρνησης Κληρίδη.

Άλλο θετικό είναι ο διορισμός σε υπουργικά πόστα των Ι. Κασουλίδη, Τ. Μητσόπουλου, Χρ. Στυλιανίδη και Γ. Λακκοτρύπη. Τον τελευταίο δεν τον γνωρίζω, όμως από μια τηλεφωνική συνομιλία που είχα μου φάνηκε ότι θα τα πάει πολύ καλά.

Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι παρά τη μετριοπάθεια που διακρίνει τουλάχιστον τους τρεις γνωστούς, εκείνο που θα κριθεί είναι η πολιτική που θα ακολουθήσουν ως μέλη της κυβέρνησης. Και μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο θα κριθούν.

Θετικό είναι και το ότι έβαλε τους υπουργούς να υπογράψουν τον κώδικα συμπεριφοράς και ότι ο πρόεδρος θα ασκεί έλεγχο στα υπουργεία τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις της Γενικής Ελέγκτριας.

Εκείνο που μένει είναι να δούμε τι και πόσα από αυτά θα εφαρμοστούν.

Κάτι άλλο που θεωρώ θετικό, αν και δεν είναι θέμα πολιτικής, είναι ότι ο νέος πρόεδρος ενδιαφέρθηκε να τοποθετήσει πάνω από την είσοδο του προεδρικού το έμβλημα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τα αρνητικά

Αρνητική είναι δίχως άλλο η ανακύκλωση παλιών υπουργών και που δεν είχαν και την καλύτερη εικόνα.

Προσωπικά εκτιμώ ότι αρνητική ενέργεια είναι ο διορισμός του Ιωνά Νικολάου στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης η οποία δίνει την αίσθηση της πλήρους κομματικοποίησης των σωμάτων ασφαλείας.

Χωρίς να προεξοφλώ οτιδήποτε θεωρώ λανθασμένο τον διορισμό του Κυριάκου Κενεβέζου στο Υπουργείο Παιδείας. Πιστεύω ότι αν στη θέση αυτή διοριζόταν ο Τ. Μητσόπουλος τα πράγματα θα ήταν καλύτερα.

Το Υπουργείο Παιδείας είναι ένα πολύ δύσκολο υπουργείο και δεν νομίζω ότι ο Κ. Κενεβέζος θα είναι σε θέση να αντεπεξέλθει.

Επίσης εκφράζω μια ανησυχία ως προς ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ελευθερία επιλογής των μαθητών που κέρδισαν οι μαθητές.

Επιφύλαξη έχω και για τον Χ. Γεωργιάδη στη θέση του Υπουργού Εργασίας. Ελπίζω να μας εκπλήξει ευχάριστα.

Βεβαίως δεν μπορώ να μη σημειώσω στα αρνητικά τη μη συμπερίληψη γυναικών στο νέο υπουργικό συμβούλιο.

Θυμίζω ότι ο Ν. Αναστασιάδης είχε υποσχεθεί αξιοποίηση των γυναικών, εκσυγχρονισμό, την αξιοποίηση επιστημόνων ανδρών και γυναικών.

Στην πράξη όμως έπραξε το αντίθετο.

Ιδιωτικοποιήσεις

Άφησα τελευταίο το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων.

Ενώ ο Νίκος Αναστασιάδης υποσχέθηκε προσωπικά στους εργαζόμενους στην ΑΗΚ και στη CYTA ότι δεν θα υπάρξουν ιδιωτικοποιήσεις, οι πρώτες δηλώσεις του Μιχάλη Σαρρή ήταν ενδεικτικές των προθέσεων της νέας κυβέρνησης.

Ακόμα πιο ανησυχητική ήταν η απάντηση του ίδιου του προέδρου το Σάββατο ότι η πολιτική που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση καθορίστηκε το πρωί της Παρασκευής στην πρώτη σύσκεψη του υπουργικού συμβουλίου.

Και οι δηλώσεις Σαρρή έγιναν το απόγευμα της Παρασκευής.

Ανησυχητική, λοιπόν, η δήλωση Αναστασιάδη ο οποίος πρόσθεσε ότι δεν πρόκειται να πει περισσότερα πριν τα αποτελέσματα του Γιούρογκρουπ.

Αυτά ως μια πρώτη αναφορά.

Στην πορεία θα πούμε και θα γράψουμε κι άλλα…

ΕΛΠΙΖΟΥΝ ΣΕ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Οι εκλογές της Κυριακής είναι κρίσιμες και καθοριστικές.

Έχουμε δύο επιλογές που η πρόκριση της καθεμιάς θα οδηγήσει σε διαφορετικά αποτελέσματα.

Μόνο όσοι εθελοτυφλούν  δεν θέλουν να δουν ότι ο Νίκος Αναστασιάδης έβαλε προβιά προβάτου.

Η ελπίδα που εξέφρασε το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΚΤ Γιόργκ Άσμουσεν ότι η δυνατότητα αυτή θα δοθεί με την εκλογή Αναστασιάδη στην προεδρία της Δημοκρατίας μιλά από μόνη της.

Και δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται παρόμοιες δηλώσεις.

Ο Άσμουσεν, σύμφωνα με το sigmalive, είπε ότι η ΕΚΤ είναι ουδέτερη σε ό,τι αφορά το αποτέλεσμα των εκλογών. Ο συντηρητικός ηγέτης Νίκος Αναστασιάδης έχει ευρύ προβάδισμα, είπε, αλλά δεν μπόρεσε να αποφύγει την διεξαγωγή ενός δεύτερου γύρου την επόμενη εβδομάδα.

«Όμως χρειαζόμαστε κάποιον με τον οποίο να μπορούμε να συνομιλήσουμε εκεί ώστε να διαπραγματευθούμε ένα πρόγραμμα (δημοσιονομικής) προσαρμογής μαζί του», είπε ο Άσμουσεν.

«Για να εγγυηθούμε την βιωσιμότητα του χρέους θα χρειαστούμε να δούμε, για παράδειγμα, εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις. Ο προηγούμενος πρόεδρος το απέρριπτε αυτό».

«Τώρα θα πρέπει να εξετάσουμε και να δούμε εάν μπορούμε να διαπραγματευτούμε ένα πρόγραμμα ως τα τέλη του Μαρτίου», συνέχισε ο Άσμουσεν. Ο Αναστασιάδης έχει δεσμευτεί ότι θα επιτύχει σύντομα μια συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για το δανεισμό της κυβέρνησης της νήσου».

Η δήλωση Άσμουσεν είναι αρκετά εύγλωττη.

Και όσο και αν προσπάθησε ο Τάσος Μητσόπουλος να την ρίξει στα χαμηλά δεν τα κατάφερε.

Ο κ. Μητσόπουλος είπε ότι δηλώσεις του κ. Ασμουσεντ στηρίζονται πάνω στην εκτίμηση που έχει γίνει από την Pimco αναφορικά με τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους της Κύπρου!

Σίγουρα ούτε ο Αναστασιάδης ούτε ο Μητσόπουλος μπορούν να πείσουν ότι άλλαξαν θέσεις.

Ηχούν ακόμα στ’ αυτιά μας οι δηλώσεις του Νίκου Αναστασιάδη, του Αβέρωφ Νεοφύτου και άλλων στελεχών του ΔΗΣΥ πριν εκδηλωθεί η υποψηφιότητα Αναστασιάδη που ρωτούσαν αν ξαναείδαμε σε άλλη χώρα κρατικό σφαγείο, αν ξαναείδαμε χρηματιστήριο να είναι δημόσια εταιρία, αν ξαναείδαμε άλλο κράτος να παριστάνει τον ξυλουργό και άλλα παρόμοια.

Από την άλλη ο νομπελίστας Χριστόφορος Πισσαρίδης δήλωνε πρόσφατα ότι πρέπει να γίνουν οπωσδήποτε ιδιωτικοποιήσεις και να πουληθούν οι ημικρατικοί στον ιδιωτικό τομέα.

Μάλιστα διερωτήθηκε αν οι πολίτες γνωρίζουν ποιος από τους υποψήφιους θα κάνει πράξη αυτά τα μέτρα και θα απελευθερώσει την αγορά!

Και η απάντηση ασφαλώς είναι ο Νίκος Αναστασιάδης.

Την ίδια ώρα χαρακτήρισε “περιορισμούς” και ζήτησε κατάργηση της ΑΤΑ, του 13ου και των ωραρίων.

Με άλλα λόγια θέλουν να στείλουν τους εργαζόμενους σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, επικαλούμενοι την πρόοδο!

Πρόοδο για ποιους όμως;

Είναι νόμος, πρόοδος για το κεφάλαιο σημαίνει φτώχεια για τον απλό λαό.

Θυμίζουμε ότι ο κ. Πισσαρίδης είναι ένας από τους πρώτους, αν όχι ο πρώτος, που υπέγραψε την υποψηφιότητα του Νίκου Αναστασιάδη.

Από διακυβέρνησης Κληρίδη οι ιδιωτικοποιήσεις

Επειδή ο κόσμος ξεχνά, θα του υπενθυμίσουμε ότι η διεργασία για τις ιδιωτικοποιήσεις ξεκίνησε από την διακυβέρνηση του Γλαύκου Κληρίδη.

Αδιάψευστος μάρτυρας ένα βίντεο που ανέβασε στο διαδίκτυο πρόσφατα ο Πρόδρομος Προδρόμου από μια συνέντευξη του στον ΑΝΤ1 το 1998.

Ο κ. Προδρόμου σημειώνει ότι «ευτυχώς και επιτέλους»  η κυβέρνηση Κληρίδη έθετε επί τάπητος το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Έλεγε ότι:

«Ο προβληματισμός που υπάρχει για ιδιωτικοποιήσεις, για φιλελευθεροποιήσεις και μετοχοποιήσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και για την ανάθεση υπηρεσιών και έργων σε ιδιώτες, υπάρχουν πολλές σκέψεις και προτάσεις.

Όλα αυτά δεν γίνονται τουλάχιστον από αυτή την κυβέρνηση χάριν κάποιου δόγματος.

Θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη, δηλαδή αν θα χρειαστεί το κράτος να απεμπλακεί από την παραγωγή ψωμιού ή από την ξενοδοχειακή βιομηχανία ή να γίνει κάτι με τις Κυπριακές Αερογραμμές, ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι αυτά είναι θέματα προτεραιότητας»!

Σήμερα, λόγω εκλογών, λένε άλλα.

Οι δηλώσεις όμως είναι εκεί.

Παίζουν με τις λέξεις και λένε πως δεν μιλούν για ιδιωτικοποιήσεις αλλά για μετοχοποιήσεις. Όμως το αποτέλεσμα για το λαό είναι το ίδιο.

Η Μέρκελ ερχόμενη στην Κύπρο, στο συνέδριο του Ε.ΛΚ. που διοργάνωσε ο ΔΗΣΥ, μίλησε για ιδιωτικοποιήσεις.

Ο Αναστασιάδης μας είπε ότι την έπεισε για το αντίθετο.

Έφυγε, πήγε στη χώρα της και επανέλαβε το ίδιο.

Εφημερίδες της Ευρώπης, ο Άσμουσεν και άλλοι παράγοντες δηλώνουν ότι ελπίζουν στον Αναστασιάδη για να προχωρήσουν.

Τι άλλο χρειάζεται για να πειστεί και ο πιο επιφυλακτικός;

Ας το σκεφτεί, λοιπόν, ο κάθε εργαζόμενος.

Ανεξάρτητα σε ποια παράταξη κι αν ανήκει, ανεξάρτητα από το τι ψήφισε στον πρώτο γύρο.

Ας το σκεφτούν ιδιαίτερα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στους ημικρατικούς οργανισμούς που πίστεψαν την αναφορά Αναστασιάδη ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις.

Και ας προβληματιστούν.

Αυτή είναι μόνο μια πτυχή, μια συνέπεια, πιθανής εκλογής Αναστασιάδη.

Γι’ αυτό λέμε, στις 24 Φεβρουαρίου υπάρχει επιλογή.

Και αυτή η επιλογή είναι ο Σταύρος Μαλάς.

 

Περισσότερα γι' αυτό το θέμα, στη νέα έκδοση της ΓΝΩΜΗΣ την Παρασκευή.

Για τις απαλλαγές από τα θρησκευτικά

Είναι να απορεί πραγματικά κάποιος για τους σκοπούς και τις επιδιώξεις ορισμένων όσον αφορά τις κατευθύνσεις και τα χαρακτηριστικά που προσπαθούν να δώσουν στο Κράτος που ονομάζεται Κυπριακή Δημοκρατία.

Παραμερίζοντας νόμους και κανονισμούς αλλά και αγνοώντας επιδεικτικά τι προνοούν το Σύνταγμα και τι γίνεται σε άλλες χώρες της Ευρώπης και του κόσμου, προσπαθούν να οδηγήσουν τον τόπο σε ένα πισωγύρισμα.

Όπως και να το κάνουμε η σημερινή κοινωνία δεν είναι όπως την παλιά.

Η διακίνηση ιδεών έχει αλλάξει τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων και δεν βρίσκεις πλέον τις μονολιθικές κοινωνίες όπως αυτές υπήρχαν στο παρελθόν.

Στις μέρες μας με την ελευθερία της έκφρασης που επικρατεί μπορεί ο καθένας να αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει και όχι όπως θέλει να τον προσδιορίζει το σύστημα.

Οι κοινωνίες όλο και περισσότερο μετατρέπονται σε πολυπολιτισμικές και συνεπεία τούτου άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων και θρησκευτικών πεποιθήσεων περπατούν και βρίσκονται δίπλα μας.

Είναι γι’ αυτό που προκαλεί θλίψη η επιμονή της Διευθύντριας Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας να επιβάλει ξανά την αναγκαστική διδαχή των θρησκευτικών στα σχολεία.

Το μάθημα αυτό για χρόνια είχε (και έχει ακόμα) προσηλυτιστικό και κατηχητικό χαρακτήρα. Ξεκινώντας από το νηπιαγωγείο και καταλήγοντας στο Λύκειο ο μαθητής υποβάλλεται σε μια συνεχή προπαγάνδα υπέρ του θρησκεύματος της πλειοψηφίας των κατοίκων της Κύπρου που είναι ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός.

Σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης το μάθημα των θρησκευτικών είναι προαιρετικό ή ακόμα και εκεί που είναι υποχρεωτικό υπάρχει το δικαίωμα απαλλαγής του μαθητή.

Να σημειώσω ότι στην Κύπρο μέχρι το 2008 που ψηφίστηκε ο νέος νόμος (μετά από έντονες συζητήσεις) η παρακολούθηση του μαθήματος των θρησκευτικών ήταν υποχρεωτική για όλους τους μαθητές.

Θυμούμαι όταν ήμουνα στο σχολείο, μαζί μας παρακολουθούσαν το μάθημα των θρησκευτικών και βαθμολογούνται σ’ αυτό και οι μαρωνίτες συμμαθητές μας που δεν ανήκαν στο ορθόδοξο θρήσκευμα.

Χρόνια μετά συνειδητοποίησα ότι για τους συμμαθητές μας αυτούς θα ήταν πραγματικό μαρτύριο το συγκεκριμένο μάθημα αφού όπως αυτό γινόταν τότε δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια προπαγάνδα υπέρ της Ορθοδοξίας.

Ο νόμος στην Κύπρο

Το 2008, λοιπόν, ψηφίστηκε η νέα νομοθεσία από τη Βουλή που ρύθμιζε το θέμα, εκσυγχρόνιζε αυτό τον τομέα στην εκπαίδευση και έδειχνε σεβασμό στις πεποιθήσεις των μαθητών.

Σεβόταν το ότι κάποιες οικογένειες, είχαν διαφορετική προσέγγιση στο θέμα θρησκεία ανήκοντας σε διαφορετικό θρησκευτικό δόγμα, σε διαφορετική θρησκεία ή ήταν ακόμα άθεες.

Το δηλώνω με πάσα ειλικρίνεια, δεν έχω πρόβλημα να διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία. Το θέμα είναι πώς διδάσκεται αυτό και πώς θα αποφεύγεται ο προσηλυτιστικός και κατηχητικός χαρακτήρας του.

Με το θέμα αυτό ασχολήθηκα τότε και όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να δουν τι είχα γράψει τότε.

Δανείζομαι από τον «Φιλελεύθερο» του Σαββάτου 26 Ιανουαρίου 2013 και από το ρεπορτάζ της συναδέλφου Χριστίνας Κυριακίδου τι ισχύει στην Κύπρο από το 2008:

«Νοείται ότι ο διευθυντής μπορεί, ύστερα από έγκριση του διευθυντή Δημοτικής Εκπαίδευσης να απαλλάξει μαθητή που δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος ύστερα από αίτηση του κηδεμόνα του, από την υποχρεωτική παρακολούθηση του μαθήματος των θρησκευτικών». Συνεπώς δικαίωμα απαλλαγής έχουν μόνο αλλόθρησκοι ή άθεοι.

Ανάλογη πρόνοια υπάρχει και στους θεσμοθετημένους κανονισμούς λειτουργίας των σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης. Με τη διαφορά ότι δεν καθορίζει ποιοι μαθητές έχουν δικαίωμα απαλλαγής και ποιοι όχι.

Ειδικότερα, η νομοθεσία προνοεί:

«Ο διευθυντής μπορεί, ύστερα από έγκριση του διευθυντή του οικείου τμήματος Εκπαίδευσης να απαλλάξει μαθητή, ύστερα από αίτηση του κηδεμόνα του, από την υποχρεωτική παρακολούθηση και εξέταση των μαθητών της Γυμναστικής, θρησκευτικών, Ξένων γλωσσών και Τέχνης για ειδικούς λόγους».

Τώρα ως προς την εφαρμογή της νομοθεσίας:

- Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση οι μαθητές που παίρνουν απαλλαγή δεν παραμένουν στην τάξη την ώρα του μαθήματος των θρησκευτικών. Σύμφωνα με την ΠΟΕΔ, τη συγκεκριμένη περίοδο τα παιδιά φιλοξενούνται σε άλλο τμήμα και παρακολουθούν άλλο μάθημα.

- Με εγκύκλιο των διευθυντών Μέσης Γενικής και Μέσης Τεχνικής Εκπαίδευσης (10/9/2012) καθορίζεται ότι «απαλλαγή δεν συνεπάγεται απουσία από την τάξη την ώρα της διδασκαλίας οποιοσδήποτε μαθήματος».

Κατά συνέπεια το 2008 δεν έγινε ένα βήμα αλλά ένα άλμα μπροστά παρά τις αδυναμίες και τις ασάφειες του νόμου.

Το ότι απαλλάσσει μόνο όσους δεν είναι ορθόδοξοι χριστιανοί το θεωρώ ως μία αδυναμία. Διότι αν ο νόμος στόχο έχει να καλύψει όλους τους μαθητές, τότε η συγκεκριμένη πρόνοια αποτελεί διάκριση και στοχοποίηση κάποιων μαθητών.

Βήμα προς τα πίσω

Η συζήτηση που άνοιξε τις τελευταίες μέρες με την αίτηση απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών μιας μαθήτριας που ασπάζεται τη διδασκαλία των Μαρτύρων του Ιεχωβά, έχω την εντύπωση ότι θα κρίνει αρκετά πράγματα.

Η διευθύντρια Μέσης Εκπαίδευσης Ζήνα Πουλλή δηλώνει ότι η απαλλαγή δόθηκε στη μαθήτρια, όμως όπως ισχυρίζεται τόσο η μητέρα όσο και η μαθήτρια είχαν παράλογες απαιτήσεις. Δεν γνωρίζουμε ποιες είναι αυτές οι απαιτήσεις. Αν όμως ισχύουν, τότε ναι, η κα Πουλλή έχει δίκαιο.

Όπως έχει δίκαιο αν ισχύει ο ισχυρισμός της ότι κάποιοι γονείς είχαν την απαίτηση να διδάσκονται τα θρησκευτικά (από τα οποία απαλλάχθηκε το παιδί τους) την πρώτη ώρα, για να μπορεί να κοιμάται περισσότερο τη συγκεκριμένη μέρα. Αυτά είναι απαράδεκτα πράγματα.

Όμως η εντύπωση που έδωσε η κα Πουλλή είναι ότι στοχεύει στην αλλαγή του νόμου και στην επιστροφή στο παρελθόν.

Η δήλωση της ότι ακολουθείται ο νόμος αναγκαστικά και ότι η ίδια διαφωνεί με αυτόν, μας δίνει το δικαίωμα να εκφράζουμε φόβους για οπισθοδρόμηση.

Όχι στη θεοκρατία

Οι άνθρωποι που έχουν εξουσία ως λειτουργοί, πρέπει να κατανοήσουν ότι το κράτος δεν είναι φέουδο τους, ούτε μπορούν να κόβουν και να ράβουν με βάση τις δικές τους πεποιθήσεις.

Η Κύπρος είναι κράτος μέλος της Ε.Ε. και με βάση το Σύνταγμα της η θρησκεία είναι διαχωρισμένη από το κράτος.

Κάθε προσπάθεια που κάτω από κάθε πρόσχημα οδηγεί στη θεοκρατία είναι κατακριτέα και απορριπτέα. Είναι δικαίωμα του καθενός να έχει οποιεσδήποτε πεποιθήσεις, αρκεί αυτές να μην στρέφονται κατά των δικαιωμάτων των άλλων και να μην υπάρχει κίνδυνος για το κράτος. Και κυρίως να μην οδηγεί σε συνθήκες μεσαίωνα.

Και κυρίως να μην δημιουργούνται συνθήκες διάκρισης και ρατσισμού υπό το ψευδεπίγραφο πρόσχημα της προστασίας και της διατήρησης του κράτους και τους έθνους.

Ένα από τα καλά που έφερε η Ε.Ε. είναι η καθιέρωση θεσμών όπως των Επιτρόπων Διοίκησης και Προστασίας των δικαιωμάτων του Παιδιού.

Και θεωρώ απαράδεκτη τη δήλωση της κα Πουλλή ότι οι Επίτροποι δημιουργούν προβλήματα στην πειθαρχία μέσα στα σχολεία.

Η άρνηση προάσπισης δικαιωμάτων δεν είναι αποδεκτή στις μέρες μας, από οποιονδήποτε και αν προέρχεται.

Και αυτό να το έχουν υπόψη τους όσοι νοσταλγούν το παρελθόν.